
استاندارد «روش آزمایش AATCC TM 197 برای میزان جذب رطوبت عمودی منسوجات تا فواصل مشخص» که توسط انجمن آمریکایی شیمیدانان و رنگشناسان نساجی (AATCC) منتشر شده است، روشی آزمایشی را توصیف میکند که برای ارزیابی توانایی نمونههای پارچهای که به صورت عمودی تراز شدهاند در انتقال مایع در امتداد یا از میان آنها استفاده میشود و برای پارچههای بافته شده، کشباف یا نبافته قابل استفاده است.

از نظر تاریخی، صنعت نساجی از روشهای آزمایش مختلفی برای تعیین خواص جذب پارچههای نساجی، یعنی حرکت آب یا مایع از طریق آنها، استفاده کرده است. در طول دهه گذشته، این صنعت فناوریهای جدیدی را توسعه داده است که حرکت آب و واکنشهای جذب پارچهها را تغییر داده و منجر به استفاده از برچسبگذاری اصطلاح "مدیریت رطوبت" برای توصیف این پدیدهها شده است. سازمانهای متعددی، از جمله تولیدکنندگان نساجی، تأمینکنندگان مواد شیمیایی، خردهفروشان و آزمایشگاههای آزمایش مستقل، در تلاشند تا روشهای آزمایش برای اندازهگیری خواص جذب عمودی پارچهها با ویژگیهای مدیریت رطوبت را استاندارد کنند.
در روش آزمون شرح داده شده در این استاندارد، در اصل، سرعت (مسافت در واحد زمان) حرکت مایع در عرض یا از میان یک نمونه پارچه به صورت بصری مشاهده، به صورت دستی زمانبندی و در فواصل زمانی مشخص ثبت میشود.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
حرکت مایع درون پارچه میتواند تحت تأثیر محتوای الیاف، ساختار پارچه، عملیات مکانیکی یا شیمیایی یا ترکیبی از این موارد قرار گیرد. این روش آزمایش برای ارزیابی میزان جذب نمونههای آزمایشی عمودی که در معرض آب مقطر یا دیونیزه قرار گرفتهاند، استفاده میشود، جایی که جاذبه بر میزان جذب تأثیر میگذارد.
مایعاتی غیر از آب مقطر یا دیونیزه (مانند آب رنگی، محلولهای رنگی) میتوانند در این آزمایش استفاده شوند. اگر مایعی غیر از آب استفاده شود، کشش سطحی باید اندازهگیری و گزارش شود، زیرا محلولهایی با کشش سطحی متفاوت ممکن است نتایج متفاوتی داشته باشند.
آزمایش رنگها یا طرحها و طرحهای پارچه تیره میتواند دشوار باشد. استفاده از جوهر محلول در رنگ متضاد میتواند به واضحتر دیده شدن لکهها کمک کند.
این روش زمان و مسافتی را که آب از لبه برش خورده یک نمونه به سمت بالا حرکت میکند، اندازهگیری میکند، اما میزان مواجهه با محصول نهایی را در حین سایش تکرار نمیکند. نتایج بهدستآمده با این آزمایش، معیاری برای راحتی نیست، که فراتر از محدوده این روش است. رابطه بین نتایج بهدستآمده با آزمایشهای جذب آب عمودی و افقی ناشناخته است.
باید مشخص شود که آیا پارچه دارای یک طرف آبگریز یا آبدوست است. پس از توافق طرفین درگیر، باید مشخص شود که آیا هر دو طرف پارچه آزمایش خواهند شد یا خیر. اگر قرار است فقط یک طرف پارچه آزمایش شود، طرف انتخاب شده علامت گذاری می شود. اگر قرار است آزمایش پس از شستشو انجام شود، از یک نشانگر جوهر دائمی برای نشان دادن طرف پارچه انتخاب شده برای آزمایش استفاده می شود.
