
در استاندارد EN 1773 که یک استاندارد اروپایی است، یک روش آزمایشی برای تعیین طول و عرض پارچههای نساجی در حالت شل بهدستآمده از آزادسازی کشش اعمال شده در جو استاندارد برای محصولات نساجی تعریف شده است. این روش تست برای پارچه های نساجی با عرض کامل، تا شده به صورت عمودی در وسط یا لوله ای، اما نه بیشتر از 100 متر اعمال می شود. این استاندارد روشی برای شناسایی یا توضیح عیوب ساختمانی یا سایر عیوب نیست. علاوه بر این، این استاندارد برای پارچه های روکش شده اعمال نمی شود.

عرض قابل استفاده یک پارچه، طول اندازهگیری شده بین نخهای تار در لبه چپ و نخهای تار در لبه راست ، منهای طول لبه است. قطعه واقعی پارچه ممکن است پهنتر از عرض قابل استفاده باشد، اما اکثر تولیدکنندگان به جای عرض واقعی، عرض قابل استفاده را ارائه میدهند.
عرض پارچه بسته به تولید کننده و نوع پارچه متفاوت است. هیچ مقدار استاندارد عرض برای همه انواع پارچه وجود ندارد. به طور کلی، با این حال، پارچه های مشابه معمولا دارای عرض های مشابه هستند.
در طول آزمایش، نمونهای از پارچه نساجی، که در حالت استراحت تحت اتمسفر استاندارد قرار گرفته است، روی یک سطح صاف پهن میشود. از یک خطکش کالیبره شده برای تعیین طول و عرض قطعه استفاده میشود. اندازهگیری طولهای جزئی ممکن است برای تعیین طول کل یک نمونه لازم باشد. طول کل نمونه با جمع کردن این طولهای جزئی به دست میآید. نمونهها یا طبق روشی که در مشخصات ماده پارچه مشخص شده است یا طبق توافق طرفین انتخاب میشوند. پارچه باید در حالت استراحت قرار داده شده و اندازهگیری شود. محیطهای پیششرطبندی، آمادهسازی و آزمایش مطابق با استاندارد EN 20139 هستند.
برای اهداف این استاندارد،
در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما خدمات تست تعیین عرض و طول پارچه را نیز در محدوده استاندارد EN 1773 با کادر آموزش دیده و متخصص ارائه میکند. تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته
