
یک استاندارد اروپایی، EN 1049-2، روشهای آزمایشی را برای تعیین تعداد نخ در واحد طول پارچههای بافته شده توضیح میدهد.

این استاندارد شامل سه روش تست برای تعیین تعداد نخ در سانتی متر است که بسته به ویژگی پارچه می توان از هر یک از آنها استفاده کرد. اصول در این روش های آزمون به شرح زیر است:
در مواردی که رزوهها در سانتیمتر کم باشد، نتایج بر حسب نخ در دسیمتر بیان میشود. روشهایی که از توریهای خط موازی و شبکههای خط مخروطی استفاده میکنند، برای اهداف اطلاعاتی در پیوست استاندارد گنجانده شدهاند. با این حال، این روش ها به اندازه کافی دقیق در نظر گرفته نمی شوند تا به عنوان روش های تست استاندارد مورد استفاده قرار گیرند. هنوز هم برای ارائه تخمین های تقریبی و آماده برای آزمایش های معمول استفاده می شود.
هنگام تهیه استاندارد EN 1049-2، استاندارد زیر که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) منتشر شده است به عنوان مبنا در نظر گرفته شد: ISO 7211-2 نساجی - پارچه های بافته شده - ساخت و ساز - روش های تجزیه و تحلیل - قسمت 2: تعیین تعداد نخ ها در واحد طول
تعداد نخ های تار در واحد طول در جهت عرض پارچه، چگالی تار را می دهد. از سوی دیگر، تعداد نخ های پود در واحد طول در جهت طول پارچه، تراکم پود را نشان می دهد. تجزیه و تحلیل تعداد نخ در واحد طول بر روی دستگاه بافندگی، پارچه های خام و پارچه های فرآوری شده انجام می شود. هر چه تراکم نخ بیشتر باشد، پارچه بادوام تر است. این پارچه ها سفت تر و پایدارتر هستند، وزن آنها بیشتر و لغزش نخ کمتر است.
سازمان ما در میان مطالعات متعدد تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخش های مختلف انجام داده است، با کادری آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته، در محدوده استاندارد EN 1049-2، آزمون تعیین تعداد نخ در واحد طول از جمله روش های آنالیز ساخت پارچه های بافته شده است.
