
ISO 5085-1 منسوجات - تعیین مقاومت حرارتی - قسمت 1: مقاومت حرارتی پایین

استاندارد ISO 5085-1 Textiles - تعیین مقاومت حرارتی - بخش 1: استاندارد مقاومت حرارتی پایین، منتشر شده توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO)، روشی را برای تعیین مقاومت پارچهها، گروههای پارچهای یا تودههای الیاف ورقهای در برابر رسانایی حرارتی در شرایط پایدار توصیف میکند. این روش برای موادی با مقاومت حرارتی تقریباً 0,2 متر مربع بر کیلو وات قابل اجرا است. این روش برای موادی با ضخامت تا 20 میلیمتر مناسب است (در ضخامتهای بالاتر، تلفات لبه قابل توجه میشود). توصیههایی در مورد اجزای مناسب برای ساخت دستگاه، روشهای تعیین رسانایی حرارتی و مقادیر عددی برای برخی از مواد نساجی در پیوستهای این استاندارد (پیوست A، پیوست B و پیوست C) گنجانده شده است.
برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر اعمال میشود.
از آنجایی که منسوجات سیستمهای ناهمگنی هستند که از الیاف و هوا تشکیل شدهاند، اصطلاح رسانایی حرارتی معنای دقیق معمول خود را ندارد، زیرا گرما میتواند نه تنها از طریق رسانایی، بلکه از طریق تابش و احتمالاً همرفت نیز از طریق یک پارچه منتقل شود. بنابراین، نرخ انتقال حرارت موجود در تعریف، به کل انتقالی که از طریق رسانایی و تابش (و همرفت در صورت لزوم) رخ میدهد، اشاره دارد.
استاندارد ISO 5085-1 یک استاندارد بینالمللی آزمایش است که شامل یک روش آزمایشگاهی برای اندازهگیری مقاومت حرارتی مواد نساجی با مقادیر عایقبندی نسبتاً پایین است. این استاندارد به طور گسترده برای ارزیابی میزان مقاومت مؤثر پارچهها در برابر انتقال حرارت در شرایط پایدار استفاده میشود.
مقاومت حرارتی یکی از مهمترین خواص راحتی منسوجات است. این ویژگی بر میزان احساس گرما یا سرمای پارچه تأثیر میگذارد و مستقیماً بر عملکرد لباس، ملحفه، روکش مبلمان و بسیاری از منسوجات فنی تأثیر میگذارد.
هدف از استاندارد ISO 5085-1 ارائه یک روش استاندارد برای تعیین مقاومت حرارتی مواد زیر است:
روش آزمایش شرح داده شده به تولیدکنندگان و آزمایشگاهها اجازه میدهد تا عملکرد عایقبندی مواد نساجی مختلف را با استفاده از روشهای سازگار و تکرارپذیر مقایسه کنند. این روش برای موادی با مقادیر مقاومت حرارتی تا تقریباً 0,2 متر مربع بر کیلو وات قابل اجرا است و برای نمونههایی با ضخامت تقریباً 20 میلیمتر مناسب است. فراتر از این ضخامت، تلفات حرارتی لبه قابل توجه میشود.
در اصل، استاندارد ISO 5085-1 مقاومت حرارتی را در شرایط انتقال حرارت پایدار اندازهگیری میکند. هنگام انجام آزمایش،
هرچه مقاومت حرارتی بالاتر باشد، عایقبندی آن ماده در برابر انتقال حرارت بهتر است.
این آزمایشها عمدتاً از تجهیزات آزمایشگاهی تخصصی زیر استفاده میکنند:
پیوست الف این استاندارد، راهنماییهایی در مورد ساخت دستگاههای مناسب ارائه میدهد، در حالی که پیوست ب روشهای تعیین رسانایی حرارتی را شرح میدهد.
استاندارد ISO 5085 در موارد زیر کاربرد دارد:
قبل از آزمایش، نمونهها تحت شرایط جوی استاندارد برای آزمایش نساجی قرار میگیرند تا از رطوبت و دمای ثابت اطمینان حاصل شود. به طور کلی، روش آزمایش از این مراحل پیروی میکند:
مقاومت حرارتی بر حسب متر مربع بر حسب کیلو وات بر متر مربع (کلوین بر وات بر متر مربع) بیان میشود . این مقدار نشان دهنده مقاومت ماده در برابر جریان گرما از طریق رسانش است.
استاندارد ISO 5085-1 به طور گسترده در زمینههای زیر مورد استفاده قرار میگیرد:
موادی که معمولاً آزمایش میشوند عبارتند از:
عوامل مختلفی بر مقاومت حرارتی تأثیر میگذارند، از جمله:
موادی که هوای بیشتری را در خود جای میدهند، عموماً مقاومت حرارتی بالاتری دارند.
استاندارد ISO 5085-1 معمولاً توسط بخشهای زیر استفاده میشود:
استاندارد ISO 5085-1 معمولاً همراه با سایر استانداردهای عملکرد نساجی، عمدتاً موارد زیر، استفاده میشود:
در پایان، استاندارد ISO 5085-1 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا روشی سازگار و پذیرفتهشده در سطح بینالمللی برای ارزیابی عملکرد عایق حرارتی مواد نساجی ارائه میدهد. تولیدکنندگان میتوانند با اندازهگیری مقاومت حرارتی در شرایط آزمایشگاهی کنترلشده، پارچهها را بهطور عینی مقایسه کنند، محصولات را از نظر راحتی حرارتی بهینه کنند و تأیید کنند که مواد، الزامات عملکرد را برآورده میکنند. این استاندارد از کنترل کیفیت، توسعه محصول، رعایت مقررات و اعتماد مشتری در کاربردهایی از لباسهای روزمره و منسوجات خانگی گرفته تا منسوجات خودرو و فنی پشتیبانی میکند.
سالهاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی به آنها کمک میکند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد ISO 5085-1 ارائه میدهیم.
