ISO 17299 منسوجات - تعیین خواص دئودورانت

استاندارد «ISO 17299 منسوجات - تعیین خواص دئودورانت» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است ، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد «ISO 17299-1 بخش 1: اصول کلی» اصول کلی و روش‌های آزمون دئودورانت برای محصولات نساجی دئودورانت را برای محصولات نساجی مانند پارچه‌های بافته شده، بافتنی، نبافته، الیاف و نخ‌ها، محصولات بافته شده، نوارها و تسمه‌ها شرح می‌دهد.

در اصل، غلظت مواد شیمیایی گازی تشکیل دهنده بو در ظروف نمونه‌برداری شده (A) و ظروف نمونه‌برداری نشده (B) با استفاده از ابزارهای مشخص شده پس از زمان تماس مشخص شده اندازه‌گیری می‌شود. میزان کاهش از غلظت مواد شیمیایی با و بدون نمونه تعیین می‌شود. آزمایش باید یا با ماده شیمیایی بو به تنهایی یا با مواد شیمیایی ترکیبی از مواد شیمیایی بو، همانطور که در هر بخش از استاندارد ISO 17299 توضیح داده شده است، انجام شود.

محیط آزمایش باید طبق استاندارد ISO 139 در دمای 20 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 65 درصد نگهداری شود. نمونه‌ها حداقل به مدت 24 ساعت در همین شرایط نگهداری می‌شوند. برای این آزمایش، می‌توان از دمای 23 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 50 درصد، طبق استاندارد ISO 139، استفاده کرد و سپس شرایط مورد استفاده در گزارش آزمایش ثبت می‌شود.

روش انجام آزمایش در بخش‌های دیگر این استاندارد شرح داده شده است. در تمام بخش‌ها، غلظت گاز مورد آزمایش بدون نمونه و با نمونه به ترتیب با B و A نشان داده شده است.

• استاندارد "ISO 17299-2 بخش 2: روش لوله آشکارساز" یک روش آزمایش دئودورانت با استفاده از لوله آشکارساز برای همه منسوجات را شرح می‌دهد. این روش برای مواد شیمیایی بودار مانند آمونیاک، اسید استیک، متیل مرکاپتان و سولفید هیدروژن قابل استفاده است.

در اصل، غلظت مواد شیمیایی تشکیل دهنده بو گازی در ظروف حاوی یا بدون نمونه آزمایش پس از زمان تماس مشخص با استفاده از لوله‌های آشکارساز اندازه‌گیری می‌شود. درصد کاهش بو غلظت ماده شیمیایی از داده‌های غلظت با و بدون نمونه محاسبه می‌شود. هر ماده شیمیایی باید جداگانه آزمایش شود.

آزمایش برای هر ماده شیمیایی حاوی بو به طور جداگانه انجام می‌شود. هر ماده شیمیایی حاوی بو بلافاصله قبل از آزمایش آماده می‌شود. سایر روش‌های آماده‌سازی گاز، مانند استفاده از یک مولد گاز استاندارد (مثلاً دستگاه پارمیاتور یا سیلندر) نیز ممکن است استفاده شود.

محیط آزمایش مطابق با استاندارد ISO 139 در دمای 20 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 65 درصد نگهداری می‌شود. ابعاد و جرم نمونه‌ها در جدول ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است. تعداد نمونه‌های آزمایش برای یک آزمایش سه عدد است. برای محصولات چند لایه، لبه و لایه بدون پوشش (یا لایه غیرمرتبط) را می‌توان با فویل آلومینیومی پوشاند تا از تماس با گاز بو جلوگیری شود، یا می‌توان نمونه را از وسط تا کرد و لایه بدون پوشش را در داخل آن قرار داد. نمونه‌ها حداقل به مدت 24 ساعت تحت شرایط مورد استفاده برای آزمایش قرار می‌گیرند.

• استاندارد "ISO 17299-3 بخش 3: روش کروماتوگرافی گازی" یک روش آزمایش کروماتوگرافی گازی برای آزمایش دئودورانت تمام محصولات نساجی را شرح می‌دهد. این روش برای مواد شیمیایی تشکیل دهنده عطر مانند ایندول، ایزووالریک اسید، نونال و اسید استیک با کلرید سدیم اضافه شده اعمال می‌شود. این روش آزمایش دو روش آماده‌سازی را شرح می‌دهد:
  • در روش A، یک ماده شیمیایی معطر در یک ظرف قرار داده می‌شود و از تماس با نمونه جلوگیری می‌شود. هر ماده شیمیایی به صورت جداگانه آزمایش می‌شود.
  • در روش ب، یک ماده شیمیایی بودارکننده مستقیماً به نمونه موجود در ظرف تزریق می‌شود. مواد شیمیایی مورد آزمایش در این روش مخلوطی از اسید استیک و کلرید سدیم هستند.

در اصل، غلظت مواد شیمیایی بودار گازی در ظروف با یا بدون نمونه آزمایشی، پس از زمان تماس مشخص، توسط کروماتوگرافی گازی (GC) اندازه‌گیری می‌شود. میزان کاهش غلظت بودارها در ظرف از داده‌های غلظت با و بدون نمونه محاسبه می‌شود.

محیط آزمایش مورد استفاده در این آزمایش، دمای اتاق ۲۰ درجه و رطوبت نسبی ۶۵ درصد مطابق با استاندارد ISO 139 است.

این استاندارد دو روش آماده‌سازی را تعریف می‌کند: روش الف و روش ب. یک روش با تأیید طرف‌های ذی‌ربط انتخاب می‌شود. برای محصولات نساجی، اندازه یا جرم نمونه در جدول ارائه شده در استاندارد مشخص شده است. برای محصولات چند لایه، لبه و لایه بدون پوشش (یا لایه غیرمرتبط) را می‌توان با ورق‌های آلومینیومی پوشاند تا از تماس با محیط بو جلوگیری شود، یا در روش الف، محصول را می‌توان از وسط تا کرد و لایه غیرمرتبط را در داخل آن قرار داد.

• استاندارد "ISO 17299-4 بخش 4: آنالیز نمونه‌برداری تراکمی" یک روش آزمایش دئودورانت را با استفاده از ابزارهای تحلیلی پس از روش‌های نمونه‌برداری تراکمی برای همه محصولات نساجی توصیف می‌کند. این روش برای بوهای گازی مانند ایندول، متیل مرکاپتان، سولفید هیدروژن، اسید ایزووالریک و نونال قابل استفاده است.

در اصل، غلظت یک ماده‌ی بودار گازی در ظرفی با یا بدون نمونه‌ی نساجی، پس از مدت زمان مشخصی با استفاده از ابزار دقیق اندازه‌گیری می‌شود. میزان کاهش غلظت ماده‌ی بودار گازی از اختلاف بین داده‌های میانگین غلظت به‌دست‌آمده بین ظرف حاوی نمونه و بدون نمونه محاسبه می‌شود. آزمایش باید برای هر ماده‌ی شیمیایی به‌طور جداگانه انجام شود.

برای محصولات نساجی، اندازه یا جرم نمونه در جدول ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است. برای محصولات چند لایه، لبه و لایه بدون پوشش (یا لایه بدون هدف) ممکن است با یک ورق آلومینیومی پوشانده شوند، یا نمونه آزمایشی ممکن است از وسط تا شود به طوری که لایه‌های بدون پوشش به سمت داخل باشند تا از تماس لایه‌های بدون پوشش با فضای بودار جلوگیری شود. نمونه مطابق با استاندارد ISO 17299-1 آماده‌سازی می‌شود.

• استاندارد "ISO 17299-5 بخش 5: روش حسگر اکسید فلز-نیمه هادی" یک روش آزمایش دئودورانت را با استفاده از یک آنالیزور بو مجهز به چندین حسگر اکسید فلز-نیمه هادی برای بوهای ترکیبی توصیف می‌کند. بوهای ترکیبی مصنوعی مورد استفاده در این استاندارد نیمی بوی عرق، نیمی بوی بدن (بوی مخلوط غیرمخلوط) و نیمی بوی مدفوع هستند. این استاندارد در مورد انواع منسوجات، از جمله پارچه‌های بافته شده، بافتنی‌ها، نخ‌ها، نخ‌ها، الیاف، قیطان‌ها و طناب‌ها اعمال می‌شود.

در اصل، گازهای نیمه نامطبوع با بوی نامطبوع در کیسه‌های پلاستیکی با یا بدون نمونه آزمایشی قرار می‌گیرند. پس از گذشت ۲ ساعت از زمان واکنش، غلظت واحد بو از گازهای باقیمانده با استفاده از یک دستگاه آزمایش بو با ۱۰ حسگر نیمه‌هادی اکسید فلزی به دست می‌آید. میزان کاهش غلظت شیمیایی بو از غلظت واحد بو با و بدون نمونه محاسبه می‌شود.

• استاندارد "ISO 17299-6 بخش 6: روش کروماتوگرافی گازی با استفاده از دوز و نمونه‌برداری خودکار" روش‌های آزمایش کروماتوگرافی گازی (GC) را برای آزمایش دئودورانت همه محصولات نساجی شرح می‌دهد. این روش‌ها برای مواد شیمیایی تشکیل‌دهنده عطر مانند ایندول، اسید ایزووالریک و نونال اعمال می‌شود. این سند دو روش را شرح می‌دهد:
  • روش A (آنالیز تکی) روشی است که در آن یک ماده شیمیایی معطر در یک ظرف اعمال می‌شود و از تماس با نمونه آزمایشی جلوگیری می‌شود.
  • روش ب (بازسازی خودکار) روشی است که در آن یک ماده شیمیایی معطر در ظرفی اعمال می‌شود و از تماس با نمونه آزمایشی اجتناب می‌شود و به طور مکرر یک نمونه آزمایشی آزمایش می‌شود.

یک یا هر دو روش با تأیید طرف‌های ذی‌ربط انتخاب می‌شوند. نمونه‌هایی از شرایط آزمایش در پیوست استاندارد (پیوست ب) آمده است.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد ISO 17299 Textiles - تعیین خواص دئودورانت ارائه می‌دهیم.