ایزو 8124 ایمنی اسباب بازی ها

استاندارد «ایزو ۸۱۲۴ ایمنی اسباب‌بازی‌ها» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد «ISO 8124-1 بخش 1: جنبه‌های ایمنی مربوط به خواص مکانیکی و فیزیکی» سنگ بنای مجموعه استانداردهای ایمنی اسباب‌بازی ISO 8124 است که بر خواص مکانیکی و فیزیکی اسباب‌بازی‌ها تمرکز دارد. این استاندارد الزامات و روش‌های آزمایش را برای جلوگیری از آسیب‌های ناشی از خطراتی مانند خفگی، بریدگی، نیشگون گرفتن یا خرابی‌های ساختاری در حین استفاده عادی یا سوءاستفاده قابل پیش‌بینی مشخص می‌کند. این استاندارد که برای اسباب‌بازی‌های طراحی شده برای کودکان زیر 14 سال قابل اجرا است، عموماً اسباب‌بازی را به عنوان هر محصولی که برای بازی طراحی یا در نظر گرفته شده است، به استثنای کالاهای ورزشی یا کلکسیون‌هایی که برای کودکان در نظر گرفته نشده‌اند، تعریف می‌کند.

این استاندارد برای همه اسباب‌بازی‌ها صرف نظر از جنس آنها اعمال می‌شود، اما دسته‌های خاصی مانند بادبادک یا کیت‌های آزمایش را شامل نمی‌شود. این استاندارد بر استفاده نسبتاً قابل پیش‌بینی تأکید دارد و کنجکاوی، قدرت و تمایل کودکان به قرار دادن اشیاء در دهان، پرتاب کردن یا جدا کردن آنها را در نظر می‌گیرد.

اصول اساسی به شرح زیر است:

• طبقه‌بندی سنی: قوانین سختگیرانه‌تر برای کودکان خردسال‌تر (مثلاً زیر ۳۶ ماه) به دلیل خطرات بیشتر.
• آزمایش دوام: اسباب‌بازی‌ها باید در برابر آزمایش‌های سقوط، گشتاور، کشش و ضربه مقاومت کنند، بدون اینکه قطعات خطرناکی تولید کنند.
• شناسایی خطر: شامل قطعات کوچک، لبه‌ها/نقاط تیز، برآمدگی‌ها و خطرات بلعیدن می‌شود.
• استاندارد «ISO 8124-2 بخش 2: اشتعال‌پذیری» دسته‌های مواد قابل اشتعال ممنوع در تمام اسباب‌بازی‌ها و الزامات مربوط به اشتعال‌پذیری اسباب‌بازی‌های خاص را هنگام قرار گرفتن در معرض یک منبع احتراق کوچک مشخص می‌کند. روش‌های آزمایش شرح داده شده برای تعیین اشتعال‌پذیری اسباب‌بازی‌ها در شرایط آزمایش مشخص استفاده می‌شوند. نتایج آزمایش به‌دست‌آمده از این طریق را نمی‌توان به عنوان یک نشانه کلی از خطر آتش‌سوزی احتمالی هنگام قرار گرفتن اسباب‌بازی‌ها یا مواد در معرض سایر منابع احتراق در نظر گرفت.

این استاندارد، جامدات، مایعات و گازهای قابل اشتعال در اسباب‌بازی‌ها را پوشش می‌دهد، اما مواد غذایی، لوازم آرایشی و نوشت‌افزارهایی که در درجه اول برای بازی در نظر گرفته نشده‌اند را پوشش نمی‌دهد. قابلیت اشتعال بر اساس رفتار احتراق تحت احتراق کنترل‌شده، با در نظر گرفتن سوءاستفاده‌های قابل پیش‌بینی مانند قرار گرفتن در معرض شعله‌های کوچک، تعریف می‌شود.

