EN 16806-1 منسوجات و محصولات نساجی - منسوجات حاوی مواد تغییر فاز (PCM) - قسمت 1: تعیین ظرفیت ذخیره و رهاسازی حرارت

EN 16806-1، یک استاندارد اروپایی، یک روش آزمایشی را برای تعیین ظرفیت ذخیره‌سازی گرما و انتشار گرما و دمای تغییر فاز الیاف نساجی، نخ‌ها، پارچه‌های بافته شده و بافتنی و پارچه‌های نبافته حاوی مواد تغییر فاز (PCM) تعریف می‌کند.

استاندارد EN 16806-1 برای تعیین خواص انتقال حرارت پارچه های نساجی حاوی مواد تغییر فاز (پارچه های بافته شده و بافتنی، پارچه های غیر بافته) که استاندارد EN 16806-2 در مورد آنها اعمال می شود معتبر نیست. این استاندارد برای تعیین انتقال حرارت بین کاربر و محصول برای محصولات نساجی اعمال نمی شود. به عنوان مثال، لباس ها، تشک ها و موارد مشابه ساخته شده از مواد تغییر فاز، که استاندارد EN 16806-3 در مورد آنها اعمال می شود.

روش های مختلفی برای ذخیره انرژی وجود دارد و مواد تغییر فاز دهنده (PCM) یکی از مناسب ترین مواد برای ذخیره کارآمد انرژی حرارتی از منابع انرژی تجدید پذیر هستند. اینها موادی هستند که توانایی ذاتی برای جذب و انتشار گرما در طول چرخه های انتقال فاز دارند. محصولات نساجی با استفاده از مواد تغییر فاز دهنده شامل زمینه های مختلفی مانند الیاف تنظیم کننده حرارت و مواد نساجی هوشمند است. خواص عمده این مواد عبارتند از نقطه ذوب، گرمای نهان، هدایت حرارتی، سمیت، اشتعال پذیری و هزینه.

ساختار نساجی در حفظ تعادل حرارتی بین دمای بدن و دمای بیرون نقش دارد. ویژگی اصلی محصول مقاومت در برابر انتقال حرارت و رطوبت است. با این حال، این خواص به عوامل خارجی مانند سرعت و رطوبت نسبی بستگی دارد. عایق حرارتی در منسوجات به طور سنتی با مواد کامپوزیتی حجیم بر اساس هوای محبوس شده ارائه می شود. با این حال، مواد تغییر فاز در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته اند. هنگامی که این مواد در لباس استفاده می شوند، بدون توجه به ضخامتشان، رفتار حرارتی را بهبود می بخشند.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام داده است، سازمان ما با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، در صدد افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی و رهاسازی گرما برای منسوجات حاوی مواد تغییر فاز است. PCM) در محدوده استاندارد EN 16806-1. همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین