در استاندارد TS 4739 که توسط موسسه استاندارد ترکیه (TSE) تهیه شده است، روش هایی برای شناسایی الیاف نساجی با ابزارهای فیزیکی، شیمیایی و میکروسکوپی توضیح داده شده است. در تهیه این استاندارد استاندارد زیر که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) منتشر شده است مبتنی است: ISO 1833 Textile - Quantitative chemical analysis. بخش اول این استاندارد یک روش رایج برای تجزیه و تحلیل شیمیایی کمی ترکیبات فیبرهای مختلف ارائه می دهد. روش‌هایی که در بخش‌های دیگر توضیح داده شد، عموماً برای الیاف در هر شکلی از منسوجات استفاده می‌شوند.
الیاف نساجی عمدتاً به سه دسته تقسیم می شوند: الیاف طبیعی، الیاف معدنی و الیاف مصنوعی. الیاف طبیعی از منابع حیوانی، گیاهی و معدنی به دست می آیند. به عنوان مثال، شامل الیاف گیاهی مانند کتان، کنف و پنبه و الیاف حیوانی مانند پشم و ابریشم است. آزبست و شیشه از جمله الیاف معدنی هستند. الیاف مصنوعی الیاف سلولزی بازسازی شده (مثلا ویسکوز) و الیاف مصنوعی (مثلا پلی استر) هستند.
الیاف دارای ساختاری متشکل از مولکول های زنجیره بلند حداقل 100 برابر قطر آنها و واحدهای انعطاف پذیر با قطر 10-200 میکرون هستند. الیاف مصنوعی از پلیمرها تشکیل شده است.
در بین روش‌های شناسایی الیاف نساجی، روش‌های مختلف تست مانند تست احتراق، تست میکروسکوپی، تست حلالیت، تست نوری، تست چگالی وجود دارد. این آزمایش‌ها که در آزمایشگاه‌های پیشرفته انجام می‌شوند، امکان شناسایی الیاف را تحت شرایط خاصی فراهم می‌کنند:
اطلاعات شناسایی الیاف نساجی از نظر شناخت نوع الیاف سازندگان و خواص پارچه های ساخته شده از یک نوع الیاف خاص مهم است. این یک عامل مهم برای برچسب زدن لباس است که شامل مشخص کردن محتوای فیبر در لباس است.
سازمان ما در میان مطالعات متعدد تست، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخش‌های مختلف انجام می‌دهد، خدمات تست مطابق با روش‌های شناسایی الیاف نساجی در محدوده استاندارد TS 4739 را با کادر آموزش دیده و متخصص ارائه می‌کند. و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
