استاندارد EN 28394، یک استاندارد اروپایی، یک روش آزمایشی را برای تعیین قابلیت اکسترودپذیری (خاصیت فلاش) یک درزگیر یک جزئی از بسته‌هایی که معمولاً برای اعمال مستقیم در اتصالات ساختمان از آن‌ها عرضه می‌شوند، تعریف می‌کند. این روش تست فقط برای آزمایش کارایی یک حلال استفاده می شود.
.jpg "EN 28394 ساختمان ساختمان - محصولات مشترک - تعیین قابلیت اکسترود پذیری درزگیر تک جزء (ISO 8394)")
بعدها سازمان بین المللی استاندارد (ISO) استاندارد ISO 8394 را بر اساس این استاندارد توسعه داد. این استاندارد در دو بخش با عناوین زیر منتشر شده است:
برای اهداف استاندارد EN 28394، تعاریف ارائه شده در استاندارد ISO 6927 معتبر است.
اصل استاندارد EN 28394 بر اساس اکستروژن درزگیر از بسته بندی عرضه شده توسط سازنده به داخل آب، تحت شرایط خاص، با استفاده از هوای فشرده است. اکسترودپذیری به عنوان حجم اکسترود شده در یک دوره زمانی گزارش می شود.
سازه های معمولی از دیوارهای حجیم و کانال های زهکشی برای جذب و ریختن آب قبل از رسیدن به سطوح داخلی خود استفاده می کنند. از سوی دیگر، سازه‌های مدرن از سنگ‌تراشی سبک، سیستم‌های بارانی، گچ و دیوار پرده‌ای استفاده می‌کنند که تحت تأثیر حرکات ساختمان مانند انبساط حرارتی، نشست، خزش، تاب خوردن، انحراف‌های دیفرانسیل لبه‌های دال قرار می‌گیرند و به شدت به درزهای آب‌بندی متکی هستند. هوابندی را فراهم کند. برای حفظ اثربخشی، اتصالات درزگیر باید به طور دوره ای نگهداری و تعویض شوند.
اگر یک درز آب‌بندی خراب شود، بر نمای ساختمان و عملکرد سازه و نمای داخلی تأثیر منفی می‌گذارد. اطمینان از انتخاب صحیح و نصب مناسب محصولات با کیفیت بسیار مهم است. هزینه‌های مرتبط با درزگیرهای ناموفق و تعمیرات مکرر می‌تواند در طول عمر ساختمان بارها جبران شود.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، شرکت ما همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین قابلیت اکسترودپذیری درزگیرهای تک جزئی مورد استفاده به عنوان محصولات مشترک در ساخت و ساز ساختمان در محدوده استاندارد EN 28394 ارائه می‌کند. کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود را می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