اصول اساسی به شرح زیر است:

• طبقه‌بندی مواد: اسباب‌بازی‌ها بر اساس ترکیب (مثلاً پارچه، پلاستیک، کاغذ) و خواص (مثلاً ریش، کلاه گیس) طبقه‌بندی می‌شوند.
• محدودیت‌های سرعت سوختن: حداکثر سرعت پخش سطحی 30 میلی‌متر بر ثانیه، بدون حذف مداوم منبع احتراق پس از احتراق.
• موارد استثنا: موادی که غیرقابل احتراق هستند، مانند فلزات، یا در صورت اثبات ایمنی، به آرامی می‌سوزند.
• شرایط آزمایش: احتراق استاندارد در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد و رطوبت ۵۰٪ (شعله ۲۰ میلی‌متری به مدت ۳ ثانیه).
• استاندارد «ISO 8124-3 بخش 3: مهاجرت عناصر خاص» حداکثر میزان قابل قبول مهاجرت آنتیموان، آرسنیک، باریم، کادمیوم، کروم (III)، سرب، جیوه و سلنیوم از مواد و قطعات اسباب‌بازی و روش‌های نمونه‌برداری، استخراج و تعیین آن را شرح می‌دهد.

این استاندارد بر مهاجرت هشت عنصر ذکر شده در بالا تمرکز دارد. مهاجرت به مقدار عنصری اشاره دارد که می‌تواند با اسید معده شبیه‌سازی شده یا تماس پوستی مخلوط شود و مواجهه کودک را شبیه‌سازی کند.

اصول اساسی به شرح زیر است:

• فراهمی زیستی: محدودیت‌ها برای عناصر محلول (مهاجر) تعیین شده‌اند، نه برای کل محتوا، زیرا فقط مقادیر شسته شده خطر ایجاد می‌کنند.
• مختص سن: به دلیل رفتار دهانی کردن، اسباب‌بازی‌ها برای کودکان زیر ۳۶ ماه سختگیرانه‌تر هستند.
• پوشش مواد: برای پوشش‌ها، زیرلایه‌ها و قطعات قابل دسترس اعمال می‌شود؛ مواد خشک و شکننده مانند گچ را شامل نمی‌شود، مگر اینکه قابل خوردن باشند.
• دشواری آزمایش: از هضم شبیه‌سازی‌شده برای شبیه‌سازی بدترین سناریوهای بلع استفاده می‌کند.
• استاندارد ISO 8124-4 بخش 4، «تاب، سرسره و اسباب‌بازی‌های مشابه برای استفاده خانوادگی در خانه، داخل و خارج از منزل»، الزامات و روش‌های آزمایش اسباب‌بازی‌های فعال در نظر گرفته شده برای استفاده خانوادگی در خانه را شرح می‌دهد که برای بازی کودکان زیر 14 سال روی یا داخل آن طراحی شده‌اند. محصولاتی که تحت پوشش این استاندارد قرار می‌گیرند شامل تاب، سرسره، الاکلنگ، چرخ و فلک، اسباب‌بازی‌های گهواره‌ای، قاب‌های بالارونده، صندلی‌های تاب کودکان کاملاً بسته و سایر محصولاتی هستند که برای تحمل وزن یک یا چند کودک طراحی شده‌اند.

محصولاتی که تحت پوشش این استاندارد نیستند عبارتند از:

• تجهیزات تناسب اندام و ورزشی، تا زمانی که به اسباب‌بازی‌های بازی متصل نباشند.
• تجهیزاتی که برای استفاده در مدارس، مهدکودک‌ها، کودکستان‌ها، زمین‌های بازی عمومی، رستوران‌ها، مراکز خرید و اماکن عمومی مشابه طراحی شده‌اند.
• محصولات مراقبت از کودک شامل، اما نه محدود به، تاب کودک، پارک بازی/دروازه، میز پیک نیک، صندلی گهواره‌ای و محصولاتی که به طور خاص برای استفاده درمانی طراحی شده‌اند.

