EN ISO 1833 منسوجات - تجزیه و تحلیل شیمیایی کمی

EN ISO 1833 منسوجات - تجزیه و تحلیل شیمیایی کمی

استاندارد «EN ISO 1833 منسوجات - آنالیز شیمیایی کمی» که بر اساس یک استاندارد اروپایی تدوین شده و متعاقباً توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

EN ISO 1833 منسوجات - تجزیه و تحلیل شیمیایی کمی

  • استاندارد EN ISO 1833-1 بخش 1: اصول کلی آزمون، روشی رایج برای تجزیه و تحلیل شیمیایی کمی ترکیبات مختلف الیاف را شرح می‌دهد. این روش و روش‌های شرح داده شده در سایر بخش‌های ISO 1833، عموماً برای الیاف در هر شکل نساجی قابل استفاده هستند. در مواردی که اشکال نساجی خاص مستثنی شده‌اند، در محدوده بخش مربوطه فهرست شده‌اند. برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در ISO 5089 اعمال می‌شود. ماده غیرالیافی همچنین به کمک‌های فرآوری یا مواد غیرالیافی طبیعی مانند روان‌کننده‌ها و پرداخت‌ها اشاره دارد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-2 بخش 2: مخلوط‌های الیاف سه‌تایی" روش‌هایی را برای تجزیه و تحلیل کمی مخلوط‌های الیاف سه‌تایی مختلف شرح می‌دهد. دامنه کاربرد هر روش برای تجزیه و تحلیل مخلوط‌ها که در سایر بخش‌های ISO 1833 مشخص شده است، الیافی را که روش برای آنها قابل اجرا است، مشخص می‌کند. این استاندارد برای مخلوط‌های الیاف با بیش از سه جزء قابل اجرا است، مشروط بر اینکه ترکیب روش‌های آزمون در مورد مخلوط‌های الیاف ساده نتیجه دهد. جدول ارائه شده در استاندارد، مخلوط‌های سه‌تایی معمولی و بخش‌های مربوطه از سری ISO 1833 را که برای آنها اعمال می‌شود، نشان می‌دهد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-3 بخش 3: مخلوط‌های استات با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از استون)" روشی را با استفاده از استون برای تعیین درصد جرمی استات پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های استات با پشم، موی حیوانات، ابریشم، پروتئین، پنبه (پاک شده، پخته شده یا سفید شده)، کتان، کنف، جوت، آباکا، آلفا، الیاف نارگیل، جارو، رامی، سیزال، مس، ویسکوز، مودال، پلی آمید، پلی استر، پلی پروپیلن، اکریلیک، الاستولفین، الاستومولتی استر، ملامین، دو جزئی پلی پروپیلن/پلی آمید، پلی اکریلات و الیاف شیشه توصیف می‌کند. این استاندارد برای مخلوط‌های حاوی الیاف مداکریلیک، الیاف کلروفیبر خاص یا الیاف استات داستیله شده سطحی کاربرد ندارد.
  • استاندارد «EN ISO 1833-4 بخش 4: مخلوط الیاف پروتئینی خاص با الیاف دیگر (روش استفاده از هیپوکلریت)» روشی را توصیف می‌کند که در آن با استفاده از هیپوکلریت، درصد جرمی الیاف پروتئینی پس از حذف مواد غیرالیافی در منسوجات ساخته شده از مخلوط الیاف غیر پروتئینی خاص و الیاف پروتئینی خاص تعیین می‌شود.
  • استاندارد "EN ISO 1833-5 بخش 5: مخلوط الیاف ویسکوز، مس یا مودال و پنبه (روش استفاده از زینکات سدیم)" روشی را با استفاده از زینکات سدیم برای تعیین درصد الیاف ویسکوز، مس یا مودال پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های دوتایی پنبه خام، شسته شده، پخته شده یا سفید شده با اکثریت الیاف ویسکوز یا مس یا مودال توصیف می‌کند. در صورت وجود الیاف مس یا مودال، باید یک آزمایش اولیه برای تعیین حلالیت آنها در معرف انجام شود. این روش برای مخلوط‌هایی که پنبه تحت تخریب شیمیایی گسترده قرار گرفته است یا الیاف ویسکوز، مس یا مودال به دلیل وجود برخی از تکمیل‌های دائمی یا رنگ‌های واکنشی که نمی‌توان آنها را به طور کامل حذف کرد، کاملاً نامحلول شده‌اند، کاربرد ندارد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-6 بخش 6: مخلوط‌های ویسکوز، انواع مشخص شده مس، مودال یا لیوسل با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از اسید فرمیک و کلرید روی)" روشی را توصیف می‌کند که با استفاده از مخلوطی از اسید فرمیک و کلرید روی، درصد جرمی ویسکوز، انواع مشخص شده مس، مودال یا لیوسل را در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های ویسکوز، انواع مشخص شده مس، مودال یا لیوسل با پنبه، پس از حذف مواد غیرالیافی تعیین می‌کند. این استاندارد در ابتدا به طور خاص برای مخلوط‌های ویسکوز، انواع مشخص شده مس، مودال یا لیوسل با پنبه تدوین شده است، اما برای مخلوط‌های پلی‌پروپیلن، الاستولفین و ملامین نیز قابل استفاده است.
