
در استاندارد EN ISO 13935-1 که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) تهیه شده است، یک روش آزمایشی برای تعیین حداکثر مقاومت درزها در زمانی که نیرو عمود بر درز اعمال می شود، تعریف شده است. این استاندارد یک روش آزمایشی را توصیف می کند که به عنوان تست نواری شناخته می شود. این روش عمدتاً برای پارچههای نساجی بافته شده، از جمله پارچههایی که خاصیت کششی را از خود نشان میدهند، با حضور فیبر الاستومری، عملیات مکانیکی یا شیمیایی استفاده میشود. این روش تست را می توان برای پارچه های تولید شده با تکنیک های دیگر نیز اعمال کرد. استاندارد EN ISO 13935-1 معمولاً برای ژئوتکستایل ها، پارچه های نبافته، پارچه های پوشش داده شده، پارچه های بافته شده از نساجی-شیشه و پارچه های ساخته شده از فیبر کربن یا نخ های نوار پلی اولفین اعمال نمی شود.

این روش تست فقط برای درزهای مستقیم اعمال می شود، نه درزهای منحنی. این روش همچنین محدود به استفاده از ماشینهای آزمایش سرعت انتشار ثابت است.
در واقع استاندارد ISO 13935 از دو بخش تحت عنوان اصلی "منسوجات - خواص دوخت پارچه و محصولات نساجی آماده" تشکیل شده است:
برای اهداف استاندارد EN ISO 13935-1 ، آزمون نواری به یک آزمون کششی اشاره دارد که در آن کل عرض نمونه آزمایشی در فکهای دستگاه آزمایش نگه داشته میشود. دستگاه آزمایش نرخ پخش ثابت، یک دستگاه آزمایش کششی است که مجهز به یک گیره ثابت و گیره دیگری است که با سرعت ثابت در طول آزمایش حرکت میکند. کل سیستم آزمایش تقریباً کاملاً بدون انحراف است. حداکثر نیرو برای پارگی درز، حداکثر نیرویی است که برای یک درز عمود بر جهت کشیدگی در طول آزمایش کششی تحت شرایط خاص ثبت میشود و منجر به پارگی درز میشود.
در میان آزمایشات، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی های متعددی که برای کسب و کارها در بخش های مختلف انجام داده است، سازمان ما با کادری آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته، حداکثر استحکام را در برابر شکستگی درز با استفاده از روش نواری در پارچه ها و پارچه های آماده ارائه می کند. محصولات نساجی ساخته شده در محدوده استاندارد EN ISO 13935-1. همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین
