EN ISO 14362-2 تعیین میزان استفاده از رنگ‌های آزو خاص قابل دسترس از طریق استخراج الیاف

استاندارد EN ISO 14362-2 منسوجات - روش‌هایی برای تعیین برخی آمین‌های آروماتیک مشتق شده از رنگ‌های آزو - بخش 2: تعیین استفاده از برخی رنگ‌های آزو که از طریق استخراج از الیاف قابل دسترسی هستند، بر اساس یک استاندارد اروپایی و متعاقباً منتشر شده توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO)، روشی را برای تشخیص استفاده از برخی رنگ‌های آزو که نمی‌توان در تولید یا فرآوری برخی کالاهای ساخته شده از الیاف مصنوعی رنگرزی شده با رنگ‌های قابل استخراج استفاده کرد، شرح می‌دهد. برای روش آزمایش مستقیم، به EN ISO 14362-1 مراجعه کنید. برای برخی از ترکیبات الیاف، ممکن است لازم باشد هر دو بخش این استاندارد اعمال شود.

برخی از رنگ‌های آزو ممکن است یک یا چند آمین آروماتیک ممنوعه طبق دستورالعمل 2002/61/EC را با تجزیه کاهشی گروه‌های آزو آزاد کنند. این آمین‌های آروماتیک در جدولی با عنوان "آمین‌های آروماتیک ممنوعه طبق دستورالعمل 2002/61/EC" که در استاندارد (22 مورد) ارائه شده است، فهرست شده‌اند.

ماده رنگی با استفاده از حلال‌های مناسب، مانند کلروبنزن برای الیاف پلی‌استر، از الیاف در فضای فوقانی جدا می‌شود. عصاره تغلیظ شده، به متانول منتقل می‌شود، در محلول بافر سیترات آبی جذب می‌شود و در حمام اولتراسونیک برای پراکندگی ماده رنگی تصفیه می‌شود. آمین‌های تشکیل شده با افزودن دی‌تیونیت سدیم با استخراج مایع-مایع با استفاده از ستون‌های خاک دیاتومه به فاز تی-بوتیل متیل اتر منتقل می‌شوند. عصاره تغلیظ شده و باقیمانده در یک حلال یا متانول مناسب برای تشخیص و شناسایی آمین با استفاده از کروماتوگرافی جذب می‌شود. اگر آمین‌ها با روش کروماتوگرافی شناسایی شوند، باید با استفاده از یک یا چند روش جایگزین، تأیید انجام شود.

استانداردهای EN ISO 14362-1 و EN ISO 14362-2 بر تعیین آمین‌های آروماتیک سرطان‌زا مشتق شده از رنگ‌های آزو در منسوجات تمرکز دارند، اما در دامنه کاربرد، روش‌های آماده‌سازی نمونه و کاربردهای مورد نظر متفاوت هستند.

برای مثال، در حالی که استاندارد EN ISO 14362-1 رنگ‌های آزویی را که به طور مستقیم یا غیرمستقیم قابل دسترسی هستند، چه قابل استخراج باشند و چه نباشند، تشخیص می‌دهد، استاندارد EN ISO 14362-2 رنگ‌های آزویی را که در شرایط عادی استفاده قابل دسترسی نیستند (مثلاً در اعماق الیاف فرو رفته‌اند) تشخیص می‌دهد.

در حالی که استاندارد EN ISO 14362-1 شامل رنگ‌های آزو قابل دسترس در سطح و متصل به الیاف می‌شود، استاندارد EN ISO 14362-2 زمانی اعمال می‌شود که رنگ‌ها به شدت به الیاف متصل شده باشند و بدون عملیات ویژه قابل دسترسی نباشند.

استاندارد EN ISO 14362-1 برای اکثر منسوجات مصرفی، به ویژه آن‌هایی که برای تماس مستقیم یا طولانی مدت با پوست در نظر گرفته شده‌اند، اعمال می‌شود. استاندارد EN ISO 14362-2 برای منسوجاتی است که انتظار نمی‌رود در طول استفاده عادی رنگ آزاد کنند (به عنوان مثال، محصولات رنگرزی شده با رنگدانه یا الیاف مصنوعی جاسازی شده).