اسباب‌بازی‌های بادی تحت پوشش این استاندارد هستند. با این حال، یک دمنده موتوری که برای باد کردن مداوم اسباب‌بازی استفاده می‌شود، یک لوازم خانگی محسوب می‌شود و بنابراین تحت پوشش این استاندارد نیست.

به طور خلاصه، این استاندارد شامل اسباب‌بازی‌های حرکتی می‌شود که برای بالا رفتن، تاب خوردن، سر خوردن، تکان خوردن یا خزیدن در نظر گرفته شده‌اند و در داخل یا خارج از منزل در خانه‌ها یا فضاهای عمومی (مثلاً مهدکودک‌ها) استفاده می‌شوند. محصولاتی که برای بازی در نظر گرفته نشده‌اند، مانند ترامپولین‌ها یا وسایل بازی پارک‌های تفریحی، از این قاعده مستثنی هستند.

اصول اساسی به شرح زیر است:

• استحکام ساختاری: اسباب‌بازی‌ها باید در برابر فروریختن تحت بار یا تنش‌های محیطی مقاوم باشند.
• پیشگیری از گیر افتادن: نباید هیچ شکاف یا روزنه ای وجود داشته باشد که باعث گیر افتادن سر، اندام ها یا انگشتان شود.
• پایداری و ثبات: طرح‌ها باید از واژگونی در حین استفاده پویا جلوگیری کنند.
• تناسب سنی: الزامات بر اساس سن متفاوت است و قوانین سختگیرانه‌تری برای کودکان زیر ۳۶ ماه اعمال می‌شود.
• استاندارد «ISO 8124-5 بخش 5: تعیین غلظت کل عناصر خاص در اسباب‌بازی‌ها» روش‌های نمونه‌برداری و هضم را قبل از تجزیه و تحلیل غلظت کل آنتیموان، آرسنیک، باریم، کادمیوم، کروم، سرب، جیوه و سلنیوم در مواد و قطعات اسباب‌بازی شرح می‌دهد. عناصر دیگر نیز می‌توانند با استفاده از این روش تعیین شوند، مشروط بر اینکه عملکرد تحلیلی کافی نشان داده شود. به تولیدکنندگان توصیه می‌شود روش‌های آزمون ISO 8124-5 و محدودیت‌های ISO 8124-3 را برای مواد اولیه مورد استفاده در تولید اسباب‌بازی اعمال کنند تا از انطباق دقیق‌تر با الزامات ISO 8124-3 اطمینان حاصل شود.

این استاندارد شامل روش‌هایی برای اندازه‌گیری غلظت کل هشت عنصر (آنتیموان، آرسنیک، باریم، کادمیوم، کروم، سرب، جیوه و سلنیوم) در مواد قابل دسترس اسباب‌بازی است. برخلاف استاندارد ISO 8124-3 که مقادیر زیست‌موجود (قابل نشت) را آزمایش می‌کند، این استاندارد با ارزیابی حضور کل، شبکه ایمنی وسیع‌تری را برای رعایت مقررات فراهم می‌کند.

اصول اساسی به شرح زیر است:

