CEN/TR 16512 محصولات استفاده و مراقبت از کودکان - اصول ایمنی برای آویزهای حمل کودک

CEN/TR 16512 محصولات استفاده و مراقبت از کودکان - اصول ایمنی برای آویزهای حمل کودک

استاندارد «CEN/TR 16512 محصولات مراقبت و جابجایی کودک - اصول ایمنی برای وسایل حمل کودک»، یک مشخصه فنی تدوین‌شده توسط کمیته استانداردسازی اروپا (CEN)، اصول مربوط به محصولی را شرح می‌دهد که برای حمل کودک صرفاً بر روی بدن مراقب، بدون منافذ یکپارچه برای اندام‌های کودک، طراحی شده است و به مراقب اجازه می‌دهد هنگام ایستادن یا راه رفتن، دستان خود را آزاد نگه دارد.

CEN/TR 16512 محصولات استفاده و مراقبت از کودکان - اصول ایمنی برای آویزهای حمل کودک

دهانه یکپارچه پا، دهانه‌ای برای پاهای کودک است که وقتی محصول به تنه مراقب متصل است، باز می‌شود. دهانه‌ای که هنگام پوشیدن محصول توسط مراقب ایجاد می‌شود، دهانه یکپارچه نیست. علاوه بر این، قلاب‌های کریر کودک تحت پوشش استانداردهای EN 13209-1 و EN 13209-2 نیستند.

استاندارد CEN/TR 16512 خطرات رایج مرتبط با کریر نوزاد را شناسایی کرده و توصیه‌هایی برای کاهش آنها ارائه می‌دهد:

  • خطرات شیمیایی: مواد شیمیایی سمی مضر می‌توانند از طریق بلع و استنشاق وارد بدن کودک شوند. اطلاعات دقیق در مورد خطرات شیمیایی و خطرات آنها برای کودکان خردسال را می‌توان در استاندارد CEN/TR 13387 یافت. خطرات و ریسک‌های شیمیایی یک کریر کودک بسیار شبیه به کریرهای نرم است. استاندارد EN 13209-2 به خطرات ناشی از بلع مواد شیمیایی مضر توسط کودک می‌پردازد.
  • خطرات حرارتی: خطرات حرارتی شامل خطر اشتعال‌پذیری، خواص احتراق مواد و خطر گرمازدگی (هیپوترمی) یا قرار گرفتن در معرض دماهای بسیار پایین (هیپوترمی) در کودک می‌شود. از آنجا که ممکن است مراقبان از اسلینگ‌ها در داخل و خارج از منزل، احتمالاً در نزدیکی شعله‌های آتش، استفاده کنند، باید خواص اشتعال‌پذیری و احتراق مواد مورد استفاده در اسلینگ‌ها بررسی شود.
  • خطرات خفگی و بلع: اگر کودک اشیاء کوچک را در دهان خود قرار دهد و سعی کند آنها را ببلعد، یا واقعاً آنها را ببلعد، هم خطرات خفگی و هم خطرات بلعیدن ممکن است رخ دهد. خفگی زمانی رخ می‌دهد که مجاری هوایی داخلی کودک مسدود شده و تنفس متوقف شود. این یک خطر جدی است زیرا هوا نمی‌تواند به ریه‌های کودک برسد و آسیب مغزی برگشت‌ناپذیری ممکن است رخ دهد.

بلعیدن اشیاء کوچک که وارد معده کودک می‌شوند می‌تواند باعث انسداد داخلی شود. ترجیحاً تا حد امکان از استفاده از اشیاء کوچک متصل به آویز خودداری شود. با این حال، اگر مجبور به استفاده از اشیاء کوچک هستید، باید آنها را محکم به محصول وصل کنید و نباید احتمال جدا شدن یا شکستن آنها به قطعات کوچک وجود داشته باشد.

  • خطر گیر کردن انگشتان در توری: اگر انگشت کودک در سوراخی گیر کند، جریان خون به انگشت ممکن است کاهش یابد. قلاب‌ها باید طوری طراحی شوند که سوراخ‌هایی در توری که انگشتان می‌توانند در آن گیر کنند، از بین بروند.
  • خطرات گیر کردن: اگر کودک در یک محصول گیر کند، ممکن است خفگی رخ دهد. طول هرگونه طناب، روبان یا موارد مشابه باید محدود باشد تا دور گردن کودک نپیچد.
  • خطرات خفگی: اگر ریه‌های کودک نتواند هوا دریافت کند، آسیب مغزی برگشت‌ناپذیری می‌تواند رخ دهد. همچنین اگر مجاری هوایی خارجی کودک، یعنی بینی و دهان، به طور همزمان مسدود شوند، خفگی می‌تواند رخ دهد. این اتفاق می‌تواند در صورتی رخ دهد که صورت کودک با ماده‌ای که هوا نمی‌تواند از آن عبور کند، تماس پیدا کند.
  • یکپارچگی ساختاری: مهم است که هیچ بخشی از آویز در حین استفاده ضعیف نشود و همیشه کودک را محکم نگه دارد.

