
استاندارد EN ISO 13935-2 که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، یک روش آزمایشی برای تعیین حداکثر استحکام جوشها هنگام اعمال نیرو عمود بر جوش تعریف میکند. این استاندارد شامل یک روش آزمایشی است که به طور خلاصه به عنوان آزمون چنگش شناخته میشود.

این روش آزمایشی عمدتاً برای پارچههای نساجی بافته شده، از جمله پارچههایی که خاصیت کششی را نشان میدهند که با حضور فیبر الاستومری، عملیات مکانیکی یا شیمیایی ارائه میشود، اعمال میشود. این روش تست را می توان برای پارچه های تولید شده با تکنیک های دیگر نیز اعمال کرد.
استاندارد EN ISO 13935-2 معمولاً برای ژئوتکستایل ها، پارچه های نبافته، پارچه های پوشش داده شده، پارچه های بافته شده از نساجی-شیشه و پارچه های ساخته شده از فیبر کربن یا نخ های نوار پلی الفین اعمال نمی شود.
این روش تست را فقط می توان برای درزهای مستقیم و نه درزهای منحنی اعمال کرد. همچنین محدود به استفاده از دستگاههای تست نرخ افزایش طول ثابت است.
در واقع استاندارد ISO 13935 از دو بخش تحت عنوان اصلی "منسوجات - خواص دوخت پارچه و محصولات نساجی آماده" تشکیل شده است:
برای اهداف استاندارد EN ISO 13935-2، تست گرفتن به کششی اطلاق میشود که در آن فقط بخش میانی نمونه آزمایش در فکهای دستگاه تست نگه داشته میشود. دستگاه تست نرخ ازدیاد طول ثابت یک دستگاه تست کشش است که مجهز به یک گیره ثابت و یک گیره دیگر است که در طول آزمایش با سرعت ثابت حرکت می کند. کل سیستم تست تقریباً کاملاً عاری از تعصب است. طول گیج فاصله بین دو نقطه اتصال فعال یک تستر است.
در میان آزمایشات، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی های متعددی که برای کسب و کارها در بخش های مختلف انجام داده است، سازمان ما با کادری آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته، حداکثر استحکام را در برابر شکستگی درز با استفاده از روش گیره در پارچه ها و آماده ارائه می کند. محصولات نساجی ساخته شده در محدوده استاندارد EN ISO 13935-2. همچنین خدمات تست را برای تعیین
