پارچه‌های روکش‌دار لاستیکی یا پلاستیکی ISO 2286 - تعیین خواص رول

استاندارد «ISO 2286 پارچه‌های روکش‌شده با لاستیک یا پلاستیک - تعیین خواص رول» که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد «ISO 2286-1 بخش 1: روش‌های تعیین طول، عرض و جرم خالص» روش‌های تعیین طول، عرض و جرم خالص یک رول پارچه روکش‌دار لاستیکی یا پلاستیکی را شرح می‌دهد.

برای اهداف این استاندارد، عرض قابل استفاده به معنای عرض پارچه روکش‌دار، به استثنای حاشیه، است که از نظر خواص ثابت، به درستی پرداخت شده و عاری از عیوب غیرقابل قبول باشد.

دما و رطوبت جوی که اندازه‌گیری در آن انجام شده است، به همراه توضیحی مبنی بر اینکه آیا پارچه پوشش داده شده مستقیماً از رول یا پس از قرار گرفتن در حالت استراحت بدون کشش اندازه‌گیری شده است، ثبت می‌شود. هنگامی که محیطی برای کنترل دما و رطوبت جوی در دسترس است، توصیه می‌شود پارچه‌های پوشش داده شده قبل از اندازه‌گیری طول، عرض و جرم خالص، حداقل به مدت ۱۶ ساعت در محیطی مطابق با روش تهویه استاندارد ISO 2231 "1" قرار داده شوند. هنگام اندازه‌گیری طول یا عرض، همچنین توصیه می‌شود که پارچه روی یک سطح صاف باز شود و حداقل به مدت ۱۶ ساعت بدون کشش به حالت تعادل برسد.

برای اندازه‌گیری طول پارچه روکش‌دار، طبق توضیحات اینجا عمل کنید یا از سایر تجهیزات مکانیکی، الکترومکانیکی یا فوتوالکتریک مناسب استفاده کنید. با این حال، روش‌های اندازه‌گیری جایگزین ممکن است برای پارچه‌های روکش‌دار قابل انبساط، مانند پارچه‌هایی که دارای زیرلایه‌های کشباف هستند، مناسب نباشند. انتهای برش خورده رول عمود بر محور طولی رول بریده می‌شود و برش را به حداقل مورد نیاز برای اطمینان از عمود بودن محدود می‌کند. پارچه به گونه‌ای باز می‌شود که انتهای برش خورده با علامت صفر روی سطح اندازه‌گیری منطبق باشد و از عدم اعمال کشش در سطح اطمینان حاصل شود. هنگامی که به انتهای دیگر سطح رسیدید، پشت رول به طور مناسب در هر دو لبه علامت‌گذاری می‌شود. سپس طول اندازه‌گیری شده دوباره پیچیده می‌شود.

• استاندارد ISO 2286-2 بخش 2: روش‌های تعیین جرم کل در واحد سطح، جرم در واحد سطح پوشش و جرم در واحد سطح پارچه زیرلایه یک پارچه روکش‌دار لاستیکی یا پلاستیکی در "ISO 2286-2 بخش 2: روش‌های تعیین جرم کل در واحد سطح پوشش، جرم در واحد سطح پوشش و جرم در واحد سطح پارچه زیرلایه" شرح داده شده است. روش‌های حذف پوشش‌های ترکیبات خاص در پیوست الف شرح داده شده است.

هنگام تهیه نمونه‌های آزمایشی، از کاتر برای برش پنج نمونه آزمایشی از نمونه استفاده کنید، که تقریباً به صورت مورب و به طور منطقی به طور مساوی در عرض قابل استفاده نمونه قرار گرفته‌اند، به طوری که نشان دهنده کل عرض پارچه پوشش داده شده باشند. فاصله ۵۰ میلی‌متر از لبه نمونه مستثنی است. هیچ نمونه آزمایشی نباید در فاصله ۱ متری از انتهای رول تولید شده قرار گیرد.

مگر اینکه طرفین ذی‌نفع توافق دیگری برای حذف خشک کردن داشته باشند، قطعات آزمایشی در دمای 65 درجه سانتیگراد به اضافه/منهای 5 درجه سانتیگراد در اتمسفری با رطوبت نسبی حداکثر 10 درصد تا جرم ثابت خشک می‌شوند. قطعات آزمایشی مطابق با روش آماده‌سازی استاندارد ISO 2231 "1" آماده‌سازی می‌شوند و بدون خارج کردن آنها از اتمسفر آماده‌سازی، جرم هر کدام با دقت 5 میلی‌گرم و مساحت سطح هر کدام با دقت 1 درصد تعیین می‌شود. هرگونه تخمین جرم در واحد سطح پارچه پوشش داده شده که از کل جرم خالص رول و طول و عرض شناخته شده آن به دست می‌آید، ممکن است نادرست باشد زیرا کل پارچه پوشش داده شده معمولاً نمی‌تواند در یک اتمسفر استاندارد به حالت تعادل برسد. چنین نادرستی‌هایی ناشی از زیاده‌روی یا نقص در بازیابی رطوبت در سراسر رول است.

