EN ISO 17700 کفش - آزمون ثبات رنگ در برابر سایش و دویدن برای اجزای رویه و آستر جوراب

استاندارد «EN ISO 17700 Footwear - روش‌های آزمون اجزای رویه و آستر جوراب - ثبات رنگ در برابر سایش و حرکت»، که مبنای آن یک استاندارد اروپایی است و متعاقباً توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، سه روش آزمون (روش A، روش B و روش C) را برای ارزیابی میزان انتقال رنگ سطح یک ماده در حین مالش خشک یا مرطوب و یک روش (روش D) را برای تعیین احتمال حرکت رنگ شرح می‌دهد.

این روش‌ها صرف نظر از جنس، برای تمام رویه‌های کفش، آسترها و جوراب‌های داخلی قابل استفاده هستند. روش د همچنین برای نخ‌های دوخت و بند کفش نیز کاربرد دارد.

روش‌ها عبارتند از:

• روش الف: دستگاه تست ثبات انگشت با مالش مربعی رفت و برگشتی
• روش ب: دستگاه تست ثبات انگشتی اصطکاکی چرخشی
• روش C: دستگاه تست ثبات انگشتی با اصطکاک دایره‌ای رفت و برگشتی
• روش D: ثبات رنگ در برابر رنگ‌پریدگی

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• ثبات رنگ به توانایی یک ماده یا جزء کفش در حفظ رنگ خود پس از تأثیر عوامل مختلف اشاره دارد.
• پوست ضخیم به پوستی اطلاق می‌شود که ضخامت آن بیش از ۲ میلی‌متر باشد.

مراحل نمونه‌برداری و آماده‌سازی طبق روش‌ها به شرح زیر است:

• روش الف: نمونه‌های آزمایشی مستطیلی با اندازه کافی برای اتصال محکم به سکوی آزمایش مورد نیاز است. نمونه‌های آزمایشی را می‌توان از هر جهتی از ماده برش داد. معمولاً، نمونه‌های آزمایشی باید حداقل ابعاد 100 میلی‌متر در 25 میلی‌متر داشته باشند. در مورد مواد انعطاف‌پذیر، نمونه آزمایشی باید از جهتی که خاصیت ارتجاعی کمتری دارد، برش داده شود. برای دستگاه‌های آزمایش با سکوهای آزمایش با عرض 25 میلی‌متر، برای هر عدد اصطکاک یا شرایط آزمایش مورد استفاده، نمونه‌های آزمایشی جداگانه‌ای مورد نیاز است. برای دستگاه‌های آزمایش با سکوهای آزمایش پهن‌تر و قابلیت قرار دادن پنجه آزمایش در موقعیت‌های مختلف در عرض سکو، می‌توان از نمونه‌های آزمایشی پهن‌تر برای تطبیق با مسیرهای اصطکاک جداگانه استفاده کرد. نمونه‌های آزمایشی به مدت 24 ساعت قبل از آزمایش در یک اتمسفر شرطی مطابق با استاندارد ISO 18454 قرار می‌گیرند. نمونه‌های آزمایشی را می‌توان از موادی که احتمالاً در کفش استفاده می‌شوند، رویه‌های ساخته شده از موادی که احتمالاً در کفش استفاده می‌شوند یا کفش‌های تکمیل شده برش داد.
• روش ب: نمونه‌های آزمایشی باید از اندازه کافی برخوردار باشند تا بتوانند محکم به سکوی آزمایش متصل شوند. معمولاً نمونه‌های آزمایشی باید مربع‌های ۶۰ میلی‌متر در ۶۰ میلی‌متر یا دایره‌هایی با قطر ۶۰ میلی‌متر باشند. به عنوان یک روش جایگزین، می‌توان از یک نوار به عرض ۶۰ میلی‌متر برای چندین آزمایش استفاده کرد. برای مواد، نمونه‌های آزمایشی در تعدادی از نقاط در امتداد عرض و طول کامل قابل استفاده از ماده ورق برش داده می‌شوند. برای موادی با ساختار بافته شده، این کار باید از ایجاد دو نمونه حاوی نخ‌های تار یا پود یکسان جلوگیری کند. برای رویه کفش، لازم است از درزها، سوراخ‌ها و سایر مناطقی که نمی‌توان یک نمونه آزمایشی صاف را برش داد، اجتناب شود. نمونه‌های آزمایشی به مدت ۲۴ ساعت قبل از آزمایش در یک فضای تهویه شده مطابق با استاندارد ISO 18454 قرار می‌گیرند.
• روش ج: دو نمونه آزمایشی نمونه، هر کدام با ابعاد حداقل ۱۴۰ میلی‌متر در ۵۰ میلی‌متر، مورد نیاز است. یکی برای اصطکاک خشک و دیگری برای اصطکاک مرطوب. برای مواد انعطاف‌پذیر، نمونه آزمایشی باید از سمتی که خاصیت ارتجاعی کمتری دارد بریده شود. نمونه‌های آزمایشی را به مدت ۲۴ ساعت قبل از آزمایش در یک اتمسفر تهویه شده مطابق با استاندارد ISO 18454 قرار دهید.
• روش د: نمونه‌های آزمایشی ممکن است از موادی که احتمالاً در رویه، آستر و جوراب‌بافی استفاده می‌شوند، یا از رویه، آستر و جوراب‌بافی تولید شده، یا از محصولات نهایی گرفته شوند. دستورالعمل‌های ارائه شده در این استاندارد برای مواد ورقه‌ای یا برای رویه کفش، آستر و نمونه‌های جوراب‌بافی باید رعایت شود. برای هر روش آزمایشی که قرار است انجام شود، یک نمونه آزمایشی مستطیلی به ابعاد 110 میلی‌متر به اضافه یا منهای 10 میلی‌متر در 55 میلی‌متر به اضافه یا منهای 5 میلی‌متر بریده می‌شود. اگر ماده کافی در دسترس نباشد، چندین نمونه آزمایشی کوچکتر بریده می‌شوند که می‌توان آنها را به هم متصل کرد تا مستطیلی با این اندازه ایجاد شود. اگر ماده مورد آزمایش طرح‌دار باشد، نمونه‌های اضافی کافی بریده می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که تمام رنگ‌های طرح با هر شش بخش پارچه چندالیاف تماس پیدا می‌کنند. نمونه آزمایشی با قرار دادن قطعات پارچه چندالیاف در تماس با سطوح نمونه‌های مورد آزمایش، مونتاژ می‌شود، به طوری که این سطح نمونه با هر شش جزء پارچه چندالیاف در تماس باشد. اگر قرار است هر دو سطح نمونه آزمایشی آزمایش شود، نمونه آزمایشی بین دو قطعه پارچه چندالیاف قرار می‌گیرد. برای نخ، بند کفش یا الیاف شل، دستورالعمل‌های ارائه شده در اینجا باید رعایت شود. برای هر روش آزمایش، نخ، بند کفش یا الیاف کافی برای پوشاندن کامل سطح یک قطعه پارچه چندالیاف قرار داده می‌شود. در صورت راحتی بیشتر، نخ، بند کفش یا الیاف را می‌توان به طول‌های ۱۰۰ میلی‌متر به اضافه یا منهای ۵ میلی‌متر برش داد. نخ، بند کفش یا الیاف بین دو قطعه پارچه چندالیاف قرار می‌گیرد به طوری که تقریباً مقادیر مساوی از نخ، بند کفش یا الیاف با هر یک از شش جزء پارچه چندالیاف در تماس باشند. احتمال دارد که نخ، بند کفش یا الیاف تا حدی همپوشانی داشته باشند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN ISO 17700 Footwear - روش‌های آزمایش برای اجزای رویه و آستر جوراب - ثبات رنگ در برابر سایش و رنگ‌پریدگی" ارائه می‌دهیم.