EN ISO 17696 کفش - آزمون مقاومت در برابر پارگی برای رویه، آستر و جوراب

EN ISO 17696 کفش - آزمون مقاومت در برابر پارگی برای رویه، آستر و جوراب

استاندارد «EN ISO 17696 Footwear - روش‌های آزمون برای رویه، آستر و آستر جوراب - مقاومت در برابر پارگی»، که مبنای آن یک استاندارد اروپایی است و متعاقباً توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، روشی را برای ارزیابی مقاومت در برابر پارگی رویه، آستر و آستر جوراب یا کل رویه، صرف نظر از جنس، و ارزیابی مناسب بودن آنها برای استفاده نهایی شرح می‌دهد.

EN ISO 17696 کفش - آزمون مقاومت در برابر پارگی برای رویه، آستر و جوراب

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • استحکام پارگی به نیروی متوسط ​​مورد نیاز برای ایجاد برش در یک نمونه آزمایشی مشخص اشاره دارد.
  • رویه، ماده بیرونی کفش است که به کف پا متصل می‌شود و سطح بالایی و پشتی پا را می‌پوشاند. در مورد چکمه‌ها، این شامل ماده بیرونی پوشاننده ساق نیز می‌شود. فقط مواد قابل مشاهده شامل می‌شوند؛ مواد زیرین در نظر گرفته نمی‌شوند.
  • رویه کامل، رویه نهایی است که به طور کامل دوخته شده، به درستی چسبانده شده یا لمینت شده است. این شامل مواد اصلی و آسترها، به همراه تمام اجزایی مانند آسترهای میانی، چسب‌ها، غشاها، فوم‌ها یا تقویت‌کننده‌ها می‌شود، اما شامل پدهای پنجه و سفت‌کننده‌ها نمی‌شود. رویه کامل ممکن است صاف، دو بعدی یا شامل یک رویه قالب‌گیری شده در کفش نهایی باشد.

نمونه‌های آزمایشی را می‌توان از موادی که احتمالاً در رویه یا جوراب‌های داخلی استفاده می‌شوند، یا از رویه‌های ساخته شده یا کفش‌های تکمیل شده، برش داد. هنگامی که ماده آستر به طور دائم به رویه متصل می‌شود، قطعات آزمایشی از مجموعه‌های تکمیل شده رویه تهیه می‌شوند. شش نمونه آزمایشی از مواد ورقه‌ای یا از رویه کفش بریده می‌شوند. اگر رویه کفش پارچه‌ای مورد آزمایش قرار می‌گیرد، ابعاد نمونه آزمایشی نشان داده شده در شکل باید به عنوان حداقل ابعاد در نظر گرفته شود و در صورت امکان، یک نمونه آزمایشی بزرگتر باید بریده شود تا از لغزش نخ جلوگیری شود.

برای مواد ورقه‌ای، نمونه‌های آزمایشی از یک سری مکان‌ها در سراسر عرض و طول قابل استفاده کامل ماده ورقه‌ای بریده می‌شوند. برای یک ماده بافته شده، این امر مانع از آن می‌شود که هر دو نمونه حاوی نخ‌های تار یا پود یکسان باشند.

هنگام تهیه نمونه‌های آزمایشی برای رویه‌های چرم و کفش، سه نمونه آزمایشی با شکافی موازی با جهت طولی ماده (جهت تار برای مواد چرمی و غیرچرمی، یا جهت دستگاه) و سه نمونه آزمایشی با شکافی عمود بر آن بریده می‌شوند. برای پارچه‌های بافته شده، جهت تار به عنوان جهت طولی و جهت پود به عنوان جهت عرضی استفاده می‌شود، حتی اگر آنها با یکدیگر زاویه ۹۰ درجه نداشته باشند. برای رویه‌های کفش، جهت طولی محور X است، همانطور که در استاندارد EN 13400 تعریف شده است.

برای رویه کفش، شش نمونه آزمایشی از کل ضخامت رویه بریده می‌شوند و دقت می‌شود که هیچ آستر یا لایه داخلی که به ماده بیرونی متصل است، جابجا نشود. به طور مشابه، در طول فرآیند آزمایش، دقت می‌شود که از جابجایی هیچ ماده آستری جلوگیری شود. سه نمونه با شکاف‌هایی موازی با جهت طولی (محور X) و سه نمونه با شکاف‌هایی عمود بر آن بریده می‌شوند. جهت طولی روی تمام نمونه‌های آزمایشی علامت‌گذاری شده است. نمونه‌های آزمایشی به مدت 24 ساعت قبل از آزمایش در اتمسفر استاندارد مشخص شده در استاندارد EN 12222 قرار می‌گیرند.