  • استاندارد "EN ISO 1833-7 بخش 7: مخلوط‌های پلی‌آمید با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از اسید فرمیک)" روشی را توصیف می‌کند که در آن از اسید فرمیک برای تعیین درصد جرمی الیاف پلی‌آمید پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های پلی‌آمید با پنبه، ویسکوز، مس، مودال، لیوسل، پلی‌استر، پلی‌پروپیلن، کلروفایبر، اکریلیک، الیاف شیشه، الاستومولتی‌استر، الاستولفین و ملامین یا پشم (اگر میزان پشم کمتر یا مساوی 25 درصد باشد) یا الیاف موی حیوانات استفاده می‌شود. این استاندارد زمانی که میزان پشم بیش از 252 درصد باشد، اعمال نمی‌شود، که در این صورت استاندارد ISO 1833-4 اعمال می‌شود.
  • استاندارد «EN ISO 1833-8 بخش 8: مخلوط الیاف استات و تری‌استات (روش استفاده از استون)» روشی را توصیف می‌کند که در آن از استون برای تعیین درصد استات پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های دوتایی الیاف استات و تری‌استات استفاده می‌شود.
  • استاندارد «EN ISO 1833-9 بخش 9: مخلوط‌های استات با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از بنزیل الکل)» روشی را برای تعیین درصد جرمی استات در منسوجات ساخته شده از استات، تری‌استات، پلی‌پروپیلن، الاستولفین، ملامین، دوجزئی پلی‌پروپیلن/پلی‌آمید و مخلوط‌های الیاف پلی‌اکریلات، پس از حذف مواد غیرلیفی، با استفاده از بنزیل الکل شرح می‌دهد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-10 بخش 10: مخلوط‌های تری‌استات یا پلی‌لاکتید با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از دی‌کلرومتان)" روشی را با استفاده از دی‌کلرومتان برای تعیین درصد جرمی تری‌استات یا پلی‌لاکتید در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های تری‌استات یا پلی‌لاکتید با پشم یا سایر موی حیوانات، ابریشم، پروتئین، پنبه، ویسکوز، مس، مودال، لیوسل، پلی‌آمید، پلی‌استر، اکریلیک، الاستومولتی‌استر، پلی‌پروپیلن، الاستولفین، ملامین، دوجزئی پلی‌پروپیلن/پلی‌آمید، پلی‌اکریلات و الیاف شیشه، پس از حذف مواد غیرالیافی، مشخص می‌کند. الیاف تری‌استات تا حدی هیدرولیز شده (صابونی شده) کاملاً در معرف نامحلول می‌شوند. در چنین مواردی، این روش قابل اجرا نیست.
  • استاندارد «EN ISO 1833-11 بخش 11: مخلوط الیاف سلولزی خاص با الیاف دیگر خاص (روش استفاده از اسید سولفوریک)» روشی را توصیف می‌کند که در آن با استفاده از اسید سولفوریک، درصد جرمی الیاف سلولزی پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط الیاف سلولزی طبیعی و مصنوعی مانند پنبه، کتان، کنف، رامی، ویسکوز، مس، مودال، لیوسل و پلی‌استر، پلی‌پروپیلن، الاستول استر، الاستولفین و دوجزئی پلی‌پروپیلن/پلی‌آمید تعیین می‌شود.