از نظر رویکرد آزمایش، استاندارد EN ISO 14362-1 مواجهه واقعی را شبیه‌سازی می‌کند (مثلاً از طریق شکافت کاهشی در تعریق مصنوعی)، در حالی که استاندارد EN ISO 14362-2 برای دسترسی به رنگ‌های محکم چسبیده، به فرآیندهای حذف مخرب یا گسترده نیاز دارد.

از نظر حساسیت، استاندارد EN ISO 14362-1 برای اسکن و تأیید طیف وسیعی از منسوجات مناسب است، در حالی که استاندارد EN ISO 14362-2 برای موقعیت‌های خاص یا مشکل‌ساز مناسب‌تر است.

استاندارد EN ISO 14362-1 برای تی‌شرت‌ها، لباس زیر، ملحفه، پارچه‌های رنگ‌شده و محصولات نساجی مشابه استفاده می‌شود. این استاندارد برای آزمایش‌های انطباق عمومی تحت REACH استفاده می‌شود. استاندارد EN ISO 14362-2 برای پلی‌استر رنگ‌شده با رنگدانه، لباس‌هایی با رنگ‌های غیرقابل دسترس یا موقعیت‌هایی که استاندارد EN ISO 14362-1 قطعی نیست، استفاده می‌شود. این استاندارد زمانی اعمال می‌شود که گمان می‌رود رنگ‌ها با روش‌های استاندارد قابل حذف نیستند.

استاندارد EN ISO 14362-1 به دلایل زیر ضروری تلقی می‌شود:

• تشخیص رنگ‌های آزو نهفته یا متصل: برخی از رنگ‌های آزو از نظر شیمیایی یا فیزیکی چنان محکم به الیاف مصنوعی (مانند پلی‌استر، نایلون) متصل هستند که با استفاده از روش‌های حذف شرح داده شده در ISO 14362-1 نمی‌توان آنها را آزاد کرد. این رنگ‌های غیرقابل دسترس هنوز هم می‌توانند تحت شرایط خاصی (مانند عرق، اصطکاک، گرمای بدن) تجزیه شوند و هنگام پوشیدن، آمین‌های آروماتیک مضر آزاد کنند.
• ایمنی مصرف‌کننده را بهبود می‌بخشد: با کنترل تمام منابع بالقوه آمین‌های آروماتیک، نه فقط آن‌هایی که به راحتی قابل حذف هستند، ایمنی جامع منسوجات را تضمین می‌کند. این امر به ویژه برای محصولاتی که در معرض تماس طولانی مدت با پوست هستند (مانند لباس زیر زنانه، لباس کودک) بسیار مهم است، جایی که حتی رنگ‌های محکم چسبیده نیز می‌توانند به مرور زمان نشت کنند.
• جلوگیری از نتایج منفی کاذب: اگر آزمایش‌ها مطابق با استاندارد ISO 14362-1 انجام شوند، ممکن است برخی از رنگ‌های خطرناک، به ویژه در پارچه‌های مصنوعی رنگ‌شده با رنگدانه و مواد واکنش‌پذیر با الیاف یا رنگ‌شده با دیسپرسیون، شناسایی نشوند. استاندارد ISO 14362-2 یک روش پشتیبان برای اطمینان از عدم وجود آمین‌های خطرناک ارائه می‌دهد.
• مطابق با قوانین و مقررات: برخی از کشورها و گواهینامه‌ها (مانند REACH) ممکن است در موارد خاص برای برآورده کردن کامل تعهدات ایمنی، آزمایش مطابق با ISO 14362-2 را الزامی کنند. دقت لازم را در ایمنی و تضمین کیفیت محصول نشان می‌دهد.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای یک تیم قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد EN ISO 14362-2 منسوجات - روش‌هایی برای تعیین برخی آمین‌های آروماتیک مشتق شده از رنگ‌های آزو - بخش 2: تعیین استفاده از برخی رنگ‌های آزو که از طریق استخراج الیاف قابل دسترسی هستند، ارائه می‌دهیم.