SNV 195 651 Textile - تعیین استخراج بو توسط فینیش ها

استاندارد "SNV 195 651 Textiles - تعیین استخراج بو توسط مواد تکمیل شده" که توسط انجمن استانداردسازی سوئیس (SNV) ایجاد شده است، روشی را برای ارزیابی رفتار بو تحت تأثیر دما و آب و هوا توصیف می کند.

کفپوش های عمدتاً منسوجات پس از مدتی پس از نصب بویی کم و بیش قابل تشخیص متصاعد می کنند. این بو بوی خود مواد کفپوش است و پس از مدتی پس از اتمام مراحل نصب به میزان قابل توجهی شروع به کاهش می کند و از بین می رود. بوی مشابهی نه تنها در کف پوش ها، بلکه در تخت ها، صندلی ها و مبل ها و محصولات بزرگ سرپوشیده نیز پخش می شود و پس از مدتی از بین می رود.

تشخیص این گونه بوها و تعیین ماهیت آنها با آزمایشات بو که در آزمایشگاه های پیشرفته انجام می شود امکان پذیر است. یکی از استانداردهای مورد استفاده در تست بو، استاندارد SNV 195 651 است. در این آزمایش ها، نمونه های گرفته شده هم در زمان تحویل و هم پس از ذخیره سازی با در نظر گرفتن پارامترهای دما، رطوبت و زمان مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند.

در تست ها، شدت بو به طور مستقل توسط حداقل شش نفر که در این زمینه متخصص هستند ارزیابی می شود. در این ارزیابی از معیارهای زیر استفاده می شود:

• 1 = بی بو
• 2 = بوی ضعیف
• 3 = متوسط ​​بوی
• 4 = بوی قوی
• 5 = بوی بسیار قوی

نمرات متوسط ​​اغلب هنگام ارزشیابی استفاده می شود.

مواد معطری که برای از بین بردن بوهای روغنی، چرب یا حاوی رنگ ناشی از فرآیندهای تولید محصولات نساجی یا برای افزودن رایحه به این محصولات استفاده می شود خارج از محدوده این استاندارد است.

اندازه‌گیری‌های حسی از بینی انسان به‌عنوان آشکارساز بو استفاده می‌کنند و مستقیماً با ویژگی‌های بوهایی که انسان تجربه می‌کند مرتبط است. اساساً تکنیک های اندازه گیری حسی به دو دسته تقسیم می شوند:

• اندازه گیری های کمی که بینی را با برخی ابزار ترکیب می کند
• اندازه گیری پارامتری با استفاده از بینی بدون هیچ وسیله دیگری

اندازه‌گیری‌های حسی ابزاری از بینی انسان به همراه دستگاهی به نام بوسنج استفاده می‌کنند که یک نمونه بو را با هوای بی‌بو به نسبت‌های دقیق رقیق می‌کند تا غلظت بو را تعیین کند. متغیرهایی که می‌توانند بر اندازه‌گیری‌های بوسنج تأثیر بگذارند شامل طراحی بوسنج، روش آزمایش، حساسیت‌های مختلف ناظران، کیفیت داده‌ها و عدم قطعیت اندازه‌گیری است.

• اندازه‌گیری‌های حسی پارامتریک این مزیت را دارند که می‌توان آن‌ها را به سرعت با هزینه نسبتا کم به دست آورد، زیرا به تجهیزات خاصی نیاز ندارند. به دلیل تنوع در درک بو، حتی برای پرسنل آموزش دیده، باید در تفسیر نتایج دقت خاصی صورت گیرد. پارامترهای قابل اندازه گیری ذهنی شامل ویژگی بو، شدت بو و لحن لذت بخش است.
• ویژگی بو، که اغلب به عنوان کیفیت بو شناخته می شود، یک مقیاس اندازه گیری اسمی است. بوها را می توان با استفاده از یک فرهنگ لغت مرجع، که یک لیست استاندارد از اصطلاحات توصیفی است، مشخص کرد. شدت بو درک شده، قدرت نسبی بو بالاتر از آستانه تشخیص است. شدت بو با استفاده از روش‌های مختلفی از جمله مقیاس‌های دسته‌بندی توصیفی، تخمین بزرگی و مقیاس‌های مرجع اندازه‌گیری می‌شود. مقیاس‌های مختلفی وجود دارد که معمولاً از 3 تا 10 دسته استفاده می‌کنند و اعضای میزگرد باید تراکم نمونه را با توجه به مقیاس مشخص شده ارزیابی کنند. متداول ترین مقیاس اعمال شده شش دسته را شامل می شود، از بی بو تا بوی بسیار قوی.
• لحن لذت بخش خوشایند و ناخوشایند یک بو را توصیف می کند. روشی برای تعیین تن بوی لذت‌بخش استاندارد شده است. رقت ها از طریق یک دستگاه بویایی سنج به اعضای پانل ارائه می شود. اگر شرکت کننده در پانل بویی را تشخیص دهد، لحن بوی لذت‌بخش تمرکز درک شده در مقیاسی طبقه‌بندی شده از «بسیار ناخوشایند»، «نه خوشایند و نه ناخوشایند» و «بسیار خوشایند» ارزیابی می‌شود.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "SNV 195 651 Textile - تعیین استخراج بو بر اساس تکمیل" را با کادری آموزش دیده و متخصص ارائه می‌کند. و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته