یک استاندارد اروپایی با عنوان «EN 12772 Footwear - روش‌های آزمون زیره کفش - پایداری ابعادی»، روشی را برای تعیین انقباض خطی پس از گرم کردن نمونه‌های آزمایشی تهیه شده از زیره کفش شرح می‌دهد.
برای اهداف این استاندارد، پایداری ابعادی، کاهش فاصله بین دو نقطه مرجع روی یک قطعه آزمایشی قبل و بعد از حرارت دادن در هوا تحت شرایط مشخص شده است. این انقباض به صورت درصدی از فاصله اولیه بیان می‌شود.
در آزمایش‌ها از دستگاه‌ها و مواد زیر استفاده می‌شود:
قطعات آزمایشی مطابق با استاندارد EN 13400 گرفته می‌شوند. تمام قطعات آزمایشی باید حداقل 24 ساعت قبل از آزمایش مطابق با استاندارد EN 12222 آماده‌سازی شوند. نمونه‌های آزمایشی که کل ضخامت زیره را پوشش می‌دهند باید آزمایش شوند. حداقل سه قطعه آزمایشی مورد نیاز است.
با استفاده از چاقوی جراحی یا تیغه تیز دیگر و یک خط‌کش فولادی، نمونه‌های آزمایش را با ابعاد و رواداری‌های نشان داده شده در شکل برش دهید. دو برش مرجع موازی، که فاصله آنها از یکدیگر بیش از 0,5 میلی‌متر در کل عرض سطح خارجی نمونه آزمایش نباشد، ایجاد می‌شوند: 100 میلی‌متر به اضافه/منهای 5 میلی‌متر برای نمونه بزرگ و 50 میلی‌متر به اضافه/منهای ±5 میلی‌متر برای نمونه کوچک.
قبل از عملیات حرارتی، فاصله بین برش‌های مرجع در امتداد خط مرکزی با دقت 0,2 میلی‌متر اندازه‌گیری می‌شود. برای عملیات حرارتی، نمونه‌های آزمایشی به صورت افقی در فر قرار می‌گیرند (با تکیه‌گاه‌هایی برای اطمینان از گردش هوای کافی در همه طرف‌ها) و به مدت 24 ساعت (به علاوه/منهای 0,5 ساعت) در دمای 70 درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای 2 درجه سانتیگراد) نگهداری می‌شوند.
در پایان دوره عملیات حرارتی، نمونه آزمایش از کوره خارج می‌شود. نمونه‌ها حداقل به مدت 30 دقیقه در اتمسفر استاندارد نگهداری می‌شوند. اگر نمونه‌های آزمایش منحنی باشند، برای اندازه‌گیری مستقیم نگه داشته می‌شوند. اگر برش‌های اندازه‌گیری پهن شده‌اند، از نقطه اندازه‌گیری به عنوان مرکز برش استفاده کنید. فاصله بین این برش‌ها در امتداد خط مرکزی، همانطور که در شکل توضیح داده شده است، با استفاده از یک ابزار مناسب با دقت 0,2 میلی‌متر اندازه‌گیری می‌شود.
برای هر نمونه آزمایشی، انقباض فاصله بین برش‌های مرجع ناشی از عملیات حرارتی محاسبه و به صورت درصدی از فاصله اولیه بیان می‌شود. بدترین مقدار از بین سه مقدار به عنوان نتیجه در نظر گرفته می‌شود. انقباض با استفاده از فرمول ارائه شده در استاندارد، به صورت درصد محاسبه می‌شود.
به طور خلاصه، استاندارد EN 12772 شامل یک روش آزمایش برای ارزیابی مقاومت خمشی زیره کفش و توانایی آنها در تحمل خم شدن مکرر بدون ترک خوردن یا خراب شدن است. این استاندارد برای اطمینان از دوام و ایمنی زیره در انواع مختلف کفش، از جمله کفش‌های ورزشی، غیررسمی و کاری، که در آنها انعطاف‌پذیری برای راحتی و عملکرد ضروری است، بسیار مهم است.
این استاندارد با سایر استانداردهای کفش مانند «ISO 20344 تجهیزات حفاظت فردی - روش‌های آزمون کفش» و «EN 12770 کفش - روش‌های آزمون زیره - مقاومت در برابر سایش» همسو است تا ارزیابی جامعی از عملکرد زیره ارائه دهد.
دامنه کاربرد استاندارد EN 12772 شامل موارد زیر است:
زمینه‌های کاربرد این استاندارد عبارتند از:
در نتیجه، استاندارد EN 12772 روشی قوی و استاندارد برای ارزیابی مقاومت خمشی زیره کفش ارائه می‌دهد و تضمین می‌کند که کفش می‌تواند در برابر سختی‌های خم شدن مکرر بدون به خطر انداختن ایمنی یا راحتی مقاومت کند. این استاندارد با شبیه‌سازی تنش در دنیای واقعی، به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا محصولات بادوامی ارائه دهند و الزامات قانونی را برآورده کنند. با تکامل مواد کفش، EN 12772 همچنان سنگ بنای کیفیت و نوآوری در طراحی زیره کفش است.
سازمان ما که سال‌هاست فعالیت می‌کند و با دقت پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کند، تیمی از متخصصان باتجربه و زیرساخت گسترده‌ای را برای انجام آزمایش، اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل در طیف وسیعی از زمینه‌ها برای مشاغل در تمام بخش‌ها به کار می‌گیرد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد EN 12772 Footwear - Test Methods for outsole - Dimensional stability standard ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
