UL 197 Ticari Elektrikli Pişirme Cihazları

Underwriter Laboratuvarları (UL) tarafından geliştirilen “UL 197 Ticari elektrikli pişirme cihazları” standardında, 600 Volt veya daha düşük değerde, iç mekanda kullanım için tasarlanmış ve “NFPA 70 Ulusal elektrik kodu” standardına uygun olarak kullanılması amaçlanan ticari elektrikli pişirme cihazlarına yönelik gereklilikler açıklanmaktadır. Bu gereklilikler, kahve makinelerini, iletken pişiricileri, yiyecek ısıtıcılarını, fritözleri, sacları, buharlı kazanları, buharlı pişiricileri, kuruyemiş ısıtıcılarını, patlamış mısır makinelerini, ocakları, kap ısıtıcılarını ve ticari mutfaklarda, restoranlarda veya yiyecek dağıtılan diğer işyerlerinde bulunan diğer cihazları kapsar.

Ancak satış makineleri, ev kullanımı için tasarlanmış pişirme cihazları, 600 Volt’tan yüksek değerde ticari pişirme cihazları veya mikrodalga pişirme cihazları bu standardın kapsamı dışındadır.

Ayrıca bir yiyecek ısıtıcısı gibi bir priz kutusuna monte edilecek ve desteklenecek şekilde tasarlanmış bir cihaz, bu standarttaki gerekliliklere ve elektrikli aydınlatma armatürleri için montaj ve ağırlık gerekliliklerine uygunluğuna göre değerlendirilir.

Elektrik dışındaki bir yoldan elde edilen (örneğin, jel veya sıvı yakıt, kömür, gaz veya yağ ile üretilen) ısıyı kullanan bir cihaz, yangın riski açısından araştırılır. Jel veya sıvı yakıt tarafından üretilen ısıyı kullanan bir cihaz, kullanılması amaçlanan belirli yakıtlarla çalışan cihazla birlikte incelenir.

Yağ yüklü havanın emisyonunu sınırlamak amacı ile entegre sistemler kullanan ticari pişirme ekipmanları, “NFPA 96 Ticari pişirme işlemlerinin havalandırma kontrolü ve yangından korunma” standardına uygun olarak kurulmalı ve bu standardın gerekliliklerine uymalıdır. İlave olarak sistemden yayılan atık su miktarı, ABD Çevre Koruma Ajansı tarafından yayınlanan “Test yöntemi 202 Sabit kaynaklardan yoğunlaşabilir partikül emisyonlarının belirlenmesi” standardına uygun olarak ölçüldüğünde 5 mg/m3’ü geçmemelidir.

Ticari pişirme cihazları, genel anlamda pürüzsüz, emici olmayan ve kolayca temizlenebilen malzemelerden yapılmalıdır. Bu kriterler, ekipmanın yiyecek artıkları için bir toplama alanı sağlamamasını ve bunun da mikroorganizmaların büyümesine ve nihayetinde gıda kaynaklı hastalık potansiyeline yol açmamasını sağlamak için önemlidir. Çoğu gıdaya yönelik yasal düzenlemeler, ekipmanın bu üç genel kriteri karşılamasını gerektirir. Bu kriterlerin karşılandığından emin olmak için, üçüncü taraf test ve sertifikasyon kuruluşları değerlendirmelerinde sanitasyon standartları geliştirmiş ve kullanmıştır.

Çerçeveler ve muhafazalar için genel gereklilikler UL 197 standardında şu şekilde tanımlanmaktadır:

• Ticari elektrikli pişirme cihazları, maruz kalma olasılığı bulunan kötü muamelelere dayanacak gerekli mukavemete ve sağlamlığa sahip olacak şekilde oluşturulmalı ve monte edilmeli, ancak parçaların gevşemesi veya yerinden oynaması veya diğer ciddi arızalar nedeniyle yangın, elektrik çarpması veya kişilerin yaralanması riskini artırmamalıdır.
• Bir cihazın muhafazası, uygulama için kabul edilebilir bir malzemeden yapılmalı ve herhangi bir kullanım koşulunda yangın, elektrik çarpması veya kişilere yaralanma riski oluşturabilecek bir besleme kablosu hariç tüm elektrikli parçaları barındırmalıdır. Muhafazayı tamamlamak için bitişik bir duvara veya bitişik bir ekipmana güvenilmemelidir. Ancak muhafaza, bitişik veya üst üste yerleştirilmiş bir kurulumda başka bir cihaz tarafından tamamlanacaksa, muhafazayı tamamlayan bir panel atlanabilir.
• Bir muhafaza değerlendirilirken dikkate alınan faktörler arasında şunlar yer alır:
  • Mekanik mukavemet
  • Darbeye karşı direnç
  • Nem emici özellikler
  • Yanmaya karşı direnç
  • Korozyona karşı direnç
  • Muhafazanın normal veya anormal kullanım koşulları altında maruz kalabileceği sıcaklıklarda bozulmaya karşı direnç.

