EN 581-2 بخش 2: الزامات ایمنی مکانیکی و روش‌های آزمایش برای صندلی‌ها

EN 581-2 بخش 2: الزامات ایمنی مکانیکی و روش‌های آزمایش برای صندلی‌ها

استاندارد اروپایی «EN 581-2 مبلمان فضای باز - صندلی و میز برای استفاده در کمپینگ، خانه و محل کار - بخش 2: الزامات ایمنی مکانیکی و روش‌های آزمون برای صندلی» حداقل الزامات ایمنی، دوام و استحکام انواع صندلی‌های فضای باز برای بزرگسالان را صرف نظر از مواد، طراحی/ساخت یا فرآیندهای تولید شرح می‌دهد. موارد زیر خارج از محدوده این استاندارد هستند:

EN 581-2 بخش 2: الزامات ایمنی مکانیکی و روش‌های آزمایش برای صندلی‌ها

  • مبلمان خیابانی.
  • روکش و پوشش‌های قابل جدا شدن.
  • الزامات مربوط به دوام چرخ‌ها و مکانیزم‌های تنظیم ارتفاع.
  • الزامات ایمنی برق.
  • الزامات مقاومت در برابر فرسودگی و زوال ناشی از نور، دما و رطوبت.

الزامات آزمون در این استاندارد بر اساس استفاده افراد با وزن تا ۱۱۰ کیلوگرم است.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • صندلی‌های فضای باز با کاربرد قراردادی: این به صندلی‌های فضای باز طراحی شده برای استفاده غیرخصوصی در فضاهای عمومی اشاره دارد.
  • صندلی‌های فضای باز قابل استفاده در داخل ساختمان: این به صندلی‌های فضای باز اشاره دارد که برای استفاده خصوصی در مناطقی که برای عموم آزاد نیست، طراحی شده‌اند.
  • صندلی فضای باز برای کمپینگ: این یک چیدمان صندلی فضای باز سبک، تاشو یا جداشونده است که برای استفاده در کمپینگ و سفر طراحی شده است.
  • صندلی راحتی: چیدمانی از صندلی که برای تکیه دادن طراحی شده است، دارای حداقل یک حالت تکیه‌گاه با زاویه تتا بین ۰ تا ۴۵ درجه و یک تکیه‌گاه پا است که جزئی جدایی‌ناپذیر از محصول است و برای تحمل وزن کل بدن کاربر طراحی شده است.
  • مبلمان خیابانی: این به مبلمان فضای باز مورد استفاده در فضاهای عمومی اشاره دارد که به طور دائم به زمین یا یک سازه (مثلاً ایستگاه اتوبوس، دیوار) ثابت شده‌اند یا نمی‌توان آنها را به صورت دستی جابجا کرد.

آزمایش‌ها طبق استانداردهای EN 1728 و EN 1022 انجام می‌شوند. به جز صندلی‌هایی که نشیمنگاه و تکیه‌گاه آنها از یک قطعه ماده انعطاف‌پذیر (مثلاً پارچه) ساخته شده و فقط به لبه‌های بالا و پایین متصل شده‌اند، نقاط بار نشیمنگاه و تکیه‌گاه طبق استاندارد EN 1728 تعیین می‌شوند. برای صندلی‌هایی که نشیمنگاه و تکیه‌گاه آنها از یک قطعه ماده انعطاف‌پذیر (مثلاً پارچه) ساخته شده و فقط به لبه‌های بالا و پایین متصل شده‌اند، نقطه بار، پایین‌ترین نقطه‌ای است که هنگام قرار دادن یک استوانه روی نشیمنگاه به آن می‌رسد.

با تبدیل شدن فضاهای بیرونی به فضاهای داخلی مانند باربیکیوهای حیاط خلوت، ایوان‌های کافه‌ها و محل‌های تجمع در اردوگاه‌ها، تقاضا برای مبلمان بادوام و ایمن نیز رو به افزایش است. استاندارد EN 581-2 با بررسی کامل استحکام مکانیکی صندلی‌ها، نیمکت‌ها و صندلی‌های آفتابگیر فضای باز، بر اساس اصول ایمنی اساسی استاندارد EN 581-1 بنا شده است. این استاندارد ایمنی کاربر را در اولویت قرار می‌دهد و در عین حال تضمین می‌کند که محل‌های نشستن می‌توانند در برابر سختی‌های استفاده مکرر، بارهای متغیر و فشارهای محیطی مقاومت کنند.

استاندارد EN 581-2 مکمل سری استانداردهای EN 581 است: EN 581-1 برای ایمنی عمومی، EN 582-2 برای مکانیک صندلی و EN 582-3 برای میزها.