• کاملاً محتوامحور: کل یک عنصر را در یک ماده اندازه‌گیری می‌کند، نه فقط آن‌هایی که ممکن است جابجا شوند.
• محدوده مواد: برای پوشش‌ها، زیرلایه‌ها و قطعات قابل دسترس کاربرد دارد؛ مواد غیر تماسی را شامل نمی‌شود.
• انطباق با مقررات: از حوزه‌های قضایی که در آنها کل محتوا تنظیم شده است، مانند ایالات متحده، پشتیبانی می‌کند (محدودیت‌های CPSIA منجر به مجموع ۱۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم می‌شود).
• آزمایش حساس: از تکنیک‌های تحلیلی پیشرفته برای تشخیص دقیق در سطوح پایین استفاده می‌کند.
• استاندارد «ISO 8124-6 بخش 6: برخی از استرهای فتالات» روشی را برای تعیین دی-ایزو-بوتیل فتالات، دین-بوتیل فتالات، بنزیل-بوتیل فتالات، بیس-(2-اتیل هگزیل) فتالات، دی-ان-اکتیل فتالات، دی-ایزو-نونیل فتالات و دی-ایزو-دسیل فتالات در اسباب‌بازی‌ها شرح می‌دهد. در صورت ارائه اعتبارسنجی کافی، این روش می‌تواند برای سایر استرهای فتالات نیز اعمال شود. این استاندارد در مورد اسباب‌بازی‌های ساخته شده از پلاستیک، پارچه، پوشش‌ها و مایعات اعمال می‌شود. این استاندارد برای پلاستیک‌های پلی‌وینیل کلراید (PVC) و پلی‌اورتان (PU) و برخی از پوشش‌های رنگ نمونه تأیید شده است. این استاندارد همچنین می‌تواند برای سایر دسته‌های محصولات نیز اعمال شود.

استاندارد ISO 8124-6 روش‌های استخراج و تحلیلی برای فتالات‌ها را برای ارزیابی ایمنی مواد مشخص می‌کند و بر غلظت کل به جای مهاجرت تأکید دارد. این استاندارد از مقرراتی که فتالات‌ها را به 0,1٪ (1.000 میلی‌گرم بر کیلوگرم) در بخش‌های قابل دسترس محدود می‌کنند، پشتیبانی می‌کند.

اصول اساسی به شرح زیر است:

• فتالات‌های هدف: بر هفت استر مرتبط با خطرات سلامتی تمرکز دارد و سایر استرها را حذف می‌کند، مگر اینکه تأیید شوند.
• کاربرد مواد: برای PVC، PU و رنگ‌ها تأیید شده است؛ بر اساس شواهد می‌توان آن را برای سایر مواد نیز تعمیم داد.
• پشتیبانی نظارتی: ابزارهای انطباق را فراهم می‌کند، نه موانع را، و به آستانه‌های ملی پایبند است.
• حساسیت: کروماتوگرافی پیشرفته، محدودیت‌های تشخیص پایینی (مثلاً ۵۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم) را فراهم می‌کند.
• استاندارد «ISO 8124-7 بخش 7: الزامات و روش‌های آزمون برای رنگ‌های انگشتی» الزامات مربوط به مواد و مصالح مورد استفاده در رنگ‌های انگشتی را شرح می‌دهد. این استاندارد فقط برای رنگ‌های انگشتی اعمال می‌شود. این استاندارد برای رنگ‌هایی که برای استفاده روی صورت یا بدن (مثلاً رنگ‌های صورت) در نظر گرفته شده‌اند، کاربرد ندارد. الزامات اضافی برای علامت‌گذاری، برچسب‌گذاری و ظروف مشخص شده است. این استاندارد شامل دستورالعمل‌هایی در مورد ناخالصی‌های موجود در رنگ‌های انگشتی، به استثنای رنگ‌های بدن یا صورت، برای محافظت از هنرمندان جوان در برابر مواد مضر است.

استاندارد ISO 8124-7 به خطرات ناشی از ناخالصی‌های موجود در اجزای رنگ انگشتی می‌پردازد و به جای خواص فیزیکی، بر فرمولاسیون ایمن تأکید دارد. این استاندارد، رنگ‌های مرطوب و خشک را پوشش می‌دهد، اما رنگ‌هایی را که برای علامت‌گذاری دائمی یا استفاده صنعتی در نظر گرفته شده‌اند، شامل نمی‌شود.

