استاندارد ISO 19402 رنگ‌ها و لاک‌ها – چسبندگی پوشش‌ها که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، روش‌هایی را توصیف می‌کند که معمولاً برای ارزیابی استحکام چسبندگی پوشش‌ها بر روی یک بستر استفاده می‌شوند. این می تواند پوشش دیگری در زیر بستر یا خود بستر باشد.
اغلب نمی توان قدرت چسبندگی را با یک روش به اندازه کافی ارزیابی کرد. روش‌های صرفاً فیزیکی که برای اندازه‌گیری مقاومت چسبندگی استفاده می‌شوند، آن‌هایی هستند که در آن مقادیر مکانیکی (مانند نیرو یا گشتاور پیچشی) به طور مستقیم اندازه‌گیری می‌شوند. تمام روش های دیگر بر اساس ارزیابی رفتار تحت تنش مکانیکی با توجه به شرایط عملی است. برای این روش‌ها، خواص ویسکوالاستیک تأثیر گسترده‌ای بر ارزیابی استحکام چسبندگی دارد، بنابراین می‌توان آن‌ها را فقط در یک روش به طور نسبی آزمایش کرد.
هر روش کاربرد خاص خود را دارد. یک روش نامناسب ممکن است منجر به اطلاعات نادرست شود. تمام روش‌های آزمایش برای ارزیابی استحکام چسب مستلزم این است که تستر روال خاصی داشته باشد، به‌ویژه زمانی که نوبت به تعیین خط جدایی می‌رسد. برای اکثر روش‌های آزمایش، نتایج آزمایش، از جمله به ضخامت لایه پوششی که باید آزمایش شود، بستگی دارد. علاوه بر این، برای روش‌های مختلف، تفاوت بین آزمایش‌ها روی صفحه آزمایش و در عمل ممکن است به دلیل ناهمواری‌های مختلف زیرلایه رخ دهد.
اثرات لایه لایه شدن ناشی از شرایط آب و هوایی یا اثرات خوردگی موضوع این استاندارد نمی باشد.
اگر خرابی های چسبندگی بیشتر در طول آزمایش مقاومت چسب رخ دهد، این معیاری برای استحکام چسب نیست. با این حال، می توان اطلاعاتی در مورد اثر محافظتی پوشش در برابر خوردگی ارائه کرد.
برای اهداف این استاندارد، علاوه بر اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در ISO 4618، تعاریف زیر نیز اعمال می شود:
هنگام انجام آزمایش کشش، نیروی کششی به همان اندازه افزایش می یابد که به یک استوانه آزمایشی (سیلندر فلزی با قطر 20 میلی متر) چسبانده شده به پوشش اعمال می شود و تا زمانی که استوانه آزمایش کشیده شود ادامه می یابد. استحکام کششی با محاسبه نیروی کششی مورد نیاز برای کشیدن سیلندر آزمایش و مساحت سیلندر آزمایش تعیین می شود.
هنگام انجام آزمایش خم شدن، یک لنگر پیچشی یکنواخت افزایشی به یک استوانه آزمایشی (سیلندری فلزی با قطر 12 میلی‌متر یا 15 میلی‌متر) اعمال می‌شود که به وسیله یک دستگاه تست موتور محرک به روکش چسبیده و تا زمانی که آن را نگه می‌دارد. خم شده است. استحکام چسب (مقاومت برشی) را می توان مستقیماً از دستگاه آزمایش به عنوان تنش برشی خواند.
هنگام انجام آزمایش لایه برداری 1، پارچه ای که بر اساس مواد، اندازه نخ و اندازه منافذ مشخص شده است، روی یک ماده پوشش تازه اعمال شده قرار می گیرد. پس از خشک شدن پوشش، یک تستر کشش پارچه روی هم پوشانده شده را می گیرد و به دلیل نیروی کششی مداوم در 90 درجه، پوشش از زیرلایه جدا می شود. قدرت لایه برداری به عنوان نیروی مورد نیاز برای لایه برداری و با توجه به عرض نمونه آزمایش تعیین می شود.
هنگام انجام آزمایش لایه برداری 2، پوشش تحت شرایط مشخص با استفاده از یک دستگاه تست با انرژی الکتریکی از زیرلایه جدا می شود. نیروی مورد نیاز برای لایه برداری تعیین می شود و به عرض لایه برداری اشاره دارد.
هنگام انجام آزمایش خمشی با سنبه مخروطی گوه ای شکل، پانل آزمایش از جهت زیرلایه با فشار دادن آن به یک سنبه مخروطی گوه ای شکل با هندسه مشخص تغییر شکل می دهد. کوچکترین شعاع سنبه که در آن هیچ نقص لایه لایه شدن در ناحیه تغییر شکل یافته قابل تشخیص نیست، تعیین می شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
