استاندارد اروپایی EN 81، قوانین ایمنی و روش‌های آزمایش برای ساخت و نصب آسانسور را تعریف می‌کند. این استاندارد، تحت عنوان اصلی «قوانین ایمنی برای ساخت و نصب آسانسور»، شامل بخش‌های زیر است:
ساخت آسانسورهای برقی دائمی جدید در استاندارد EN 81-1، خدمات سطوح فرود معین، آویزان شده توسط جک، طناب یا زنجیر و حرکت بین ریل های راهنما با شیب تا 15 درجه به سمت عمودی، دارای کابین طراحی شده برای حمل و نقل افراد یا کالا. و کالاها و قوانین ایمنی نصب آن شرح داده شده است. بسته به الزامات این استاندارد، الزامات اضافی در موارد خاص (جو بالقوه انفجاری، شرایط شدید آب و هوایی، شرایط لرزه ای، حمل و نقل کالاهای خطرناک و مانند آن) در نظر گرفته خواهد شد. سر و صدا و ارتعاشات در این استاندارد مورد توجه قرار نگرفته است زیرا به استفاده ایمن از آسانسور مربوط نمی شود. این استاندارد الزامات اضافی را برای استفاده از آسانسور در هنگام آتش سوزی مشخص نمی کند.
استاندارد EN 81-2 تابع اصول قسمت اول است، تنها تفاوت این است که آسانسورها به جای برقی، هیدرولیکی هستند.
استاندارد EN 81-3 قوانین ایمنی را برای ساخت و مونتاژ آسانسورهای برقی جدید نصب شده دائمی با کشش یا درایو مثبت، یا بالابرهای خدمات هیدرولیک، که به عنوان تجهیزات بالابر تعریف شده، خدمات سطوح فرود تعریف شده، دارای کابینی که فضای داخلی آن تعریف شده است، تشریح می کند. غیر قابل دسترس تلقی می شود. اینها، به دلیل اندازه و ابزار ساخت، آسانسورهایی هستند که به افرادی که توسط طناب یا زنجیر آویزان شده اند یا توسط یک قوچ حمایت می شوند، خدمت می کنند و بین ریل های راهنمای عمودی سفت و سخت یا ریل های راهنما با شیب عمودی که بیش از 15 درجه نیست حرکت می کنند و توسط برق یا رانده می شوند. هیدرولیک این استاندارد آسانسورهای خدماتی با بار نامی بیش از 300 کیلوگرم را پوشش می دهد و برای حمل افراد در نظر گرفته نشده است.
استاندارد EN 81-20 الزامات بالابرهای با کشش، درایو مثبت یا هیدرولیک، سرویس دهی سطوح فرود معین، طراحی شده برای حمل و نقل افراد یا افراد و کالاها، حرکت بین طناب ها یا زنجیرها یا جک ها و ریل های راهنما با شیب غیر را شرح می دهد. بیش از 15 درجه به سمت عمودی. علاوه بر الزامات این استاندارد، الزامات اضافی در موارد خاص (استفاده از آسانسور توسط افراد دارای معلولیت، در صورت آتش سوزی، جو بالقوه انفجاری، شرایط شدید آب و هوایی، شرایط لرزه ای، حمل و نقل کالاهای خطرناک و موارد مشابه در نظر گرفته می شود. ). سر و صدا و ارتعاشات در این استاندارد در نظر گرفته نمی شوند زیرا در سطوحی نیستند که برای استفاده ایمن و نگهداری آسانسور مضر تلقی شوند. این استاندارد برای آسانسورهای مسافری و باری که قبل از تاریخ انتشار نصب شده اند اعمال نمی شود.
استاندارد EN 81-21 قوانین ایمنی را برای آسانسورهای مسافری و باری/مسافر جدید که به طور دائم در ساختمان‌های موجود نصب می‌شوند را تشریح می‌کند، جایی که برخی از الزامات استاندارد EN 81-20 به دلیل محدودیت‌های اعمال شده توسط محدودیت‌های ساختمانی در برخی موارد نمی‌توانند برآورده شوند. این استاندارد به برخی از این محدودیت ها پرداخته و الزاماتی را برای راه حل های جایگزین فراهم می کند. این استاندارد برای استفاده همراه با استاندارد EN 81-20 در نظر گرفته شده است. این استاندارد شامل موارد زیر است:
استاندارد EN 81-22 قوانین ایمنی برای ساخت و نصب آسانسورهای برقی جدید و دائمی نصب شده، چه کششی و چه با نیروی محرکه مثبت، که برای حمل مسافر یا مسافر و بار به سطوح توقف خاص طراحی شده‌اند، به صورت معلق توسط طناب یا زنجیر، و حرکت در یک صفحه عمودی در امتداد ریل‌های راهنما با زاویه ۱۵ تا ۷۵ درجه نسبت به افق، شرح می‌دهد. علاوه بر الزامات این سند، الزامات بیشتری در موارد خاص (جوهای بالقوه انفجاری، شرایط آب و هوایی شدید، شرایط لرزه‌ای، حمل مواد خطرناک و غیره) در نظر گرفته شده است.
استاندارد EN 81-28 برای سیستم های هشدار انواع آسانسورهای مسافربری و باربری به ویژه آنهایی که در سری استانداردهای EN 81 پوشش داده می شوند، اعمال می شود. این استاندارد همچنین حداقل اطلاعاتی را که باید به عنوان بخشی از دستورالعمل های خدمات نگهداری و بازیابی ارائه شود، مورد توجه قرار می دهد. این استاندارد به خطرات مهم مرتبط با آسانسورها می پردازد که در شرایط مورد نظر و در شرایطی که توسط نصاب/تولیدکننده تعیین شده است مورد استفاده قرار می گیرند (به عنوان مثال، به دام افتادن کاربران توسط آسانسور که به درستی کار نمی کند).
استاندارد EN 81-31 در مورد آسانسورهای جدید برقی و آسانسورهای هیدرولیک قابل دسترسی جدید با کشش یا بالابر کششی که شامل یک واحد حمل و نقل، خدمات سطوح ثابت و دائمی هستند، به طور دائم در مناطق دسترسی محدود نصب می شوند و فقط توسط آموزش دیده و مجاز استفاده می شوند، اعمال می شود. پرسنل . . این نوع آسانسورها در امتداد یک مسیر ثابت حرکت می کنند (مانند آسانسورهای قیچی، آسانسور با ریل راهنما)، تنها از یک سطح یاتاقان تشکیل شده است که برای حمل اجسام طراحی شده است، و دارای شیب بیش از 15 درجه از عمودی و سرعت نامی آن نیست. بیش از 1 متر بر ثانیه این استاندارد فقط بالابرهای قابل دسترس با بار نامی بیش از 300 کیلوگرم را پوشش می دهد و برای حمل و نقل افراد در نظر گرفته نشده است. این استاندارد به کلیه رویدادها، موقعیت ها و حوادث خطرناک مهم مربوط به بالابرهای قابل دسترسی در هنگام استفاده در کاربرد مورد نظر و تحت شرایطی که توسط سازنده تعیین شده است، می پردازد.
استاندارد EN 81-40 الزامات ایمنی را برای ساخت، ساخت، مونتاژ، نگهداری و جداسازی آسانسورهای برقی (صندلی، سکوی ایستاده و سکوی صندلی چرخدار) که بر روی یک سازه ساختمانی ثابت هستند، در یک صفحه شیبدار حرکت می کنند و برای استفاده توسط افراد در نظر گرفته شده است، ارائه می کند. با کاهش تحرک مرتبط است.
استاندارد EN 81-41 الزامات ایمنی برای ساخت، تولید، مونتاژ، نگهداری و برچیدن سکوهای بالابر عمودی برقی که به سازه ساختمان متصل شده‌اند و برای استفاده افراد دارای محدودیت حرکتی در نظر گرفته شده‌اند را پوشش می‌دهد. این بالابرها به صورت عمودی بین سطوح از پیش تعریف شده در امتداد یک مسیر هدایت شده با شیب عمودی حداکثر ۱۵ درجه حرکت می‌کنند و برای استفاده افراد دارای صندلی چرخدار یا بدون آن در نظر گرفته شده‌اند. آنها توسط طناب‌های سیمی، زنجیر، پیچ و مهره، اصطکاک/کشش بین چرخ‌ها و ریل‌ها، یک زنجیر هدایت شده، یک مکانیزم قیچی یا یک جک هیدرولیکی پشتیبانی می‌شوند.
استاندارد EN 81-43 الزامات ایمنی را برای ساخت و مونتاژ، نگهداری و جداسازی آسانسورهای برقی توسط افراد مجاز در نظر گرفته شده برای دسترسی به محل کار متصل به جرثقیل و روی جرثقیل توصیف می کند. آسانسور سطوح مشخصی از طبقات را ارائه می دهد و دارای یک واحد حمل بار است که برای حمل و نقل افراد و کالاها طراحی شده است، هدایت می شود، به صورت عمودی یا در امتداد یک مسیر حداکثر 15 درجه از عمودی حرکت می کند، با سیم طناب های فولادی حمایت می شود یا معلق است، و 1,0 برای دائمی می شود. آسانسورها سرعت آن بیش از 0,4 متر بر ثانیه و برای آسانسورهای موقت بیش از XNUMX متر بر ثانیه نیست.
استاندارد EN 81-50 قوانین طراحی، محاسبات، بازرسی ها و روش های آزمایش اجزای آسانسور را شرح می دهد که در سایر استانداردهای مورد استفاده در طراحی آسانسورهای مسافری، آسانسورهای مسافری باری، فقط آسانسورهای باری و سایر انواع مشابه تجهیزات بالابر اشاره شده است.
