استاندارد «روش آزمایش AATCC TM 20 برای آنالیز الیاف: کیفی» که توسط انجمن آمریکایی شیمیدانان و رنگ‌شناسان نساجی (AATCC) منتشر شده است، تکنیک‌های فیزیکی، شیمیایی و میکروسکوپی را برای شناسایی الیاف نساجی مورد استفاده تجاری در ایالات متحده شرح می‌دهد. با این روش‌ها، الیاف را می‌توان به شکل الیاف خام یا گرفته شده از نخ یا پارچه بررسی کرد.
این روش‌های آزمون می‌توانند برای شناسایی انواع عمومی الیاف، همانطور که در قانون شناسایی محصولات الیاف نساجی و سایر مقررات قانونی و در استاندارد «ISO 2076 منسوجات - الیاف مصنوعی - نام‌های عمومی» تعریف شده است، مورد استفاده قرار گیرند. روش‌های کمی برای تعیین درصد در ترکیبات الیاف، توسط استاندارد «روش آزمون AATCC 20A، آنالیز الیاف: کمی» پوشش داده شده است. روش‌های آزمون برای الیافی که طبق طبقه‌بندی‌های کلی گروه‌بندی شده و در استاندارد نشان داده شده‌اند، معتبر هستند.
این روش آزمایش شامل مجموعه‌ای از رویه‌ها است که باید برای شناسایی نوع فیبر با هم استفاده شوند: بررسی میکروسکوپی، حلالیت در حلال‌ها، نقطه ذوب، ضریب شکست و طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل میکرو فوریه. برخی از روش‌ها برای شناسایی الیاف خاص، مؤثرتر از بقیه شناخته شده‌اند. برای مثال، بررسی میکروسکوپی به ویژه در توصیف الیاف طبیعی مفید است. در مورد الیاف مصنوعی باید احتیاط کرد زیرا اغلب با مجموعه‌ای از اصلاحات تولید می‌شوند که ظاهر طولی یا مقطعی آنها را تغییر می‌دهد. علاوه بر این، الیاف مصنوعی ممکن است حاوی مقداری یا هیچ مات‌کننده یا ذرات افزودنی دیگری نباشند. رشته‌های درون یک گونه معین ممکن است از نظر اندازه یا شکل مقطع عرضی متفاوت باشند. رشته‌های منفرد ممکن است دو یا چند بخش تشکیل‌دهنده از انواع کلی یکسان یا متفاوت داشته باشند.
حتی الیاف طبیعی نیز در مقطع عرضی معمول، تنوع گسترده‌ای از خود نشان می‌دهند. هیچ نمونه خاصی هرگز دقیقاً شبیه تصاویر منتشر شده نخواهد بود. تعداد کافی از الیاف باید بررسی شود تا طیف ظاهری هر نمونه مشخص را پوشش دهد.
شناسایی موفقیت‌آمیز الیاف به تجربه و آشنایی با الیاف بستگی دارد. شناسایی یک فیبر ناشناخته بهتر است با مقایسه با فیبرهای شناسایی‌شده مناسب که به عنوان استانداردهای مرجع استفاده می‌شوند، انجام شود. بنابراین مطلوب است که حداقل یک نمونه الیاف نماینده از هر کلاس الیاف عمومی موجود باشد که بتوان از آن برای شناسایی مقایسه‌ای استفاده کرد.
این روش آزمایش، ابزاری برای تعیین طبقه‌بندی کلی انواع رایج الیاف فراهم می‌کند. در موارد خاص، مانند هنگام برخورد با الیافی که با این روش شناسایی نشده‌اند یا هنگام تلاش برای تمایز بین محصولات تأمین‌کنندگان مختلف از یک نوع کلی، باید به متون استاندارد در مورد شناسایی الیاف یا به بولتن‌های فنی منتشر شده توسط تأمین‌کنندگان الیاف مصنوعی مراجعه شود.
برای به دست آوردن یک نمونه معرف برای شناسایی، لازم است موارد زیر را در نظر بگیرید:
در بسیاری از موارد، هویت یک فیبر ناشناخته را می‌توان بدون پیش‌عملیات تعیین کرد. وقتی وجود نشاسته، موم، روغن یا سایر پوشش‌ها مانع از ظاهر شدن الیاف می‌شود، گرم کردن در آب مقطر گرم تا داغ ممکن است برای حذف ناخالصی‌ها ضروری باشد. اگر این روش جواب نداد، ناخالصی‌ها با حلال‌های آلی، 0,5 درصد اسید هیدروکلریک یا 0,5 درصد هیدروکسید سدیم حذف می‌شوند. بعضی از الیاف، مانند نایلون، توسط اسید آسیب می‌بینند، در حالی که برخی دیگر، مانند ابریشم و پشم، توسط عملیات قلیایی آسیب می‌بینند.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «روش آزمایش AATCC TM 20 برای تجزیه و تحلیل فیبر: کیفی» نیز وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