  • استاندارد "EN ISO 1833-12 بخش 12: مخلوط‌های اکریلیک، مداکریلیک‌های خاص، کلروفایبرهای خاص، الیاف الاستان خاص با الیاف خاص دیگر (روش استفاده از دی‌متیل‌فرمامید)" روشی را با استفاده از دی‌متیل‌فرمامید برای تعیین درصد جرمی اکریلیک، مداکریلیک، کلروفایبر یا الاستان در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های اکریلیک، مداکریلیک‌های خاص، کلروفایبرهای خاص، الیاف الاستان خاص با پشم، موی حیوانات، ابریشم، پنبه، ویسکوز، مس، مودال، لیوسل، پلی‌آمید، پلی‌استر، پلی‌پروپیلن، الاستومولتی‌استر، الاستولفین، ملامین، دوجزئی پلی‌پروپیلن/پلی‌آمید، پلی‌آکریلات یا الیاف شیشه، پس از حذف مواد غیرالیافی، توصیف می‌کند. این استاندارد برای موی حیوانات، پشم و ابریشم رنگ‌شده با رنگ‌های دندانه‌دار پایه کروم کاربرد ندارد. شناسایی ماده رنگزا در استاندارد ISO 16373-1 شرح داده شده است.
  • استاندارد "EN ISO 1833-13 بخش 13: مخلوط‌های برخی از الیاف کلرو با برخی دیگر از الیاف (روش استفاده از دی‌سولفید کربن/استون)" روشی را با استفاده از دی‌سولفید کربن/استون برای تعیین درصد جرمی الیاف کلرو پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های برخی از الیاف کلرو با پشم، موی حیوانات، ابریشم، پنبه، ویسکوز، مس، مودال، لیوسل، پلی‌آمید، پلی‌استر، الاستومولتی‌استر، اکریلیک، ملامین، پلی‌پروپیلن، دوجزئی پلی‌پروپیلن/پلی‌آمید، پلی‌اکریلات و الیاف شیشه توصیف می‌کند. همچنین می‌توان ترکیبات حاوی الیاف کلرو را با استفاده از روش‌های آزمون شرح داده شده در ISO 1833-17 یا ISO 1833-21 تجزیه و تحلیل کرد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-14 بخش 14: مخلوط‌های استات با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از اسید استیک گلاسیال)" روشی را با استفاده از اسید استیک گلاسیال برای تعیین درصد جرمی استات در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های استات با کلروفیبرهای خاص یا کلروفیبرهای پس از کلرینه شدن، پس از حذف مواد غیرالیافی، توصیف می‌کند. مخلوط‌های حاوی استات را می‌توان با استفاده از روش‌های آزمون شرح داده شده در ISO 1833-3 یا ISO 1833-9 نیز تجزیه و تحلیل کرد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-15 بخش 15: مخلوط‌های جوت و الیاف حیوانی خاص (روش تعیین محتوای نیتروژن)" روشی را برای تعیین محتوای نیتروژن منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های دوتایی جوت و الیاف حیوانی پس از حذف مواد غیرلیفی توصیف می‌کند. جزء الیاف حیوانی ممکن است صرفاً از مو یا پشم یا هر مخلوطی از این دو تشکیل شده باشد. این استاندارد در مورد محصولاتی که رنگ‌ها یا پرداخت‌های آنها حاوی نیتروژن هستند، صدق نمی‌کند. این روش به صورت کامل ارائه شده است، زیرا در اصل با روش کلی مبتنی بر حلالیت انتخابی مشخص شده در ISO 1833-1 متفاوت است.
  • استاندارد «EN ISO 1833-16 بخش 16: مخلوط الیاف پلی‌پروپیلن با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از زایلن)» روشی را برای تعیین درصد جرمی پلی‌پروپیلن پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط الیاف پلی‌پروپیلن با پشم، موی حیوانات، ابریشم، پنبه، ویسکوز، مس، مودال، لیوسل، استات، تری‌استات، پلی‌آمید، پلی‌استر، اکریلیک، الیاف شیشه، الاستومولتی‌استر، ملامین و پلی‌اکریلات، با استفاده از زایلن، شرح می‌دهد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-17 بخش 17: مخلوط الیاف سلولزی و الیاف خاص با کلروفیبرها و الیاف خاص دیگر (روش استفاده از اسید سولفوریک غلیظ)" روشی را با استفاده از اسید سولفوریک غلیظ برای تعیین درصد جرمی کلروفیبرها و الیاف خاص دیگر، پس از حذف مواد غیرلیفی، در منسوجات ساخته شده از پنبه، ویسکوز، مس، مودال، لیوسل، استات، تری استات، پلی آمید، پلی استر، الاستومولتی استر، الیاف اکریلیک خاص و الیاف مداکریلیک خاص با کلروفیبرها (بر پایه هموپلیمرهای وینیل کلرید)، پلی پروپیلن، الاستولفین، ملامین و مخلوط‌های دو جزئی پلی پروپیلن/پلی آمید توصیف می‌کند. مداکریلیک‌های مورد نظر، آنهایی هستند که هنگام غوطه‌ور شدن در اسید سولفوریک غلیظ، محلول شفافی می‌دهند. این روش می‌تواند، به‌ویژه به جای روش‌های شرح داده شده در استانداردهای ISO 1833-12 و ISO 1833-13، در تمام مواردی که آزمایش‌های اولیه نشان داده است که کلروفیبرها کاملاً در دی‌متیل‌فرم‌آمید یا در مخلوط آزئوتروپیک دی‌سولفید کربن و استون نامحلول هستند، استفاده شود.
