ITU-T G.652 Tek Modlu Optik Fiber ve Kablonun Özellikleri

ITU-T standartları, telekomünikasyonda kullanılan çeşitli optik fiberler için geliştirilen standartladır. Bu standartlar, telekomünikasyon ağlarında uyumluluğu, performansı ve birlikte çalışabilirliği sağlamak için optik fiberlerin özelliklerini ve karakteristiklerini tanımlar.

Uluslararası Telekomünikasyon Birliği Telekomünikasyon Standardizasyon Sektörü (ITU-T) tarafından geliştirilen, “ITU-T G.652 Tek modlu optik fiber ve kablonun özellikleri” standardında, 1310 nm civarında sıfır dağılımlı dalga boyuna sahip tek modlu optik fiber ve kablonun geometrik, mekanik ve iletim özellikleri açıklanmaktadır. Bu tür fiberler, uzun mesafeli karasal uygulamalar için en yaygın kullanılan optik fiberdir.

Tek modlu optik fiber ve kablonun başlıca özelliği, başlangıçta 1310 nm dalga boyu bölgesinde kullanım için optimize edilmiş olması, ancak günümüzde 1550 nm bölgesinde de kullanılabilir olmasıdır. Bu standardın son yapılan güncellemesi, bu fiberin yüksek performanslı optik iletim sistemlerinin gelişen dünyasında devam eden ticari başarısını sürdürmeyi amaçlamaktadır.

Çok modlu optik fiberin aksine, tek modlu fiber modal dağılım göstermez. Bunun nedeni, fiberin çok küçük bir kesite sahip olması ve sadece ilk modun iletilmesidir. Bu nedenle, tek modlu fiberler, çok modlu fiberlere göre her ışık darbesinin doğruluğunu daha uzun mesafelerde korumada daha iyidir.

ITU G.652 standardı, ITU-T tarafından tasarlanan ilk tek modlu fiber standardıdır. Zaman içinde dört revizyon geçirmiştir. Bunlar arasında, G.652.A ve G.652.B fiberleri, modern WDM uygulamalarındaki düşük performansları nedeniyle artık nadiren kullanılmaktadır. WDM (dalga boyu bölmeli çoklanmış), haberleşme sistemlerinde ve optik fiber algılama sistemlerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. G.652.C ve G.652.D fiberleri, 1310 nm ile 1550 nm arasındaki dalga boyu bölgesinde, CWDM (kaba dalga boyu bölmeli çoklanmış) iletimi destekleyen bir azaltılmış su tepesine sahiptir. G.652.D fiberi ise, sadece yatırımlardan maksimum getiriyi sağlamakla kalmayıp aynı zamanda en iyi korumayı sağlayan ve şu anda çoğu uygulama durumunda tek modlu optik fiber dağıtılırken tercih edilen fiber olarak önerilen günümüzün en güncel teknolojisidir.

Tek modlu lifler genellikle nispeten küçük bir çekirdeğe (sadece birkaç mikron çapında) ve çekirdek ile kılıf arasında küçük bir kırılma indisi farkına sahiptir. Mod yarıçapı tipik olarak birkaç mikrondur. Ancak, nispeten büyük bir mod alanına sahip büyük mod alanlı fiberler de vardır.

Tek modlu fiber optik kablolamanın özellikleri arasında, uzun mesafelerde sinyal kalitesini koruyabilme özelliği nedeniyle uzun mesafe iletişiminde tercih edilen bir seçenek olmalarıdır (düşük kayıp kapasitesine sahiptir). Bakır kablolamanın aksine, fiber optik kablolar elektriği iletmez ve daha az çapraz konuşmaya sahiptir, bu da bir fiberdeki optik sinyallerin bitişik fiberlerdekilerle karışmamasını sağlar. Tek modlu fiberler genellikle dar çekirdek çapları için uygun olan sinyal iletimi için lazer teknolojisini kullanırken, çok modlu fiberler genellikle LED’leri kullanır ve daha geniş bir çekirdekle daha kısa mesafeler için tasarlanmıştır.

Tek modlu fiber optik kablolar, yüksek bant genişliği kapasiteleri nedeniyle telekomünikasyon ağlarında omurga kablolaması olarak kullanılır ve bu sayede tek bir optik fiber üzerinden aynı anda daha fazla sayıda görüşme veya veri iletimi gerçekleşir. Kablolardaki optik fiberler, çekirdekten daha düşük kırılma indeksine sahip bir kaplama malzemesine sahiptir ve bu da sinyal kaybını en aza indiren ve sinyal bütünlüğünü koruyan toplam iç yansımayı kolaylaştırır, bu da onları dayanıklı ve esnek hale getirir.

Kuruluşumuz, çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verdiği sayısız test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, eğitimli ve uzman bir kadro ve gelişmiş teknolojik donanımı ile, “ITU-T G.652 Tek modlu optik fiber ve kablonun özellikleri” standardında tanımlanan test hizmetleri de vermektedir.