
در استاندارد ISO 13934-1 که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) تهیه شده است، یک روش آزمایشی برای تعیین حداکثر استحکام و کشیدگی پارچه های نساجی در حداکثر استحکام با استفاده از روش نواری تعریف شده است. این روش آزمایشی عمدتاً برای پارچههای نساجی بافته شده، از جمله پارچههایی که خاصیت کششی را از خود نشان میدهند، با حضور فیبر الاستومری، عملیات مکانیکی یا شیمیایی استفاده میشود. این روش تست را می توان برای پارچه های تولید شده با تکنیک های مختلف نیز اعمال کرد. به طور معمول، این روش تست برای ژئوتکستایل ها، پارچه های نبافته، پارچه های پوشش داده شده، پارچه های بافته شده از نساجی-شیشه و پارچه های ساخته شده از فیبر کربن یا نخ های نوار پلی اولفین قابل اجرا نیست.

در این روش تست، آزمایش ها در فضای استاندارد انجام می شود. این روش محدود به استفاده از ماشینهای تست نرخ کرنش ثابت است.
این استاندارد برای تعیین خواص مکانیکی خاص محصولات نساجی با استفاده از روشهای مختلف آزمون، که عموماً از دستگاههای تست کشش استفاده میکنند، طراحی شده است. مثالها شامل خواص کششی، خواص کششی درز، خواص پارگی و لغزش درز است. برای این استانداردها، یک روش آزمون تا حدی که مناسب باشد پذیرفته میشود. نتایج بهدستآمده با استفاده از یک روش نباید با نتایج بهدستآمده با استفاده از روشهای دیگر مقایسه شود.
برای اهداف این استاندارد،
سازمان ما در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام داده است، با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، در محدوده استاندارد ISO 13934-1، برای تعیین خواص کششی پارچه ها با استفاده از روش نواری در حداکثر استحکام و حداکثر استحکام، تعیین کشش نیز خدمات تست را ارائه می دهد.