اصول اساسی به شرح زیر است:

• کنترل ناخالصی: محدودیت‌های مربوط به فلزات سنگین، مواد آروماتیک و میکروارگانیسم‌ها در مواد خام و محصولات نهایی.
• مناسب برای کودکان: بلع (تا ۱۰۰ میلی‌گرم)، مواجهه با پوست/چشم و پایداری pH را در نظر می‌گیرد.
• مرزهای حفاظتی: این مرزها، زیست‌کش‌ها را مسدود می‌کنند تا از حساسیت‌زایی جلوگیری شود.
• برچسب‌گذاری: نیاز به هشدارهایی مانند «دور از دسترس کودکان نگهداری شود» و کدهای دسته‌ای دارد.
• استاندارد ISO 8124-8 بخش 8: تعیین سن - اولین کلاس سنی برای بازی مناسب با اسباب‌بازی‌ها، حداقل سنی را که کودکان می‌توانند در زیرگروه‌های خاص شروع به بازی با اسباب‌بازی‌ها کنند، نشان می‌دهد. این استاندارد در درجه اول برای تولیدکنندگان و سازمان‌هایی در نظر گرفته شده است که انطباق اسباب‌بازی‌ها با استانداردهای ایمنی را ارزیابی می‌کنند.

این استاندارد می‌تواند به عنوان مرجعی برای تعیین مناسب بودن اسباب‌بازی‌ها برای سنین پایین توسط توزیع‌کنندگان، مؤسسات و سازمان‌های مرتبط با بازی کودکان و همچنین مؤسسات کودکان، معلمان، سایر متخصصانی که از اسباب‌بازی‌ها در فعالیت‌های روزانه خود استفاده می‌کنند و مصرف‌کنندگان مورد استفاده قرار گیرد.

سنی که کودکان در آن توانایی‌های مختلف را پرورش می‌دهند، برای هر کودک متفاوت است. این استاندارد، محدوده‌های سنی را نشان می‌دهد که یک کودک معمولی در آنها توانایی‌های خاصی را پرورش می‌دهد. اگرچه طبقه‌بندی سنی پیامدهای ایمنی دارد، اما این استاندارد برای پرداختن به الزامات ایمنی خاص در نظر گرفته نشده است. الزامات ایمنی خاص برای اسباب‌بازی‌ها (به عنوان مثال، محدود کردن وجود قطعات کوچک و توپ‌های کوچک در اسباب‌بازی‌ها برای گروه‌های سنی خاص به دلیل خطرات خفگی) در بخش‌های دیگر این استاندارد مورد بررسی قرار گرفته است.

استاندارد ISO 8124-8 در مورد اسباب‌بازی‌های کودکان زیر ۱۴ سال اعمال می‌شود و بر حداقل سن ایمن برای زیرگروه‌ها بر اساس توانایی‌های جسمی، شناختی و رفتاری تمرکز دارد. این استاندارد، آزمایش‌های خطر خاص را حذف می‌کند اما رویه‌هایی مانند قوانین مربوط به قطعات کوچک را برای کودکان زیر ۳۶ ماه اطلاع‌رسانی می‌کند.

اصول اساسی به شرح زیر است:

• مراحل رشد: این کتاب از تحقیقات کودکان در زمینه مهارت‌های حرکتی، شناخت و ریسک‌پذیری بهره می‌برد.
• تمرکز زیرگروه: اسباب‌بازی‌ها را بر اساس آستانه‌های سنی گروه‌بندی می‌کند (مثلاً توپ، پازل).
• توصیه: اجباری نیست، اما برای ارزیابی ریسک و پشتیبانی از هشدارهایی مانند «برای کودکان زیر X سال مناسب نیست» پیشنهاد می‌شود.
• دیدگاه جامع: سوءاستفاده‌های قابل پیش‌بینی مانند به دهان گرفتن یا پرتاب اشیاء در فرهنگ‌های مختلف را در نظر می‌گیرد.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استانداردهای "ایزو ۸۱۲۴ ایمنی اسباب‌بازی‌ها" به مشاغل ارائه می‌دهیم.