
نفتالین های عرضه شده در ایالات متحده حاوی غلظت بالایی از نفتالین یا پارا دی کلروبنزن هستند. هر دو ماده فعال مواد شیمیایی جامدی هستند که به آرامی در دمای اتاق به دود تبدیل می شوند. این دود وقتی که در داخل ظروف دربسته به دام می افتد، پروانه های لباس را از بین می برد.

نفتالین ها با تبدیل شدن به گاز و مخلوط شدن با هوای اطراف به تدریج ناپدید می شوند. مدت زمانی که طول می کشد تا یک نفتالین تبخیر شود به عوامل متعددی مانند مقدار نفتالین موجود، میزان جریان هوا در اطراف نفتالین و دما بستگی دارد.
دود نفتالین پس از نگهداری میتواند به پارچه یا لباس بچسبد و ممکن است وسایل برای از بین بردن بو نیاز به هواگیری و شستن داشته باشند. مواد تشکیل دهنده آن می تواند محصولات یا خاک را آلوده کند، به حیات وحش آسیب برساند، منابع آب را آلوده کند و به آلودگی هوا کمک کند. به همین دلیل نباید از نفتالین ها در فضای باز استفاده کرد.
نفتالین یک هیدروکربن معطر است که از قطران زغال سنگ یا نفت خام به دست می آید. این یک حشره کش است که به عنوان دافع نیز استفاده می شود. نفتالین و سایر هیدروکربنهای آروماتیک چند حلقهای (PAHs) از فرآیندهای احتراق ناقص از صنعت، از منابع محلی مانند دود سیگار و اگزوز وسایل نقلیه موتوری و همچنین از رویدادهای طبیعی مانند آتشسوزی جنگلها آزاد میشوند.
نفتالین اولین بار توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده به عنوان یک آفت کش ثبت شد. در سال 1981، استاندارد EPA 738-R-07-010 برای پارا دی کلروبنزن توسط آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) منتشر شد. خواص فیزیکی و شیمیایی زیر پارافین در آزمایشهایی که امروزه در آزمایشگاههای پیشرفته انجام میشود به تفصیل مشخص میشود:
در آنالیزهای محتوای شیمیایی انجام شده، از روشهای طیفسنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FITR) و کروماتوگرافی گازی-طیفسنجی جرمی (GC-MS) استفاده شده و آنالیزهای هیدروکربنی انجام شده است. علاوه بر این، ویسکوزیته، سرعت جریان روی سطوح فلزی، فراریت، وزن مخصوص، خلوص و رفتار نفتالینها در دماهای مختلف آزمایش شده است.
سازمان ما همچنین خدمات آنالیز نفتالین را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود، از جمله مطالعات تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