  • استاندارد «EN ISO 1833-18 بخش ۱۸: مخلوط‌های ابریشم با سایر الیاف پروتئینی (روش استفاده از اسید سولفوریک)» روشی را توصیف می‌کند که در آن از اسید سولفوریک برای تعیین درصد جرمی ابریشم پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های دوتایی ابریشم با سایر الیاف پروتئینی (مثلاً پشم یا موی حیوانات) استفاده می‌شود.
  • استاندارد "EN ISO 1833-19 بخش 19: مخلوط الیاف سلولز و آزبست (روش گرمایش)" روشی را برای تعیین درصد الیاف سلولزی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های دوتایی پنبه یا سلولز بازسازی شده با آزبست کریزوتیل و کروسیدولیت با گرمایش مشخص می‌کند. این روش همچنین می‌تواند برای سایر انواع آزبست، منوط به توافق بین طرفین درگیر، اعمال شود. این روش اساساً با روش کلی مبتنی بر حلالیت انتخابی مشخص شده در ISO 1833-1 متفاوت است.
  • استاندارد "EN ISO 1833-20 بخش 20: مخلوط‌های الاستان با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از دی‌متیل‌استامید)" روشی را با استفاده از دی‌متیل‌استامید برای تعیین درصد جرمی الاستان در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های الیاف الاستان خاص با الیاف پنبه، ویسکوز، کوپرو، مودال، لیوسل، پلی‌آمید، پلی‌استر یا پشم پس از حذف مواد غیرالیافی توصیف می‌کند. این روش در صورت وجود الیاف اکریلیک قابل استفاده نیست. مخلوط‌های حاوی الیاف الاستان خاص را می‌توان با استفاده از روش‌های آزمون شرح داده شده در ISO 1833-12 یا ISO 1833-21 نیز تجزیه و تحلیل کرد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-21 بخش 21: مخلوط‌های کلروفیبرها، مداکریلیک‌های خاص، الاستان‌های خاص، استات‌ها، تری‌استات‌ها با الیاف خاص دیگر (روش استفاده از سیکلوهگزانون)" روشی را با استفاده از سیکلوهگزانون برای تعیین درصد جرمی کلروفیبرها، مداکریلیک‌ها، الاستان‌ها، استات‌ها و تری‌استات‌ها در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های استات، تری‌استات، کلروفیبرها، مداکریلیک‌های خاص، پشم، موی حیوانات، ابریشم، پنبه، مس، مودال، ویسکوز، لیوسل، پلی‌آمید، اکریلیک، ملامین، پلی‌آکریلات و الیاف شیشه، پس از حذف مواد غیرالیافی، توصیف می‌کند. همچنین می‌توان مخلوط‌های حاوی کلروفیبرها را با استفاده از روش‌های آزمون شرح داده شده در ISO 1833-13 یا ISO 1833-17 تجزیه و تحلیل کرد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-22 بخش 22: مخلوط‌های ویسکوز یا انواع خاصی از الیاف مس یا مودال یا لیوسل با الیاف کتان (روش استفاده از اسید فرمیک و کلرید روی)" روشی را با استفاده از اسید فرمیک و کلرید روی برای تعیین درصد جرمی الیاف ویسکوز یا انواع خاصی از الیاف مس یا مودال یا لیوسل پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های ویسکوز یا انواع خاصی از الیاف مس یا مودال یا لیوسل با الیاف کتان توصیف می‌کند. این استاندارد در مورد مخلوط‌هایی که در آنها الیاف کتان تحت تخریب شیمیایی گسترده قرار گرفته‌اند یا در مواردی که الیاف ویسکوز، مس، مودال یا لیوسل به دلیل وجود برخی از تکمیل‌های دائمی یا رنگ‌های واکنشی که نمی‌توان آنها را به طور کامل حذف کرد، کاملاً نامحلول شده‌اند، اعمال نمی‌شود.
