دستکش‌های محافظ EN 13594 برای موتورسواران - الزامات و روش‌های آزمون

دستکش‌های محافظ EN 13594 برای موتورسواران - الزامات و روش‌های آزمون

استاندارد اروپایی «EN 13594 دستکش‌های محافظ برای موتورسواران - الزامات و روش‌های آزمون» الزامات و روش‌های آزمون دستکش‌های محافظ مورد استفاده در جاده‌های موتورسیکلت را شرح می‌دهد. این استاندارد الزامات مربوط به اندازه، ارگونومی، ایمنی، خواص مکانیکی، محافظت در برابر ضربه، برچسب‌گذاری و اطلاعات کاربر را مشخص می‌کند. همچنین روش‌های آزمون مناسب را شرح می‌دهد.

دستکش‌های محافظ EN 13594 برای موتورسواران - الزامات و روش‌های آزمون

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف مندرج در EN 388 و EN 420 و همچنین تعاریف زیر اعمال می‌شود:

  • ناحیه محافظت از بند انگشتان: این ناحیه به ناحیه‌ای از دستکش اشاره دارد که برای محافظت ویژه اضافی از بند انگشتان در نظر گرفته شده است. این ناحیه تحت آزمایش‌های ویژه برای مقاومت در برابر ضربه قرار می‌گیرد. بند انگشتان، چهار برآمدگی مفاصل در پشت دست هستند.
  • لایه محافظ: هر ماده‌ای که از یک یا چند قطعه یا لایه تشکیل شده باشد و با دوخت یا روش‌های دیگر به هم متصل شده باشد تا ساختار پیوسته و از نظر مکانیکی قوی دستکش را تشکیل دهد (یعنی لازم نیست حتماً لایه بیرونی باشد). این بخش از نوک انگشت تا بالای سرآستین را شامل می‌شود.
  • فورشت (چهار انگشت): بخشی از دستکش که قسمت جلو و عقب را در شکاف بین چهار انگشت، به جز شست، به هم متصل می‌کند.
  • خط مچ: این خطی است که با اولین چین نزدیک به پایه کف دست مطابقت دارد.

دستکش‌ها باید تمام الزامات این استاندارد و همچنین تمام الزامات ایمنی مشخص شده در استاندارد EN 420 را برآورده کنند. دستکش نباید هیچ لبه سخت، تیز یا انتهای نوک‌تیز در سطح داخلی یا خارجی خود داشته باشد. مواد سخت فلزی، سرامیکی، پلاستیکی یا مشابه به شکل میخ، منگنه، پرچ، صفحه یا ساختارهای مشابه که بخشی از لایه محافظ دستکش را تشکیل می‌دهند، نباید برای دست خطری ایجاد کنند.

از دیدگاه ارگونومی، هنگامی که طبق روش شرح داده شده در پیوست الف آزمایش انجام می‌شود، ارزیاب باید بتواند تمام حرکات تعریف شده را بدون مواجهه با هیچ مشکل یا خطر قابل توجهی انجام دهد.

دستکش‌های موتورسواری باید با سیستم اندازه‌بندی تعریف‌شده در استاندارد EN 420 یا سایر سیستم‌های اندازه‌بندی مناسب که در اطلاعات کاربر شرح داده شده است، مطابقت داشته باشند. هنگامی که توسط یک ارزیاب با اندازه دست مناسب پوشیده می‌شود، طول کاف، که در مچ اندازه‌گیری می‌شود، باید با جدول ارائه شده در استاندارد مطابقت داشته باشد.

یک سیستم مهار قابل تنظیم باید در مچ یا بازوبند تعبیه شود. هنگام آزمایش طبق این استاندارد، سیستم مهار باید الزامات جدول مربوطه را برآورده کند.

هنگام آزمایش مقاومت در برابر پارگی طبق این استاندارد، لایه محافظ باید الزامات جدول مربوطه را برآورده کند.

وقتی همه لایه‌ها طبق استاندارد EN 388 با هم آزمایش می‌شوند، حداقل شاخص مقاومت برشی باید الزامات جدول مربوطه را برآورده کند. این الزام در مورد فورشت‌ها صدق نمی‌کند.

هنگام آزمایش طبق این استاندارد، میانگین زمان سایش ضربه‌ای و هر زمان سایش منفرد باید الزامات جدول مربوطه را برآورده کند.

محافظت در برابر ضربه برای مفاصل.

الزامات جذب ضربه در جدولی با عنوان «حداقل الزامات برای کاهش ضربه» برای دستکش‌های سطح ۱ اختیاری است، اما برای دستکش‌های سطح ۲ و تمام دستکش‌هایی که برای جذب انرژی ضربه در ناحیه اتصال طراحی و ساخته شده‌اند، اجباری است. قرارگیری صحیح چهار محافظ اتصال باید طبق این استاندارد ارزیابی شود. علاوه بر این، هیچ بخشی از دستکش نباید ترک بخورد یا به لبه‌های تیز تبدیل شود و چرم نرم شکافته شده بین قطعه آزمایشی و سندان نباید پاره یا سوراخ شود.

ایمنی در دنیای موتورسیکلت بسیار مهم است و تجهیزات حفاظتی نقش مهمی در کاهش خطرات تصادفات ایفا می‌کنند. در میان تجهیزات مختلف، دستکش‌ها اغلب نادیده گرفته می‌شوند، اما برای محافظت از دست‌های موتورسواران - که ماهرترین قسمت بدن و قسمتی است که بیشتر در تصادفات آسیب می‌بیند - حیاتی هستند.

