DIN EN 1876-2 پارچه‌های روکش‌دار لاستیکی یا پلاستیکی - آزمایش‌های دمای پایین - قسمت 2: آزمایش ضربه روی چرخه

استاندارد DIN EN 1876-2 «پارچه‌های روکش‌شده با لاستیک یا پلاستیک - آزمایش‌های دمای پایین - بخش 2: آزمایش ضربه روی چرخه» که توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN) تدوین و متعاقباً به عنوان یک استاندارد اروپایی منتشر شده است، روشی را برای تعیین خواص دمای پایین پارچه‌های روکش‌شده شرح می‌دهد. این روش برای موادی مناسب است که می‌توانند به راحتی و بدون آسیب رساندن به نمونه، به پیکربندی مورد نیاز برای آزمایش در دمای اتاق خم شوند.

برای اهداف این استاندارد، حد دمای شکنندگی به پایین‌ترین دمایی اشاره دارد که در آن بیش از یک نمونه از هر 20 نمونه تحت شرایط آزمایش دچار شکستگی نشود.

در اصل، نمونه‌های آزمایش مستطیلی در یک محفظه با دمای پایین قرار می‌گیرند، به صورت حلقه خم می‌شوند و به سرعت در اثر ضربه ناشی از سقوط چکش تا می‌شوند. آزمایش‌ها با کاهش دما، با شروع از مضرب‌های ۵ و با گام‌های ۵ درجه‌ای، تا زمانی که شکستگی‌های متعدد مشاهده شود، ادامه می‌یابند.

دو سری نمونه آزمایشی باید از هر نمونه آزمایشگاهی بریده شود، یکی طولی و یکی عرضی. نمونه‌های آزمایشی باید در طول کامل پارچه پوشش داده شده و عرض قابل استفاده آن، همانطور که در استاندارد EN 22286 تعریف شده است، انتخاب شوند. نمونه‌های آزمایشی باید 15 میلی‌متر به اضافه/منهای 0,5 میلی‌متر عرض و 60 میلی‌متر به اضافه/منهای 1 میلی‌متر طول داشته باشند. حداقل 10 نمونه آزمایشی برای هر دمای آزمایش (پنج نمونه در جهت افقی و پنج نمونه در جهت عرضی) آزمایش می‌شوند.

در طول آزمایش، انتهای نمونه خم شده و به شکل حلقه در می‌آید و به نگهدارنده نمونه آزمایش محکم می‌شود. نگهدارنده نمونه آزمایش در محفظه سرد قرار می‌گیرد. پس از ۱۲۰ دقیقه به علاوه/منهای ۱۵ دقیقه، هنگامی که نمونه‌های آزمایش با دمای آزمایش متعادل شدند، چکش روی نمونه‌های آزمایش انداخته می‌شود. نمونه‌های آزمایش از محفظه سرد خارج شده و با یک عدسی بررسی می‌شوند.

یک نمونه آزمایشی در صورتی شکسته در نظر گرفته می‌شود که پارگی کامل یا جزئی (ترک، شکاف) در ضخامت پوشش، که از طریق لنز قابل مشاهده است، نشان دهد و تغییر شکل سطحی مانند خط سفید یا ترک را نشان ندهد.

دمای اولیه آزمایش باید به گونه‌ای باشد که شکستگی رخ ندهد. این دما باید مضربی از ۵ درجه سانتیگراد باشد، مگر اینکه طرفین توافق دیگری کرده باشند. در هر دمای آزمایش، آزمایش به شرح زیر انجام می‌شود:

• 10 نمونه آزمایشی آزمایش و از نظر شکستگی بررسی می‌شوند.
• اگر دو یا چند شکستگی رخ دهد، آزمایش خاتمه یافته و دما ثبت می‌شود.
• اگر فقط یک نمونه آزمایشی بشکند، یک سری جدید شامل 10 نمونه دوباره آزمایش می‌شود. اگر یک یا چند شکستگی در این سری جدید رخ دهد، آزمایش خاتمه یافته و دما ثبت می‌شود؛ در غیر این صورت، دمای محفظه 5 درجه سانتیگراد کاهش می‌یابد. آزمایش در این دمای جدید ادامه می‌یابد.
• اگر هیچ شکستگی رخ نداد، دمای محفظه را 5 درجه سانتیگراد کاهش دهید. آزمایش در این دمای جدید ادامه می‌یابد.

