روش آزمون AATCC TM 199 برای زمان خشک شدن منسوجات: روش آنالیز رطوبت

روش آزمون AATCC TM 199 برای زمان خشک شدن منسوجات: روش آنالیز رطوبت

استاندارد انجمن آمریکایی شیمیدانان و رنگ‌شناسان نساجی (AATCC)، با عنوان « روش آزمون AATCC™ 199 برای زمان خشک شدن منسوجات: روش تجزیه و تحلیل رطوبت »، روشی آزمایشی را برای ارزیابی زمان خشک شدن پارچه‌های کشباف، بافته شده یا نبافته در دمای بالا با استفاده از یک آنالیزور رطوبت وزنی توصیف می‌کند. این روش می‌تواند تحت شرایط غیر استاندارد نساجی برای شبیه‌سازی خشک شدن در دمای بدن یا در دماهایی که شرایط استفاده را شبیه‌سازی می‌کنند، انجام شود.

روش آزمون AATCC TM 199 برای زمان خشک شدن منسوجات: روش آنالیز رطوبت

از نظر تاریخی، صنعت نساجی از روش‌های آزمایش مختلفی برای تعیین خواص خشک شدن پارچه‌های نساجی استفاده کرده است، چه این خواص سرعت خشک شدن، زمان یا پارامتر خشک شدن دیگری باشد. در طول دهه گذشته، این صنعت فناوری‌های جدیدی را توسعه داده است که منجر به بهبود این خواص شده است، که یکی از ویژگی‌های بسیار مرتبط با استفاده از اصطلاح مدیریت رطوبت است. بسیاری از ذینفعان (تولیدکنندگان منسوجات، تأمین‌کنندگان مواد شیمیایی، خرده‌فروشان و آزمایشگاه‌های آزمایش مستقل) به تلاش برای توسعه و انتشار روش‌های آزمایش استاندارد برای اندازه‌گیری خواص خشک شدن پارچه‌ها پیوسته‌اند.

این روش آزمایش برای ارزیابی زمان خشک شدن پارچه‌های کشباف، بافته شده یا نبافته در دماهای بالا با استفاده از یک آنالیزور رطوبت وزنی طراحی شده است. با انجام آزمایش تحت شرایط آزمایش نساجی غیر استاندارد، می‌توان خشک شدن را در دمای بدن شبیه‌سازی کرد یا در دماهایی که شرایط استفاده را شبیه‌سازی می‌کنند، آزمایش انجام داد.

روش آزمایش شرح داده شده در این استاندارد اساساً شامل اعمال آب به نمونه آزمایشی و سپس خشک کردن آن در یک آنالیزور رطوبت خودکار در دمای از پیش انتخاب شده (۳۷ درجه سانتیگراد به علاوه/منهای ۲ درجه سانتیگراد) است. زمان لازم برای رسیدن نمونه آزمایشی به یک نقطه پایانی مشخص، اندازه‌گیری و به عنوان زمان خشک شدن ثبت می‌شود.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • نرخ خشک شدن به تغییر حجم مایع تبخیر شده از پارچه در واحد زمان اشاره دارد. نرخ خشک شدن به ساختار پارچه، محتوای الیاف، ساختار پوشاک، پرداخت‌ها، اتمسفری که آزمایش در آن انجام می‌شود و کرنش حجمی مایع بستگی دارد.
  • زمان خشک شدن، زمان لازم برای تبخیر مقدار مشخصی از مایع از یک پارچه تحت شرایط آزمایش کنترل شده است. در این روش آزمایش، مقدار آب مورد نیاز برای خیساندن نمونه تا سطح مشخص شده در مرحله آماده سازی تعیین می شود. شرایط آزمایش توسط آنالیزور کنترل می شود.
  • نقطه پایانی، نقطه پایان آزمایش خشک کردن نسبت به وزن خشک اولیه نمونه یا مقداری توافق شده دیگر، مانند وزن خشک به علاوه ۴.۰ درصد رطوبت، است.
  • حفظ رطوبت، برای این روش آزمایش، به درصد رطوبت حفظ شده پس از غوطه‌ور شدن نمونه در آب دیونیزه به مدت ۱ دقیقه و آویزان شدن عمودی به مدت ۵ دقیقه در یک محیط کنترل شده اشاره دارد.
  • طرف آزمایش، یعنی طرف جلو یا عقب نمونه، طرفی است که وقتی آنالیزور تعادل رطوبت روی سکوی نگهدارنده قرار می‌گیرد، در بالاترین قسمت قرار دارد؛ این طرفی است که آب موجود در حجم آزمایش به آن اعمال می‌شود.
  • افت وزن به اختلاف بین وزن اشباع نمونه و وزن پس از خشک شدن اشاره دارد.
  • در فرآوری نساجی، رطوبت‌زدایی به مقدار مایعی که روی پارچه ریخته می‌شود و مقدار ماده‌ای که توسط مایع حمل می‌شود، گفته می‌شود.

خشک شدن پارچه می‌تواند تحت تأثیر محتوای الیاف، ساختار پارچه (مثلاً ضخامت یا سطح پرزدار، مانند پشم گوسفند)، فرآوری مکانیکی یا شیمیایی یا ترکیبی از این جنبه‌ها باشد.

عوامل دیگری که می‌توانند بر خشک شدن تأثیر بگذارند شامل شرایط دما و رطوبت آزمایش و مقدار مایعی که باید خشک شود، می‌شود. این روش آزمایش تحت شرایط آزمایش نساجی غیر استاندارد انجام می‌شود. از آنجا که این آزمایش را می‌توان در تنظیمات دمایی مختلف روی دستگاه آنالیز رطوبت انجام داد، می‌توان دماهای آزمایش را طوری انتخاب کرد که دمای بدن انسان را در حالت استراحت، هنگام ورزش یا هنگام قرار گرفتن در معرض دمای محیط شبیه‌سازی کند.

این روش مبتنی بر اعمال مقدار کنترل‌شده‌ای از آب به نمونه‌های آزمایشی، اندازه‌گیری سرعت خشک شدن این کاربرد و محاسبه میزان حفظ رطوبت بر اساس این کاربرد است.

این روش محدود به پارچه‌هایی است که حداقل در یک طرف، زمان جذب 30 ثانیه به اضافه/منهای 2 ثانیه را نشان می‌دهند. این روش را نمی‌توان برای پارچه‌هایی که زمان جذب بیش از 30 ثانیه دارند، به کار برد، زیرا با افزایش دما در چنین پارچه‌هایی، آب از سطح پارچه تبخیر می‌شود و نتایج را دچار خطا می‌کند.

یکی از کاربردهای احتمالی این روش، مقایسه خواص حفظ رطوبت پارچه‌های عمل‌آوری نشده و عمل‌آوری شده یا مقایسه خواص حفظ رطوبت یک ماده نساجی با یا بدون افزودنی‌ها است.

نتایج به‌دست‌آمده با این آزمایش، معیاری برای راحتی نیست، که خارج از محدوده این روش است. رابطه بین زمان خشک شدن و میزان جذب اندازه‌گیری‌شده توسط این آزمایش تعریف نشده است.

ده نمونه گرد ۷۰ میلی‌متری به اضافه/منهای ۱ میلی‌متر به صورت مورب در عرض نمونه بریده می‌شوند. مهم است که اطمینان حاصل شود که هر نمونه حاوی مجموعه‌های رزوه با طول و عرض مختلف است یا از قسمت‌های مختلف یک محصول گرفته شده است. اگر نمونه مورد آزمایش به اندازه کافی بزرگ نباشد که ده نمونه با قطر ۷۰ میلی‌متر به اضافه/منهای ۱ میلی‌متر در عرض برش داده شود، آزمایش با اندازه نمونه کوچکتر قابل قبول است، اما نتایج آزمایش باید گزارش شود. دو نمونه برای مراحل اولیه و هشت نمونه برای آزمایش استفاده می‌شوند.

نمونه‌ها قبل از آزمایش روی یک سطح صاف، هموار و افقی بدون کشش قرار داده می‌شوند و در یک اتمسفر استاندارد برای آزمایش مطابق با ASTM D1776 در شرایط تعادل رطوبتی قرار می‌گیرند.

به طور خلاصه، استاندارد AATCC TM 199 یک روش استاندارد برای ارزیابی عملکرد خشک شدن پارچه‌هایی که به طور خاص برای مدیریت رطوبت یا خواص خشک شدن سریع به بازار عرضه می‌شوند، ارائه می‌دهد. این روش آزمایش برای پوشاک ورزشی، لباس‌های ورزشی، حوله‌ها و سایر منسوجات که سرعت خشک شدن یک ویژگی عملکردی کلیدی است، مهم است. هدف اصلی این استاندارد اندازه‌گیری راندمان خشک شدن پارچه‌ها با استفاده از یک فرآیند خشک کردن کنترل شده است. این استاندارد تولیدکنندگان، محققان و آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت را قادر می‌سازد تا ویژگی‌های خشک شدن پارچه‌های مختلف را در شرایط استاندارد مقایسه کنند.

این روش برای انواع پارچه‌ها از جمله موارد زیر قابل استفاده است:

  • پارچه‌های بافتنی و بافتنی
  • لباس‌های تکمیل‌شده
  • پارچه‌هایی که برای بهبود خواص جذب رطوبت یا خشک شدن، فرآوری شده‌اند

این روش به ویژه برای لباس‌های ورزشی، لباس‌های بیرونی و منسوجات خانگی مانند حوله حمام و ملحفه قابل استفاده است.

استاندارد AATCC TM 199 عملکرد خشک کردن را بر اساس میزان رطوبت حذف شده از یک نمونه پارچه در طول یک چرخه خشک کردن معین ارزیابی می‌کند. این روش شامل موارد زیر است:

  • تهویه مرطوب: نمونه پارچه با مقدار کنترل شده‌ای از آب خیس می‌شود.
  • خشک کردن: نمونه مرطوب در دستگاه خشک کن تحت شرایط زمانی و دمایی استاندارد قرار داده می‌شود.
  • اندازه‌گیری وزن: وزن نمونه قبل و بعد از خشک شدن ثبت می‌شود تا میزان رطوبت از دست رفته مشخص شود.
  • محاسبه راندمان: راندمان خشک کردن به صورت درصد رطوبت حذف شده در طول چرخه خشک کردن محاسبه می‌شود.

در نهایت، این استاندارد روشی سازگار و تکرارپذیر ارائه می‌دهد که از نوآوری در منسوجات کاربردی پشتیبانی می‌کند و تضمین می‌کند که محصولات، انتظارات مصرف‌کننده را از نظر عملکرد و راحتی برآورده می‌کنند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "روش آزمایش AATCC TM 199 برای زمان خشک شدن منسوجات: روش تجزیه و تحلیل رطوبت" ارائه می‌دهیم.

واتساپ