
استاندارد ASTM D4751-16 که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) منتشر شده است ، دو روش آزمایش برای تعیین اندازه ظاهری دهانه یک ژئوتکستایل تعریف میکند:

ژئوتکستایل های نبافته کاربردهای زیادی دارند. اصطلاح پارچه نبافته به پارچه هایی با ساختار شبکه ای اطلاق می شود که با درهم تنیدگی الیاف به هم متصل شده اند. ژئوتکستایل های غیر بافته پارچه های چند منظوره هستند.
ژئوتکستایل ها پارچه های قابل نفوذ ساخته شده از پلی پروپیلن یا پلی استر هستند. این پارچهها قابلیت جداسازی، فیلتر کردن، تقویت، محافظت یا تخلیه را دارند که در چندین کاربرد مختلف عمدتاً با خاک استفاده میشوند. پارچههای ژئوتکستایل به سه شکل اصلی تولید میشوند: ژئوتکستایلهای نبافته، ژئوتکستایلهای بافته شده (سوزندار) یا ژئوتکستایلهای با چسب حرارتی (بافتههای ساختاری).
استفاده از ژئوتکستایل در سال های اخیر افزایش یافته است. ژئوتکستایل ها، زمانی که به درستی انتخاب شوند، مزایای زیست محیطی و اقتصادی قابل توجهی را ارائه می دهند. کاربردهای اصلی ژئوتکستایل ها عبارتند از:
اندازه ظاهری روزنه یک ژئوتکستایل، یکی از ویژگیهای ژئوتکستایل است که قطر تقریبی بزرگترین ذرهای را که به طور مؤثر از ژئوتکستایل عبور میکند، مشخص میکند. حداقل ۹۵ درصد از روزنهها ظاهراً این قطر یا کمتر را دارند. این اندازه روزنه با آزمایش الک خشک که در ASTM D4751-16 شرح داده شده است، تعیین میشود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست استانداردی را برای تعیین اندازه دهانه ظاهری یک ژئوتکستایل، در محدوده استاندارد ASTM D4751-16، با آموزشدیده و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