استاندارد EN 81-58 روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت درهای فرود آسانسور در برابر آتش که ممکن است از سمت فرود در معرض آتش باشد، توصیف می کند. این روش تست برای انواع درب های فرود آسانسور که به عنوان وسیله ای برای دسترسی به آسانسور در ساختمان ها استفاده می شود و به منظور ایجاد مانع آتش سوزی در برابر گسترش آتش از طریق چاه آسانسور استفاده می شود. این روش امکان اندازه گیری یکپارچگی و در صورت لزوم اندازه گیری تابش و عایق حرارتی را فراهم می کند.
استاندارد EN 81-70 حداقل الزامات را برای دسترسی و استفاده ایمن و مستقل از آسانسور توسط افراد، از جمله افراد ناتوان، توصیف می کند.
استاندارد EN 81-71 الزامات اضافی و متفاوتی را برای استاندارد EN 81-20، در صورت اجرا توصیف می‌کند تا از ایمنی کاربران آسانسور و در دسترس بودن آسانسورهایی که می‌توانند برای اهداف ضد خرابکاری استفاده شوند، اطمینان حاصل شود. از همه جهات دیگر، چنین آسانسورهایی بر اساس استاندارد EN 81-20 طراحی شده اند. این استاندارد با خطرات مهم، موقعیت‌های خطرناک و رویدادهای مرتبط با آسانسورها سروکار دارد که ممکن است تحت شرایطی که توسط نصاب تعیین شده است، تحت تأثیر خرابکاری قرار گیرند.
در استاندارد EN 81-72، الزامات اضافی و متفاوت استاندارد EN 81-20 برای آسانسورهای مسافربری و باربری جدید که برای اطفای حریق و تخلیه تحت کنترل آتش نشانان استفاده می شوند، توضیح داده شده است. این استاندارد زمانی معتبر است که شرایط مندرج در استاندارد رعایت شود.
استاندارد EN 81-73 مفاد خاص و قوانین ایمنی را توصیف می کند که رفتار آسانسورها را بر اساس سیگنال فراخوانی که در صورت آتش سوزی در ساختمان به سیستم کنترل آسانسور داده می شود، توصیف می کند. این استاندارد برای آسانسورهای مسافربری جدید و آسانسورهای مسافربری باری با انواع رانندگان اعمال می شود. با این حال، می توان از آن به عنوان پایه ای برای بهبود ایمنی آسانسورهای مسافربری و باربری موجود استفاده کرد.
در استاندارد EN 81-77، مقررات ویژه و قوانین ایمنی برای آسانسورهای مسافربری و باربری نصب شده به طور دائم در ساختمان ها مطابق با استاندارد EN 1998-1 توضیح داده شده است. این استاندارد الزامات اضافی را برای استانداردهای EN 81-20 و EN 81-50 تعریف می کند. برای آسانسورهای مسافربری جدید و آسانسورهای مسافری باری اعمال می شود. با این حال، از آن به عنوان پایه ای برای بهبود ایمنی آسانسورهای مسافربری و باربری موجود استفاده می شود.
استاندارد EN 81-80 روشی را برای بهبود ایمنی آسانسورهای موجود ارائه می‌دهد که هدف آن دستیابی به سطح ایمنی معادل با آسانسورهای تازه نصب شده با به کارگیری جدیدترین فناوری‌های ایمنی امروزی است. این استاندارد در مورد آسانسورهای مسافری یا باری با نیروی کشش دائمی، نیروی محرکه مثبت یا هیدرولیکی، با سطوح نزولی مشخص، دارای کالسکه‌ای که برای حمل افراد یا افراد و کالاها طراحی شده است و در امتداد ریل‌های راهنما با شیب حداکثر ۱۵ درجه نسبت به خط عمودی حرکت می‌کند، اعمال می‌شود.
استاندارد EN 81-82 قوانینی را در مورد نحوه اعمال استاندارد EN 81-80، که به استاندارد EN 81-70 اشاره دارد، برای آسانسورهای موجود برای بهبود دسترسی آنها، از جمله برای افراد دارای معلولیت، شرح می دهد. این استاندارد برای آسانسورهای نصب شده دائمی اعمال می شود که سطوح فرود مشخصی را ارائه می دهند، طراحی شده برای حمل و نقل افراد و کالاها و دارای یک کابین در حال حرکت بین ریل های راهنما با شیب نه بیشتر از 15 درجه به سمت عمودی.
از جمله مطالعات تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که شرکت ما با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته در محدوده استاندارد EN 81 برای مشاغل در بخش های مختلف انجام می دهد، خدمات تست ساخت و نصب آسانسور مورد استفاده قرار می گیرد. در حمل و نقل مسافر و بار برای قوانین ایمنی می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