Metalik olmayan bir muhafaza için, tüm bu faktörler termal yaşlanma açısından dikkate alınmalıdır.

• Döküm metalin minimum kalınlığı standart içinde verilen tabloya uygun olmalıdır.
• Bunun yanı sıra, bir sac metal muhafazası, boyutu ve şekli, metalin kalınlığı ve belirli uygulama için kabul edilebilirliği açısından değerlendirilir. Kaplamasız ise 0,66 mm’den veya galvanizli ise 0,74 mm’den daha az kalınlığa sahip sac çeliğin veya 0,91 mm’den daha az kalınlığa sahip demir dışı sac metalin kullanımı, nispeten küçük bir alan veya eğimli veya başka şekilde güçlendirilmiş bir yüzey haricinde önerilmez.
• Sahada bir kablolama sisteminin bağlanacağı sac levha, kaplanmamış çelikten yapılmışsa en az 0,81 mm, galvanizli çelikten yapılmışsa en az 0,86 mm ve demir dışı metalden yapılmışsa en az 1,14 mm kalınlığında olmalıdır.
• Bir cihazın tabanındaki açıklık, katı, yanmaz bir tava elektrikli parça ile destek yüzeyi arasına yerleştirilmediği sürece elektrikli bir parçanın altına yerleştirilmemelidir. Tavada yatay bir düzlemde olan ve tavanın etrafında uzanan bir kenar, dudak veya başka bir yükseltilmiş kenar bulunmalıdır. Tavanın tabanının düz veya herhangi bir düzenli şekle sahip olması gerekmez ve tabandan kenara, dudağa ve benzerlerine geçiş herhangi bir uygun şekle sahip olabilir, ancak elektrikli parçanın hemen altındaki her noktada, tavanın tabanı kenar, dudak ve benzerlerinin düzleminin 3,2 mm veya daha fazla altında olmalıdır.
• Parçanın veya cihazın yapısı, şekle uygunsa burada yukarıda açıklanan tavanın eşdeğerini sağlayabilir. Yükseltilmiş kenar açıklığa dahil edilebilir.
• Elektrikli parçalar içeren bir muhafazanın tabanı dışındaki bir yüzeydeki açıklık, şekilde gösterilen türden, alev, erimiş metal, yanan yalıtım veya benzeri maddelerin yayılmasını önleyecek bir engelleyici ile donatılmalıdır.
• Bir muhafazanın yan tarafındaki açıklık, yangın veya elektrik çarpması riski yaratma olasılığı olan yabancı cisimlerin girmesini önleyecek ve kişilerin iç kısımlarla temas etmesini önleyecek şekilde yerleştirilmeli ve bu büyüklükte olmalıdır.
• Bir cihazın muhafazasında, pişirme işleminden kaynaklanan dökülmenin muhafazaya girebileceği ve iç kablolamayı veya diğer herhangi bir elektrikli bileşeni etkileyebileceği bir açıklık veya bağlantı yeri bulunmamalıdır. Yağ tepsisi gibi çıkarılabilir bir parçanın bu tür bir korumayı sağlaması beklenmemelidir.
• Yağ olukları ve tavaları, yağ dökülmesinin muhafazaya girmesi ve canlı parçalarla veya kablolarla temas etmesi muhtemel olmayacak şekilde yapılmalıdır.
• Düz, muhafazasız bir pişirme yüzeyine sahip olan ve normal pişirme işleminde gres veya yağ ile kullanılması amaçlanan ızgara gibi bir cihaz, cihaz çalıştırıldığında duvarlarda, tezgahlarda ve diğer yakın yüzeylerde gres birikmesi olasılığını azaltmak için bir oluk, yağ toplayan tava veya eşdeğeri ile donatılmalıdır.
• Bir sacın oluğunda yağ tavasına veya kabına drenaj için açılan açıklığın damlama kenarı en az 12,7 mm uzunluğunda olmalıdır. Tava veya kabın açıklığı, yağın cihazın içine girmesini en aza indirmek için her taraftan kapatılmalıdır.

Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “UL 197 Ticari elektrikli pişirme cihazları” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.