استاندارد EN 581-2 کاربران بزرگسال تا وزن ۱۱۰ کیلوگرم را هدف قرار می‌دهد و شامل مبلمان شهری، کفپوش‌های قابل جابجایی و کاربردهای سنگین نمی‌شود. این استاندارد با استانداردسازی آزمایش‌های استحکام، پایداری و دوام، به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا محصولات مستحکمی را بدون به خطر انداختن راحتی یا ایمنی تولید کنند و خطر سقوط یا خرابی که می‌تواند منجر به آسیب‌دیدگی شود را کاهش دهد.

استاندارد EN 581-2 برای انواع صندلی‌های فضای باز (صندلی‌های تاشو، صندلی‌های راحتی، نیمکت‌ها) برای استفاده در کمپینگ، خانه و مصارف قراردادی (مثلاً محل اقامت)، صرف نظر از جنس فلز، چوب یا مواد مصنوعی، اعمال می‌شود. این استاندارد الگوهای استفاده معمول بزرگسالان را در نظر می‌گیرد، به استثنای مبلمان کودکان یا صندلی‌های تماشاگران. تخریب محیطی (مثلاً اثرات اشعه ماوراء بنفش یا رطوبت) مستثنی شده و به استانداردهای تکمیلی آینده برای مقاومت در برابر آب و هوا موکول شده است.

این استاندارد، دسته‌بندی‌های استفاده را برای مطابقت با سطوح شدت به شرح زیر متمایز می‌کند:

  • خانگی: استفاده سبک و متناوب در منزل.
  • قراردادی: کاربری تجاری در سطح متوسط، مانند کافه‌های باغی.
  • کمپینگ: وسایل قابل حمل و بادوام که در برابر فشار حمل و نقل مقاومت می‌کنند.

این رویکرد تدریجی، نوآوری را با کاربردی بودن متعادل می‌کند و سازگاری شخصی‌سازی‌شده را تضمین می‌کند.

استاندارد EN 581-2 معیارهای سختگیرانه‌ای را برای سلامت مکانیکی الزامی می‌کند و بر جلوگیری از خرابی زیر بار تمرکز دارد. این استاندارد ایمنی الکتریکی و دوام چرخ را مستثنی می‌کند اما بر موارد زیر تأکید دارد:

  • استحکام و ظرفیت تحمل بار: سازه‌ها باید بارهای استاتیک (مثلاً ۱۱۰ کیلوگرم در صندلی‌ها) را بدون تغییر شکل یا شکستگی بیش از ۱۰ میلی‌متر تحمل کنند. تکیه‌گاه‌ها و دسته‌ها برای شبیه‌سازی کج شدن یا هل دادن، تحت نیروهای عمودی و افقی قرار می‌گیرند.
  • دوام و مقاومت در برابر خستگی: آزمایش‌های چرخه‌ای، حرکات مکرر نشستن/ایستادن را شبیه‌سازی می‌کنند: ۵۰۰۰ چرخه برای استفاده خانگی، ۱۰۰۰۰ چرخه برای استفاده قراردادی و ۲۵۰۰ چرخه برای کمپینگ (شامل شبیه‌سازی‌های حمل). پس از آزمایش، هیچ گونه خرابی یا عدم تعادل در اجزا مجاز نیست.
  • پایداری: آزمایش‌های واژگونی رو به جلو، جانبی و عقب، تضمین می‌کند که صندلی تحت بارهای خارج از مرکز یا روی شیب‌های تا ۳ درجه، به صورت عمودی باقی می‌ماند. ویژگی‌های قابل تنظیم (مثلاً صندلی‌های خوابیده) باید به طور ایمن قفل شوند.

این الزامات مستقل از مواد هستند و طرح‌های پایدار مانند کامپوزیت‌های بازیافتی را ترویج می‌دهند.

آزمایش‌های تحت استاندارد EN 581-2 روشمند و قابل اندازه‌گیری هستند و با استفاده از تجهیزات تخصصی، نیروها و چرخه‌ها را به طور دقیق اعمال می‌کنند. روش‌های اصلی به شرح زیر است:

  • بار استاتیک صندلی
  • بار استاتیک برگشتی
  • تست خستگی
  • آزمون تعادل
  • تست سقوط (کمپ)

سال‌هاست که سازمان ما با کارکنان متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد «EN 581-2 مبلمان فضای باز - صندلی و میز برای استفاده در کمپینگ، خانه و محل کار - بخش 2: الزامات ایمنی مکانیکی و روش‌های آزمایش صندلی» به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