در اصل، هنگام انجام آزمایش، یک نمونه آزمایشی با یک شکاف برای ایجاد دو پا، در دستگاه آزمایش کشش بارگذاری می‌شود، به طوری که شکاف موازی با محور دستگاه و یک پا در هر فک بسته شده باشد. سپس فک‌ها از هم جدا می‌شوند تا ماده را پاره کنند تا پارگی به یک لبه نمونه آزمایش گسترش یابد. نیروی اولیه مورد نیاز برای شروع پارگی، نیروی متوسط ​​​​مورد نیاز برای حفظ پارگی، حداکثر نیروی مورد نیاز برای حفظ پارگی و نوع پارگی ثبت می‌شود.

تمام آزمایش‌ها باید در یک فضای تهویه شده مطابق با استاندارد EN 12222 انجام شوند. در صورت عدم امکان، آزمایش‌ها باید ظرف ۱۵ دقیقه پس از خارج کردن نمونه‌ها از فضای تهویه شده انجام شوند.

سیستم اندازه‌گیری نیروی دستگاه تست کشش صفر می‌شود و فک‌ها به هم نزدیک‌تر می‌شوند تا از قرارگیری نمونه آزمایش در موقعیت مناسب اطمینان حاصل شود. نمونه آزمایش به صورت صاف بین فک‌های دستگاه تست کشش نگه داشته می‌شود، به طوری که شکاف آن هم‌تراز و موازی با محور دستگاه باشد. یک پایه در فک پایین گیره می‌شود و سپس پایه دیگر ۱۸۰ درجه به سمت بالا تا شده و در فک بالا گیره می‌شود. در همه موارد، مهم است که اطمینان حاصل شود که انتهای پایه موازی با لبه گیره فک است و شکاف در امتداد محور دستگاه تست کشش قرار گرفته است.

دستگاه تست کشش با فک‌های جدا از هم با سرعت ۱۰۰ میلی‌متر در دقیقه به علاوه/منهای ۱۰ میلی‌متر در دقیقه کار می‌کند و نوع پارگی ایجاد شده به شرح زیر ثبت می‌شود:

  • پارگی طبیعی: پارگی تمیز تقریباً در جهت شکاف.
  • پارگی‌های غیرطبیعی:
    • پارگی جداگانه پارچه روکش و پایه
    • نخ‌های پارچه به جای پاره شدن، بیرون کشیده می‌شوند
    • پاره شدن به سمت کنار نمونه آزمایشی

آزمایش زمانی متوقف می‌شود که پارگی تا لبه نمونه آزمایش امتداد یابد.

از روی نمودار نیرو و ازدیاد طول تولید شده توسط دستگاه تست کشش:

  • اگر پیکی مربوط به شروع پارگی وجود داشته باشد، این مقدار نیرو به عنوان نیروی پیک اولیه با دقت ۱ نیوتن ثبت می‌شود.
  • پس از شروع پارگی، حداکثر نیروی اعمال شده برای ادامه، به عنوان حداکثر نیروی پارگی ثبت می‌شود که به نزدیکترین ۱ نیوتن گرد شده است.
  • نیروی متوسط ​​مورد نیاز برای حفظ گسیختگی به صورت نیروی میانه با دقت ۱ نیوتن ثبت می‌شود.

روش فوق برای نمونه‌های آزمایشی باقیمانده تکرار می‌شود. اگر یک نمونه آزمایشی در هر یک از جهت‌های آزمایش، شکست غیرعادی نشان دهد و ماده کافی در دسترس باشد، آزمایش تا زمانی که یک نمونه دیگر شکست عادی نشان دهد، تکرار می‌شود و نتایج شکست‌های غیرعادی نادیده گرفته می‌شوند. اگر دو یا چند نمونه در هر یک از جهت‌های آزمایش، نوع شکست غیرعادی را نشان دهند، آزمایش پس از آزمایش هر شش نمونه اصلی متوقف می‌شود و نتایج انواع شکست غیرعادی ثبت می‌شود.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد EN ISO 17696 Footwear - روش‌های آزمایش برای رویه، آستر و آستر جوراب - مقاومت در برابر پارگی ارائه می‌دهیم.

واتساپ