استاندارد EN 13594 که برای دستکش‌های محافظ مخصوص استفاده در جاده توسط موتورسواران طراحی شده است، تحت مقررات (EU) 2016/425 در مورد تجهیزات حفاظت فردی (PPE) هماهنگ شده است و شامل الزامات سختگیرانه‌ای برای اطمینان از محافظت قابل اعتماد دستکش‌ها در برابر سایش، ضربه و سایر خطرات است.

استاندارد EN 13594 همچنین به عنوان معیاری برای تولیدکنندگان عمل می‌کند و به رانندگانی که به دنبال دستکش‌های دارای علامت CE هستند که معیارهای ایمنی قانونی را در بسیاری از کشورها برآورده می‌کنند، اطمینان می‌دهد. برای اینکه دستکش‌ها دارای علامت CE تحت این استاندارد باشند، باید توسط نهادهای معتبر تحت آزمایش مستقل قرار گیرند تا عملکرد آنها در شرایط تصادف شبیه‌سازی شده تضمین شود.

استاندارد EN 13594 با بهره‌گیری از استانداردهای EN 420 (الزامات عمومی دستکش‌های PPE) و EN 388 (خطرات مکانیکی)، چارچوب جامعی برای ارزیابی عملکرد دستکش‌ها ارائه می‌دهد. عناصر کلیدی این استاندارد به شرح زیر است:

  • انتخاب اندازه و ارگونومی: دستکش‌ها باید با سیستم اندازه EN 420 یا معادل آن مطابقت داشته باشند تا از تناسب کامل بدون محدود کردن حرکت اطمینان حاصل شود. اندازه‌ها بسته به محیط و طول دست از 6 (بسیار کوچک) تا 12 (بسیار بزرگ) متغیر هستند. آزمایش ارگونومی مستلزم آن است که ارزیاب تمام حرکات دست، مانند گرفتن دسته فرمان، ترمز گرفتن و علامت دادن را بدون ایجاد ناراحتی یا خطر انجام دهد. این امر تضمین می‌کند که دستکش‌ها مانع کنترل نمی‌شوند و در سرعت‌های بالا منجر به تصادف فاجعه‌بار نمی‌شوند.
  • بی‌ضرری (ایمنی مواد): مواد باید غیرسمی و سازگار با پوست باشند. آزمایش‌ها شامل سطوح pH برای پوست (۴.۰-۹.۰ برای جلوگیری از تحریک)، میزان کروم VI (کمتر از ۳ میلی‌گرم بر کیلوگرم برای جلوگیری از آلرژی) و ثبات رنگ در برابر آب، عرق و سایش می‌شود. عناصر سخت مانند میخ‌های فلزی یا سگک‌ها برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی به نواحی بدون محافظ محدود می‌شوند.
  • خواص مکانیکی:
  • مقاومت در برابر سایش: با استفاده از یک دستگاه ساینده ضربه‌ای که لغزش روی آسفالت را با سرعت ۱۱۰ کیلومتر در ساعت شبیه‌سازی می‌کند، آزمایش شده است. نمونه‌ها به صورت خشک، مرطوب یا روغنی آماده‌سازی می‌شوند و عملکرد آنها بر اساس زمان لازم برای تشکیل سوراخ ارزیابی می‌شود.
  • مقاومت در برابر پارگی: طبق استاندارد EN 388 اندازه‌گیری شده است، حداقل 20 نیوتن برای کف دست و 10 نیوتن برای پشت مورد نیاز است.
  • مقاومت برشی: مطابق با استاندارد EN 388 با آزمایش تیغه رفت و برگشتی که نیاز به حداقل مقاومت سطح 1 (شاخص 1,2) دارد، ارزیابی شده است.
  • استحکام درز: آزمایش استاندارد EN 13594 با کشیدن درزها تا زمان پارگی، تضمین می‌کند که دستکش در طول سقوط سالم می‌ماند. این یک فرآیند بسیار طاقت‌فرسا است، زیرا درزهای ضعیف می‌توانند باعث پارگی دستکش شوند.
  • محافظت در برابر ضربه: برای دستکش‌های سطح ۱ اختیاری و برای دستکش‌های سطح ۲ اجباری است. محافظ‌های مفصل باید حداقل ۷.۵ ژول انرژی را بدون نیروی انتقال بیش از ۴ کیلونیوتن جذب کنند و با استفاده از روش سقوط وزن آزمایش شده‌اند. این ویژگی برای رانندگی پرخطر، مانند حمل و نقل شهری، که در آن ضربات با سرعت کم رایج است، بسیار مهم است.
  • تست مهار: تست کشش دینامیکی، کشش ناگهانی دستکش در حین برخورد را شبیه‌سازی می‌کند. دستکش‌ها باید حداقل ۸۰ درصد از ساختار خود را حفظ کرده و از جدا شدن و نمایان شدن دست‌ها جلوگیری کنند. در تمام آزمایش‌ها از هر نوع ماده، سه نمونه استفاده می‌شود و عدم موفقیت در هر ناحیه، دستکش را فاقد صلاحیت می‌کند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "EN 13594 دستکش‌های محافظ برای موتورسواران - الزامات و روش‌های تست" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