استاندارد CEN/TR 16512 الزامات مربوط به همه این خطرات را شرح داده و روش‌های آزمایش را ارائه می‌دهد.

استاندارد CEN/TR 16512 راهنمایی‌های غیر اجباری را برای کمک به تولیدکنندگان، تنظیم‌کنندگان و آزمایش‌کنندگان در ارزیابی و بهبود ایمنی کریر نوزاد (کریرهای پارچه‌ای نرم که برای نگه داشتن نوزادان و کودکان خردسال در نزدیکی بدن مراقب طراحی شده‌اند) ارائه می‌دهد. برخلاف استانداردهای اروپایی (EN) که اساساً هماهنگ هستند و از قوانین اتحادیه اروپا پشتیبانی می‌کنند، یک گزارش فنی (TR) اطلاعات مشاوره‌ای را بر اساس دانش فعلی و بهترین شیوه‌ها ارائه می‌دهد و به خطرات بالقوه در محصولات رو به رشد می‌پردازد.

استاندارد CEN/TR 16512 به طور خاص برای اسلینگ‌های کریر کودک که به شرح زیر تعریف می‌شوند، اعمال می‌شود:

  • محصولاتی که برای حمل کودک بر روی بدن مراقب طراحی شده‌اند.
  • محصولاتی که فاقد سوراخ‌های یکپارچه برای پاها هستند (قبل از اتصال به مراقب، سوراخ‌هایی در پارچه برای پاهای کودک ایجاد شده است).
  • محصولاتی که برای استفاده بدون دخالت دست در حالت ایستاده یا راه رفتن طراحی شده‌اند.

این‌ها معمولاً حامل‌های پارچه‌ای انعطاف‌پذیری هستند که فقط وقتی دور مراقب و کودک پیچیده می‌شوند، جای پا ایجاد می‌کنند (مثلاً، پوشش‌های بلند یا حامل‌های کیسه‌ای شکل). حامل‌های قاب‌دار، حامل‌های نرم با سوراخ‌های ثابت برای پا یا حامل‌های کوله‌پشتی از این قاعده مستثنی هستند.

این استاندارد شامل روش‌های آزمون توصیه‌شده، با بهره‌گیری از استانداردهای مربوطه، مانند موارد زیر است:

  • CEN/TR 13387 (دستورالعمل‌های کلی برای ایمنی محصولات مراقبت از کودک).
  • سری استاندارد EN 13209 (برای کریر کودک).
  • سری استاندارد EN 71 (برای ایمنی اسباب‌بازی، آزمایش‌های مکانیکی و شیمیایی).

مثال‌ها شامل استفاده از جرم‌های آزمایشی، دینامومترها و آدمک‌های بدن برای شبیه‌سازی سناریوهای استفاده در دنیای واقعی است.

این استاندارد بر دستورالعمل‌ها، هشدارها و علائم واضح مانند موارد زیر تأکید دارد:

  • محدودیت‌های سنی/وزنی.
  • راهنمای موقعیت یابی مناسب.
  • هشدارها در مورد خطرات غرق شدن و نظارت.

آغوشی‌های نوزاد، پیوند و راحتی را افزایش می‌دهند، اما استفاده نادرست از آویزها منجر به نگرانی‌های ایمنی، از جمله موارد نادر اما جدی خفگی در محصولات با طراحی ضعیف یا استفاده نادرست، شده است. استاندارد CEN/TR 16512 به پر کردن شکاف‌های موجود در مقررات مربوط به آویزهای انعطاف‌پذیر کمک می‌کند و طرح‌های ایمن‌تری را ترویج می‌دهد. اگرچه از نظر قانونی الزام‌آور نیست، اما رعایت آن مستلزم دقت و توجه کافی است و اغلب در آزمایش یا صدور گواهینامه محصول به آن اشاره می‌شود. تولیدکنندگان می‌توانند داوطلبانه از چنین استانداردهایی پیروی کنند.

سال‌هاست که سازمان ما با کارکنان شایسته و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات پیشرفته آزمایش مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "CEN/TR 16512 محصولات مراقبت از کودک - اصول ایمنی برای وسایل حمل کودک" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