استاندارد DIN EN 1876-2 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا الزامات ایمنی و روش‌های آزمایش لباس‌های محافظ در دمای پایین را که برای محافظت در برابر محیط‌های سرد، معمولاً زیر -5 درجه سانتیگراد، طراحی شده‌اند، مشخص می‌کند. این استاندارد به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:

• ایمنی کارگران: تضمین می‌کند که لباس عایق حرارتی کافی، مقاومت در برابر باد و نفوذپذیری بخار آب را برای محافظت از کارگران در برابر استرس سرما، هیپوترمی یا یخ‌زدگی در شرایط سخت مانند نگهداری در سردخانه، کار در فضای باز زمستانی یا محیط‌های قطبی فراهم می‌کند.
• آزمایش استاندارد: این استاندارد روش‌های آزمایش دقیقی را برای اندازه‌گیری مقاومت حرارتی (عایق‌بندی)، نفوذپذیری هوا و مقاومت در برابر نفوذ آب تشریح می‌کند و کیفیت و عملکرد ثابتی را در بین تولیدکنندگان تضمین می‌کند.
• رعایت مقررات قانونی: در بخش‌هایی مانند ساخت و ساز، لجستیک و فرآوری مواد غذایی در اتحادیه اروپا، رعایت استاندارد DIN EN 1876-2 اغلب برای کاهش بدهی‌های کارفرمایان و رعایت مقررات بهداشت و ایمنی شغلی الزامی است.
• اعتماد کاربر: لباس‌های دارای گواهینامه، با ایجاد اطمینان در کارگران و کارفرمایان مبنی بر اینکه تجهیزات، معیارهای عملکرد خاصی را برآورده می‌کنند، اعتماد به تجهیزات حفاظتی را افزایش می‌دهند.
• کاهش ریسک: این استاندارد با تعیین حداقل الزامات برای مواد و طراحی، به کاهش خطرات مرتبط با محافظت ناکافی (به عنوان مثال، کاهش چابکی یا مشکلات سلامتی ناشی از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض سرما) کمک می‌کند.

به طور خلاصه، DIN EN 1876-2 یک استاندارد اروپایی است که الزامات و روش‌های آزمایش لباس‌های طراحی شده برای محافظت در برابر محیط‌های سرد را مشخص می‌کند. این استاندارد بر اطمینان از اینکه لباس عایق حرارتی کافی، مقاومت در برابر باد و نفوذپذیری بخار آب را برای محافظت از کارگران در برابر استرس سرما، هیپوترمی و یخ‌زدگی فراهم می‌کند، تمرکز دارد. این استاندارد به طور خاص به عملکرد مواد و لباس‌ها در شرایط دمای پایین می‌پردازد.

این استاندارد چندین معیار عملکرد حیاتی را که لباس‌های محافظ برای اخذ گواهینامه باید داشته باشند، تشریح می‌کند. این معیارها عبارتند از:

• عایق حرارتی: لباس باید مقاومت حرارتی کافی را برای جلوگیری از اتلاف گرما در شرایط سرد فراهم کند. این امر با استفاده از مانکن‌های حرارتی یا سایر روش‌های استاندارد برای شبیه‌سازی مواجهه در دنیای واقعی آزمایش می‌شود.
• نفوذپذیری هوا: لباس باید در برابر نفوذ باد مقاوم باشد، زیرا سرمای باد می‌تواند خطر آسیب‌های ناشی از سرما را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. این استاندارد سطوح قابل قبول نفوذپذیری هوا را برای ایجاد محافظت مشخص می‌کند.
• نفوذپذیری بخار آب: برای جلوگیری از تجمع رطوبت ناشی از تعریق، که می‌تواند اثربخشی عایق‌بندی را کاهش داده و باعث ناراحتی شود، لباس باید اجازه عبور کافی بخار آب را بدهد.
• مقاومت در برابر نفوذ آب: در محیط‌های مرطوب و سرد، لباس‌ها باید در برابر نفوذ آب مقاوم باشند تا در اثر رطوبت خشک بمانند.

استاندارد DIN EN 1876-2 جایگزین استاندارد «آزمون فیلم‌های پلاستیکی DIN 53372 - تعیین شکست فیلم‌های پلی‌وینیل کلراید (PVC) غیرسخت در دمای پایین» می‌شود.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد ISO 2286 "پارچه‌های روکش‌دار لاستیکی یا پلاستیکی - تعیین خواص رول" ارائه می‌دهیم.