EN 22286 پارچه های با روکش لاستیکی یا پلاستیکی - تعیین خواص رول

EN 22286 پارچه های با روکش لاستیکی یا پلاستیکی - تعیین خواص رول

استاندارد اروپایی "EN 22286 پارچه‌های روکش‌شده با لاستیک یا پلاستیک - تعیین خواص رول" روش‌هایی را برای تعیین خواص رول پارچه‌های روکش‌شده با لاستیک یا پلاستیک شرح می‌دهد. این استاندارد شامل روش‌هایی برای تعیین طول، عرض، جرم خالص، جرم در واحد سطح و ضخامت رول‌های پارچه روکش‌شده است. طول یک رول معمولاً از 10 متر بیشتر است. رول‌ها معمولاً در اتمسفر استاندارد قرار نمی‌گیرند و بنابراین نتایج ممکن است تحت تأثیر تغییرات در بازیابی رطوبت ناشی از تغییرات در شرایط جوی قرار گیرند.

EN 22286 پارچه های با روکش لاستیکی یا پلاستیکی - تعیین خواص رول

برای اهداف این استاندارد، عرض قابل استفاده به عرض یک رول محدود به نقاطی اشاره دارد که پارچه روکش شده الزامات مشخص شده را برآورده می‌کند.

میزی که برای تعیین طول رول استفاده می شود، یک میز صاف با طول حداقل ۵ متر و حداقل به اندازه عرض رول مورد آزمایش است. هر لبه طولی میز باید با طول های ۱ متری علامت گذاری شود و حداقل یکی از این طول ها، ترجیحاً در یک انتهای میز، به قسمت های ۱ سانتی متری تقسیم شود.

در صورت لزوم، انتهای برش خورده رول عمود بر جهت تار (طولی) رول بریده می‌شود. این برش باید حداقل مقدار لازم برای دستیابی به این هدف باشد. انتهای برش خورده رول با علامت صفر روی میز هم‌تراز می‌شود و مواد بدون کشش در امتداد میز باز می‌شوند. هنگامی که به حد میز رسید، پشت رول با روشی مناسب، مطابق با یک بخش طولی مشخص، در هر دو لبه علامت‌گذاری می‌شود. بخش اندازه‌گیری شده دوباره پیچیده می‌شود. بخشی از طول اندازه‌گیری نشده، بدون کشش، پهن شده و از لبه‌های علامت‌گذاری شده مانند قبل اندازه‌گیری می‌شود. این فرآیند تا رسیدن به انتهای رول تکرار می‌شود و در صورت لزوم آن را مانند قبل برش می‌دهیم. طول نهایی با دقت ۵ سانتی‌متر اندازه‌گیری می‌شود.

به عنوان جایگزینی برای این تکنیک دستی، می‌توان از هر روش اندازه‌گیری طول پارچه با پوشش مکانیکی، الکترومکانیکی یا فوتوالکتریک مناسب که نتایجی معادل با نتایج به‌دست‌آمده با روش فوق ارائه دهد، استفاده کرد. در موارد اختلاف نظر، از روش فوق استفاده خواهد شد. با این حال، روش‌های اندازه‌گیری جایگزین فوق ممکن است برای پارچه‌هایی با پوشش‌های کشسان، مانند پارچه‌هایی با زیرلایه‌های کشباف، مناسب نباشند.

طول رول به صورت مجموع تمام اندازه‌ها بر حسب متر، گرد شده به نزدیکترین 0,1 متر گزارش می‌شود.

تجهیزات مورد استفاده برای تعیین عرض رول شامل موارد زیر است:

  • میزی با حداقل ۲ متر طول و به اندازه عرض رول مورد آزمایش.
  • یک ترازوی فولادی که بر حسب میلی‌متر درجه‌بندی شده و طول آن بزرگتر از عرض رول مورد اندازه‌گیری است.