از آنجا که چربی پوست میتواند بر حرکت رطوبت تأثیر بگذارد، باید از دست زدن به نمونههای آزمایشی خودداری شود یا از دستکش استفاده شود. تمام نمونهها باید حداقل ۱۰۰ میلیمتر به اضافه/منهای ۵ میلیمتر از لبه بریده شوند. اگر لباسها آزمایش میشوند، نمونهها باید از پنلهای مختلف لباس، دور از درزها، جیبها، دکمهها یا سایر اجزای مونتاژ گرفته شوند. هر نمونه باید با مجموعه نخهایی با طول و عرض متفاوت (پارچه) گرفته شود.
سه نمونه، هر کدام با ابعاد حداقل ۱۶۵ میلیمتر به اضافه یا منهای ۳ × ۲۵ میلیمتر به اضافه یا منهای ۳ میلیمتر، به موازات جهت پارچه مورد آزمایش برش داده میشوند. برای آزمایش در جهت طول، جهت طولی الگو با نخهای تار همسو میشود؛ برای آزمایش در جهت عرض، جهت طولی الگو با نخهای پرکننده همسو میشود. قبل از شروع آزمایش، یک نمونه اضافی برای تعیین سطح آب در بطری یا بشر برش داده میشود. در صورت آزمایش دوام سطح پس از شستشو یا ارزیابی خواص جذب رطوبت، نمونهها از نمونههای پارچهای که طبق شرایط انتخاب شده شسته شدهاند، گرفته میشوند.
قبل از آزمایش، نمونهها مطابق با استاندارد "ASTM D1776/D1776M 20 روشهای استاندارد برای آمادهسازی و آزمایش منسوجات" آمادهسازی میشوند. نمونهها حداقل به مدت چهار ساعت در دمای ۲۱ درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای ۲ درجه سانتیگراد) و رطوبت نسبی ۶۵٪ (به علاوه/منهای ۵٪) با قرار دادن هر نمونه آزمایشی به صورت جداگانه روی یک صفحه یا قفسه سوراخدار قفسه آمادهسازی، آمادهسازی میشوند. همه آزمایشها در یک فضای استاندارد انجام میشوند.
به طور خلاصه، استاندارد AATCC TM 197 یک روش آزمون کلیدی است که برای اندازهگیری نرخ جذب رطوبت عمودی منسوجات استفاده میشود. این ویژگی برای ارزیابی میزان جذب رطوبت پارچهها از بدن بسیار مهم است، که برای راحتی در لباسهای ورزشی، منسوجات پزشکی و سایر کاربردهای عملکردی بسیار مهم است.
هدف اصلی این استاندارد تعیین رفتار انتقال رطوبت عمودی (فتیله شدن) مواد نساجی است. این استاندارد ارزیابی میکند که یک مایع (معمولاً آب یا مایع تعریق شبیهسازی شده) به دلیل خاصیت مویینگی، تا چه حد و با چه سرعتی به صورت عمودی از میان پارچه حرکت میکند.
این روش به ویژه برای ارزیابی موارد زیر ارزشمند است:
این استاندارد برای موارد زیر قابل اجرا است:
این استاندارد عموماً برای منسوجات بسیار آبگریز مناسب نیست، مگر اینکه آنها به طور خاص برای داشتن عملیات جذب رطوبت طراحی شده باشند.
AATCC ™ 197 مهم است زیرا مدیریت رطوبت یک پارامتر کلیدی عملکرد در منسوجات مدرن است. توانایی دفع عرق یا مایع از پوست به موارد زیر کمک میکند:
این دستگاه به طور گسترده توسط تولیدکنندگان نساجی و موسسات تحقیقاتی در طول توسعه محصول، کنترل کیفیت و تأیید عملکرد مورد استفاده قرار میگیرد.
سازمان ما که سالهاست از طریق طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "روش آزمایش AATCC TM 197 برای نسبت جذب عمودی پارچه در فواصل مشخص" ارائه میدهیم.