  • استاندارد «EN ISO 1833-23 بخش 23: مخلوط‌های پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن (روش استفاده از سیکلوهگزانون)» روشی را برای تعیین درصد پلی‌اتیلن در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های دوتایی پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن، پس از حذف مواد غیرالیافی، با استفاده از سیکلوهگزانون شرح می‌دهد.
  • استاندارد "EN ISO 1833-24 بخش 24: مخلوط‌های پلی‌استر و برخی الیاف دیگر (روش استفاده از فنل و تتراکلرواتان)" روشی را با استفاده از فنل و تتراکلرواتان برای تعیین درصد پلی‌استر پس از حذف مواد غیرالیافی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های دوتایی الیاف پلی‌استر خاص با الیاف اکریلیک، پلی‌پروپیلن یا آرامید توصیف می‌کند. این روش برای پارچه‌های روکش‌دار قابل استفاده نیست.
  • استاندارد «EN ISO 1833-25 بخش 25: مخلوط‌های پلی‌استر با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از تری‌کلرواستیک اسید و کلروفرم)» روشی را توصیف می‌کند که در آن با استفاده از تری‌کلرواستیک اسید و کلروفرم، درصد جرمی الیاف پلی‌استر پس از حذف مواد غیرالیافی در منسوجات ساخته شده از مخلوط الیاف پلی‌استر با الیاف آرامید (به استثنای پلی‌آمید ایمید)، ویسکوز مقاوم در برابر شعله (FR) و پلی‌اکریلات تعیین می‌شود.
  • استاندارد EN ISO 1833-26 بخش 26: مخلوط‌های ملامین و الیاف پنبه یا آرامید (روش استفاده از اسید فرمیک داغ) روشی را توصیف می‌کند که در آن از اسید فرمیک داغ برای تعیین درصد الیاف ملامین پس از حذف مواد غیرلیفی در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های دوتایی الیاف ملامین و الیاف پنبه یا آرامید استفاده می‌شود.
  • استاندارد «EN ISO 1833-27 بخش 27: مخلوط الیاف سلولزی با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از سولفات آلومینیوم)» روشی را توصیف می‌کند که در آن از سولفات آلومینیوم برای تعیین درصد جرمی الیاف سلولزی پس از حذف مواد غیرالیافی در منسوجات ساخته شده از مخلوط الیاف سلولزی (طبیعی یا بازیافتی) با الیاف پلی‌استر، پلی‌آمید، اکریلیک، پشم و الاستین استفاده می‌شود.
  • استاندارد "EN ISO 1833-28 بخش 28: مخلوط‌های کیتوزان با برخی الیاف دیگر (روش استفاده از اسید استیک رقیق)" روشی را برای تعیین درصد جرمی الیاف کیتوزان در منسوجات ساخته شده از مخلوط‌های الیاف کیتوزان با برخی الیاف دیگر، پس از حذف مواد غیرلیفی، با استفاده از اسید استیک رقیق مشخص می‌کند. این روش برای مخلوط‌های الیاف کیتوزان با الیاف سلولزی (پنبه، کتان، رامی، ویسکوز، مودال، لیوسل)، الیاف پروتئینی (پشم، کشمیر، ابریشم) یا الیاف مصنوعی (پلی‌استر، پلی‌آمید، اکریلیک) قابل استفاده است.
  • استاندارد «EN ISO 1833-29 بخش 29: مخلوط‌های دوجزئی پلی‌آمید و پلی‌پروپیلن/پلی‌آمید (روش استفاده از اسید سولفوریک)» روشی را برای تعیین درصد جرمی پلی‌آمید در منسوجات متشکل از مخلوط‌های دوتایی پلی‌آمید و دوجزئی پلی‌پروپیلن/پلی‌آمید، پس از حذف مواد غیرالیافی، با استفاده از اسید سولفوریک شرح می‌دهد.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد EN ISO 1833 Textiles - Quantitative Chemical Analysis ارائه می‌دهیم.

واتساپ