برای هر یک از پنج قطعه آزمایشی، جرم کل در واحد سطح با استفاده از فرمول ارائه شده در استاندارد، بر حسب گرم بر متر مربع محاسبه می‌شود.

هنگام تعیین جرم در واحد سطح زیرلایه، روش مشخص شده برای حذف پوشش از پارچه زیرلایه به ماهیت پوشش و خود زیرلایه بستگی دارد و در واقع، برای برخی از انواع پوشش، هیچ روش حذف شناخته شده‌ای وجود ندارد. در این صورت، این مورد باید در گزارش آزمایش ذکر شود.

در اصل، پوشش با یک عامل جداکننده از همان قطعات آزمایشی که برای تعیین جرم کل در واحد سطح استفاده شده است، برداشته می‌شود. قطعات آزمایشی جدا شده خشک، آماده‌سازی و وزن می‌شوند. این فرآیند تا رسیدن به جرم ثابت تکرار می‌شود.

• استاندارد "ISO 2286-3 بخش 3: روش تعیین ضخامت"، روشی را برای تعیین ضخامت پارچه‌های روکش‌شده با لاستیک و پلاستیک در فشار مشخص، صرف نظر از نوع زیرلایه مورد استفاده، شرح می‌دهد. این روش برای پارچه‌های روکش‌شده تک‌رو، دورو و دوبافت و همچنین موادی با یک لایه منبسط‌شده در پوشش، قابل اجرا است.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• ضخامت، فاصله بین رو و پشت پارچه روکش‌دار است. این ضخامت به صورت فاصله عمودی بین صفحه مرجع که پارچه روی آن قرار دارد و یک پایه پرس موازی که به پارچه فشار وارد می‌کند، اندازه‌گیری می‌شود.
• عرض قابل استفاده، عرض پارچه روکش‌دار، به استثنای حاشیه پارچه، است که از نظر خواص ثابت، پرداخت مناسب و عاری از عیوب غیرقابل قبول باشد.

پارچه مورد آزمایش طبق روش شماره "1" استاندارد ISO 2231 آماده‌سازی می‌شود. دما و رطوبت اتمسفر در زمان اندازه‌گیری ثبت می‌شوند.

قبل از هر اندازه‌گیری، سطوح پایه پرس و سندان تمیز می‌شوند و نشانگر صفحه مدرج طوری تنظیم می‌شود که وقتی سندان و پایه پرس در تماس هستند، عدد صفر را نشان دهد. حداقل پنج اندازه‌گیری ضخامت در فواصل مساوی در عرض قابل استفاده پارچه، به استثنای ۵۰ میلی‌متر از لبه پارچه، انجام می‌شود. هنگام اندازه‌گیری، پارچه روی سندان قرار می‌گیرد و اطمینان حاصل می‌شود که پارچه صاف، بدون چین و چروک یا تاخوردگی تصادفی و عاری از هرگونه کشش است. اگر چین و چروک‌های عمدی در پارچه وجود دارد، قبل از انجام اندازه‌گیری سعی نکنید آنها را صاف کنید. پایه پرس به آرامی روی پارچه پایین آورده می‌شود و در جای خود نگه داشته می‌شود تا زمانی که عدد نشانگر تثبیت شود. اگر بیش از ۳۰ ثانیه طول بکشد، زمان لازم برای تثبیت در گزارش آزمایش ثبت می‌شود. عدد نشانگر صفحه مدرج با دقت ۰.۰۱ میلی‌متر ثبت می‌شود. هیچ اندازه‌گیری نباید در فاصله ۱ متری از انتهای رول تولید شده انجام شود.

استانداردهای ISO 2286 جایگزین استاندارد "DIN 53352 تست چرم مصنوعی و مواد ورقه‌ای مشابه - تعیین جرم در واحد سطح" می‌شوند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد ISO 2286 "پارچه‌های روکش‌دار لاستیکی یا پلاستیکی - تعیین خواص رول" ارائه می‌دهیم.