
استاندارد ASTM D4491/D4491M-17 که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) منتشر شده است، روشهای آزمایشی را برای تعیین رسانایی هیدرولیکی (نفوذپذیری آب) ژئوتکستایلها در حالت غیرفشرده تحت شرایط آزمایش استاندارد تعریف میکند. این استاندارد سه روش آزمایش مختلف را شرح میدهد:

عملکرد هیدرولیکی ژئوتکستایل ها عمدتاً به ویژگی های زیر بستگی دارد: تخلخل، درصد سطح باز، نفوذپذیری و اندازه دهانه ظاهری.
نفوذپذیری یک ژئوتکستایل جریان حجمی آب در واحد سطح از طریق یک ژئوتکستایل عمود بر صفحه است. به طور خلاصه، نفوذپذیری حجم آب عبوری از یک ژئوتکستایل است. تخلخل یک ژئوتکستایل نسبت حجم خالی به حجم کل است. معمولاً این مقدار مستقیماً اندازه گیری نمی شود، بلکه از ورودی های دیگر محاسبه می شود.
درصد سطح باز معیاری است که به وسیله آن کل سطح باز یک نمونه ژئوتکستایل با مساحت کل نمونه مقایسه می شود. این معیار فقط در مورد ژئوتکستایلهای بافته شده اعمال میشود که میتوان سطح باز را تعیین کرد و مستقیماً اندازهگیری کرد. در یک ژئوتکستایل غیر بافته، دهانه ها تصادفی هستند و رزوه ها روی هم قرار می گیرند.
نفوذپذیری هدایت هیدرولیکی یا سرعت جریان آب هنگام عبور از یک ژئوتکستایل است. نفوذپذیری یک ژئوتکستایل جریان حجمی آب در واحد سطح از طریق یک ژئوتکستایل عمود بر صفحه است.
اندازه ظاهری منافذ، ویژگیای است که تقریباً بزرگترین ذرهای را که به طور مؤثر از ژئوتکستایل عبور میکند، مشخص میکند. اندازه مؤثر منافذ با استفاده از روش الک خشک که در استاندارد ASTM D4751-16 شرح داده شده است، تعیین میشود.
برای اهداف این استاندارد،
در کنار آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که سازمان ما برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میدهد، ما همچنین خدمات آزمایش استاندارد برای نفوذپذیری آب ژئوتکستایلها را طبق استاندارد ASTM D4491/D4491M-17 با بهرهگیری از کادری آموزشدیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناوری ارائه میدهیم.
