تعیین نیروی پارگی تک سر و ازدیاد طول در نقطه پارگی با استفاده از دستگاه تست EN ISO 2062

تعیین نیروی پارگی تک سر و ازدیاد طول در نقطه پارگی با استفاده از دستگاه تست EN ISO 2062

استاندارد "EN ISO 2062 منسوجات - نخ‌ها از بسته‌ها - تعیین نیروی پارگی تک سر و ازدیاد طول در نقطه پارگی با استفاده از دستگاه تست نسبت ازدیاد طول ثابت (CRE)" که به عنوان یک استاندارد اروپایی آغاز شد و متعاقباً توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شد، روش‌هایی را برای تعیین نیروی پارگی و ازدیاد طول در نقطه پارگی نخ‌های نساجی گرفته شده از بسته‌ها شرح می‌دهد. این استاندارد شامل چهار روش است:

تعیین نیروی پارگی تک سر و ازدیاد طول در نقطه پارگی با استفاده از دستگاه تست EN ISO 2062

  • روش الف: دستی، نمونه‌ها مستقیماً از بسته‌های آماده‌شده گرفته می‌شوند.
  • روش ب: اتوماتیک، نمونه‌ها مستقیماً از بسته‌های آماده شده گرفته می‌شوند.
  • روش ج: دستی، با استفاده از کلاف‌های آزمایشیِ رها شده پس از حالت‌دهی.
  • روش D: دستی، نمونه‌ها پس از خیساندن استفاده می‌شوند.

روش C در مواردی که در مورد ازدیاد طول تا پارگی نخ اختلاف نظر وجود دارد، استفاده می‌شود. انتظار می‌رود روش‌های A، B و C نتایج یکسانی برای استحکام نخ ارائه دهند، اما روش C ممکن است مقادیر ازدیاد طول واقعی (و بالاتر) کمی بالاتر از A یا B را به دست دهد. روش D احتمالاً نتایجی را برای استحکام تا پارگی و ازدیاد طول تا پارگی ارائه می‌دهد که با نتایج حاصل از روش‌های A، B یا C متفاوت است.

این استاندارد بین‌المللی روش‌هایی را با استفاده از دستگاه‌های تست کشش با طول ثابت نمونه (CRE) مشخص می‌کند. آزمایش‌های انجام شده بر روی دستگاه‌های منسوخ شده با سرعت ثابت حرکت (CRE) و سرعت بارگذاری ثابت، در پیوست استاندارد (پیوست الف) برای اهداف اطلاع‌رسانی مورد بحث قرار گرفته‌اند، با توجه به اینکه این دستگاه‌ها هنوز در حال استفاده هستند و می‌توانند با توافق مورد استفاده قرار گیرند.

این استاندارد برای همه انواع نخ به جز نخ‌های شیشه‌ای، الاستومری، آرامید، پلی‌اتیلن با وزن مولکولی بالا (HMPE)، پلی‌اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا (UHMPE)، نخ‌های سرامیکی و کربنی و نوارهای پلی‌اولفین کاربرد دارد.

روشی برای آزمایش نخ‌های شیشه‌ای در استاندارد ISO 3341 ارائه شده است. این استاندارد برای نخ‌های به‌دست‌آمده از بسته‌بندی‌ها قابل اجرا است، اما می‌تواند برای نخ‌های استخراج‌شده از پارچه‌ها نیز، منوط به توافق بین طرفین درگیر، اعمال شود. این استاندارد برای آزمایش تک‌سر (تک‌رشته‌ای) نخ‌ها است. روش آزمایش کلاف در استاندارد ISO 6939 ارائه شده است.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • نیروی پارگی، حداکثر نیرویی است که در آزمایش کشش تا لحظه پارگی به نمونه اعمال می‌شود. برای نخ‌ها، نیرو یا بار پارگی ترجیحاً بر حسب سانتی‌نیوتن بیان می‌شود.
  • ازدیاد طول در نقطه پارگی، افزایش طول نمونه متناظر با نیروی پارگی است. برای نخ‌ها، ازدیاد طول در نقطه پارگی به صورت درصدی از طول اولیه بیان می‌شود.
  • استحکام پارگی، نسبت نیروی پارگی نخ به چگالی خطی آن است. برای نخ‌ها، استحکام پارگی بر حسب سانتی‌نیوتن بر تکس بیان می‌شود.
  • دستگاه آزمایش نرخ ازدیاد طول ثابت نمونه (CRE) یک دستگاه آزمایش است که در آن یک سر نمونه در یک گیره تقریباً ثابت نگه داشته می‌شود و سر دیگر در یک گیره که با سرعت ثابت حرکت می‌کند، گرفته می‌شود. یک سیستم مناسب برای تشخیص و ثبت نیروی اعمال شده و ازدیاد طول ارائه شده است.
  • گیره بخشی از دستگاه آزمایش کشش است که برای گرفتن نمونه با استفاده از فک‌های مناسب استفاده می‌شود.
  • فک‌ها اجزایی از یک گیره هستند که نمونه را نگه می‌دارند.
  • طول گیج یا طول اسمی، فاصله بین نقاط گیره روی دستگاه تست است. در برخی گیره‌ها، این فاصله بین نقاط گیره است که در امتداد مسیر رزوه اندازه‌گیری می‌شوند.
  • طول اولیه، طول نمونه آزمایشی تحت پیش‌تنیدگی مشخص در شروع آزمایش (بین نقاط فشاری) است.
  • بسته، طولی از نخ است که به شکلی مناسب برای استفاده، جابجایی یا انبارداری ارائه می‌شود. بسته‌ها ممکن است دارای تکیه‌گاه (مثلاً مخروط، ماسوره) یا بدون تکیه‌گاه (مثلاً کلاف، توپ) باشند.

در اصل، یک نمونه نخ توسط یک دستگاه مکانیکی مناسب تا حد پارگی کشیده می‌شود و نیروی پارگی و ازدیاد طول در نقطه پارگی ثبت می‌شود. از نرخ کشش ثابت ۱۰۰ درصد در دقیقه (بر اساس طول گیج) استفاده می‌شود، اگرچه نرخ‌های بالاتر یا پایین‌تر با توافق مجاز هستند. دو طول گیج مجاز است: معمولاً ۵۰۰ میلی‌متر (با نرخ کشش ۵۰۰ میلی‌متر در دقیقه) و در موارد استثنایی، ۲۵۰ میلی‌متر (با نرخ کشش ۲۵۰ میلی‌متر در دقیقه).

نمونه‌ها باید مطابق دستورالعمل‌های مندرج در مشخصات مواد، در صورت وجود، یا مطابق با رویه‌های شرح داده شده در اینجا، گرفته شوند. نمونه‌های فله‌ای باید از یک یا چند نمونه نماینده از محموله مورد آزمایش، همانطور که در جدول "فرکانس نمونه‌برداری" نشان داده شده است، گرفته شوند.

اگر فقط مقادیر میانگین مورد نیاز باشد، باید 10 بسته از نمونه فله گرفته شود و تا حد امکان به طور مساوی بین موارد و سطوح در هر مورد توزیع شود. حداقل تعداد نمونه‌های مورد آزمایش باید برای نخ‌های تک ریسیده 50 و برای نخ‌های دیگر 20 باشد. نمونه‌ها باید تا حد امکان به طور مساوی بین 10 بسته توزیع شوند.

اگر تغییرپذیری آزمون مشخص باشد و فقط به مقادیر میانگین نیاز باشد، اندازه نمونه باید 0,17 CV² محاسبه شود ، که در آن CV ضریب تغییرات (به صورت درصد) پارگی‌های منفرد به‌دست‌آمده از تجربه روی مواد مشابه است. این اندازه نمونه، حساسیتی معادل مثبت/منفی 4٪ در سطح احتمال 90٪ (1,96 برابر میانگین خطای استاندارد) ارائه می‌دهد. آزمون استحکام یک آزمون یک‌طرفه است، به این معنی که "نخ ضعیف‌تر از ... نخواهد بود، اما "ممکن است قوی‌تر از ... باشد". وقتی احتمال 90٪ مشخص می‌شود، یک دنباله از توزیع 5٪ یا دقیقاً مجموع دو دنباله یا احتمال 95٪ رایج‌تر مناسب برای یک آزمون دوطرفه است.

اگر علاوه بر میانگین، نیاز به تعیین ضریب تغییرات باشد، باید ۲۰ بسته از نمونه فله برداشته شود و حداقل ۲۰۰ نمونه برای نخ‌های تک‌ریسیده و حداقل ۱۰۰ نمونه برای سایر انواع نخ آزمایش شود.

اگر قرار است نمونه‌های پارچه گرفته شود (برای دستگاه‌های آزمایش خودکار، روش ب مناسب نیست)، نمونه پارچه باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا تعداد و طول کافی نمونه‌ها را فراهم کند. نمونه‌های آزمایشی باید گرفته شوند تا اطمینان حاصل شود که پیچش نخ در طول نمونه‌برداری تغییر نمی‌کند. برای پارچه‌های بافته شده، نمونه‌های تار باید از انتهای مختلف گرفته شوند و نمونه‌های پود باید به طور تصادفی از چندین بخش نمونه گرفته شوند تا اطمینان حاصل شود که نخ تا حد امکان نماینده باشد. برای پارچه‌های کشباف، نمونه‌ها باید تا حد امکان نماینده نخ‌های مختلف باشند.

آماده‌سازی اولیه، آماده‌سازی اولیه و اتمسفر آزمایش باید مطابق با استاندارد ISO 139 باشد. برای روش‌های A تا C، بسته‌های نمونه یا کلاف‌های آزمایشی باید حداقل به مدت 4 ساعت آماده‌سازی اولیه شوند. اگر نمونه‌ها مستقیماً از سمت خشک آماده‌سازی شوند، می‌توان از آماده‌سازی اولیه صرف نظر کرد. پس از آماده‌سازی اولیه، نمونه باید تحت اتمسفر آماده‌سازی به تعادل رطوبتی برسد. برای کلاف‌ها، آماده‌سازی اولیه یک شبه معمولاً کافی است، اما برای بسته‌های محکم بسته‌بندی شده، حداقل 48 ساعت لازم است. آماده‌سازی اولیه و آماده‌سازی اولیه برای آزمایش‌های مرطوب (روش D) لازم نیست.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN ISO 2062 منسوجات - نخ‌ها از بسته‌ها - تعیین نیروی پارگی تک سر و ازدیاد طول در نقطه پارگی با استفاده از دستگاه تست نسبت ازدیاد طول ثابت (CRE)" ارائه می‌دهیم.

واتساپ