پارچه روکش‌دار در فواصل ۱۰ متری، با استفاده از یک ترازو، در حالی که پارچه روی میز باز شده و تحت کشش نیست، با دقت ۵ میلی‌متر اندازه‌گیری و ثبت می‌شود. تمام اندازه‌گیری‌های عرض باید در زاویه قائمه نسبت به جهت طولی رول انجام شود. برای رول‌های کوتاه‌تر از ۲۰ متر، عرض در سه نقطه اندازه‌گیری می‌شود: نزدیک به دو انتهای رول و در مرکز.

میانگین عرض‌های ثبت‌شده محاسبه می‌شود و مقدار حاصل به عنوان میانگین عرض قابل استفاده، با دقت 0,005 متر گزارش می‌شود. حداقل عرض قابل استفاده ثبت‌شده نیز گزارش می‌شود.

هنگام تعیین جرم خالص و جرم متوسط ​​در واحد سطح یک قطعه، مقطع یا رول، از یک دستگاه توزین با مقیاس کالیبره شده و دقت 0,10 درصد انحراف از مقیاس کامل استفاده می‌شود. رول ماده در مرکز کفه دستگاه توزین یا وسیله نگهدارنده دیگر قرار می‌گیرد. رول و نگهدارنده آن نباید با اشیاء دیگر تماس پیدا کنند. جرم ناخالص تعیین و ثبت می‌شود.

جرم لوله یا قالبی که رول مواد روی آن پیچیده شده است، تعیین و ثبت می‌شود و از جرم ناخالص کم می‌شود. عدد حاصل به عنوان جرم خالص ثبت می‌شود. طول و عرض رول تعیین می‌شود. با پیروی از رویه‌های ذکر شده در بالا، جرم متوسط ​​در واحد سطح بر حسب گرم در هر متر مربع محاسبه و به نزدیکترین ۵ گرم گرد می‌شود.

هرگونه تخمین از میانگین جرم در واحد سطح پارچه روکش‌دار که از کل جرم خالص رول و طول و عرض شناخته‌شده آن به دست می‌آید، ممکن است نادرست باشد زیرا رول کامل پارچه روکش‌دار معمولاً نمی‌تواند در اتمسفر استاندارد برای عملیات حرارتی و آزمایش به تعادل برسد. چنین نادرستی‌هایی به دلیل رطوبت اضافی یا کمبود رطوبت بازیابی شده از رول کامل است.

جرم خالص باید بر حسب کیلوگرم و با دقت 0,10 کیلوگرم گرد شود. جرم متوسط ​​در واحد سطح باید بر حسب گرم بر متر مربع و با دقت 5 گرم بر متر مربع گرد شود.

هنگام تعیین جرم واحد سطح نمونه، از ترازو با دقت 0,005 گرم استفاده می‌شود. قطعه آزمایش باید مربع یا دایره باشد و مساحت آن 100 به علاوه/منهای 1 سانتی‌متر مربع باشد.

سه قطعه آزمایشی از نمونه بریده می‌شوند، یکی در مرکز و دو قطعه دیگر به صورت متقارن. لبه‌های بیرونی این قطعات باید ۵ تا ۱۵ سانتی‌متر از لبه‌های نمونه، در امتداد انتهایی که زاویه ۴۵ درجه با طول استوانه تشکیل می‌دهد، فاصله داشته باشند. قطعات آزمایشی در دمای بین ۶۰ تا ۷۰ درجه سانتی‌گراد و با رطوبت نسبی حداکثر ۱۰ درصد تا رسیدن به جرم ثابت خشک می‌شوند. هوای ۲۰ درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی ۶۵ درصد، هنگام گرم شدن بین ۶۰ تا ۷۰ درجه سانتی‌گراد در فشار ثابت، رطوبت نسبی تقریباً ۵ درصد خواهد داشت. دماهای بالاتر ممکن است باعث ایجاد تغییراتی در برخی از پوشش‌ها شود. قطعات آزمایشی طبق روشی که در ISO 2231 شرح داده شده است، تهیه می‌شوند. قطعات آزمایشی با دقت ۰.۰۰۵ گرم وزن می‌شوند و جرم در واحد سطح بر حسب گرم در متر مربع محاسبه می‌شود.

جرم در واحد سطح بر حسب گرم بر متر مربع به عنوان میانگین مقادیر محاسبه شده بیان شده و به نزدیکترین 5 گرم بر متر مربع گرد می‌شود.

این روش برای استفاده در مواردی در نظر گرفته شده است که یک نمونه کوچک برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می‌شود. مگر اینکه طرفین درگیر در مورد تعداد نمونه‌ها و روش‌های آنها توافق کنند، نتیجه برای نمونه قابل اجرا در نظر گرفته می‌شود، اما برای قطعه یا دسته‌ای که نمونه از آن گرفته شده است، قابل اجرا نیست. در این صورت، هر نمونه باید طبق روش ارائه شده آزمایش شود و نتایج باید میانگین گرفته شود تا جرم متوسط ​​در واحد سطح (بر حسب گرم در هر متر مربع) به دست آید.

از آنجا که وجود حلال باقیمانده می‌تواند باعث انقباض قطعات آزمایشی بریده شده در حین آماده‌سازی شود، مساحت باید بلافاصله پس از آماده‌سازی و توزین بررسی شود. اگر این مساحت با مساحت به‌دست‌آمده در اندازه‌گیری اولیه متفاوت باشد، مقدار اخیر باید در محاسبه استفاده شود.

استاندارد EN 22286 از این جهت اهمیت دارد که نحوه تهیه نمونه‌های پارچه پوشش داده شده و ارزیابی بصری آنها برای کنترل کیفیت و انطباق را تعریف می‌کند. این استاندارد به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:

  • تضمین ارزیابی کیفیت پایدار: این استاندارد یک روش استاندارد برای تهیه و بررسی نمونه‌های پارچه پوشش داده شده ارائه می‌دهد. این به تولیدکنندگان و بازرسان کمک می‌کند تا:
    • تشخیص عیوبی مانند حباب، ترک، حفره یا پوشش ناهموار.
    • برای اطمینان از ظاهر یکنواخت سطح و یکپارچگی ساختاری.
  • روش بازرسی بصری قابل اعتماد: این استاندارد نحوه انجام بازرسی‌های بصری را در شرایط کنترل‌شده شرح می‌دهد. این امر، سوگیری را به حداقل می‌رساند و نتایج تکرارپذیر و قابل اعتماد را در بین بازرسان یا آزمایشگاه‌های مختلف تضمین می‌کند.
  • پشتیبانی از کنترل کیفیت تولید: پارچه‌های روکش‌دار در کاربردهای دشواری مانند موارد زیر استفاده می‌شوند:
    • فضای داخلی خودرو
    • لباس محافظ
    • سازه‌های بادی
    • پوشش‌های صنعتی

این استاندارد به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا عیوب سطحی یا پوششی را در مراحل اولیه تولید تشخیص دهند، ضایعات را کاهش دهند و قابلیت اطمینان محصول را تضمین کنند.

  • ایمنی و عملکرد بسیار مهم هستند: در بسیاری از کاربردها، پارچه‌های روکش‌دار باید تحت تنش، هوازدگی یا قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی عملکرد خوبی داشته باشند. نقص بصری ممکن است نشان دهنده موارد زیر باشد:
    • نقاط ضعف احتمالی
    • پوشش ناهمگون
    • دوام پایین

در نتیجه، استاندارد EN 22286 از تضمین کیفیت، رعایت مقررات و عملکرد محصول، به ویژه در کاربردهای با ایمنی حیاتی و عملکرد بالا، پشتیبانی می‌کند.

استاندارد EN 22286 جایگزین استاندارد «DIN 53352 تست چرم مصنوعی و مواد ورقه‌ای مشابه - تعیین جرم در واحد سطح» می‌شود.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد EN 22286 پارچه‌های روکش‌شده با لاستیک یا پلاستیک - تعیین خواص رول ارائه می‌دهیم.

واتساپ