
در استاندارد ISO 105-E01 که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) تهیه شده است، یک روش آزمایشی برای تعیین مقاومت رنگ منسوجات از انواع و اشکال در برابر غوطه ور شدن در آب تعریف شده است.

این روش تست برای تشخیص انتقال رنگ به پارچه دیگر، به ویژه زمانی که محصولات نساجی مرطوب و در تماس نزدیک هستند، استفاده می شود. این آزمایش ها در سطوح PH خنثی انجام می شود.
در کنار ISO 105-E01، استاندارد AATCC 107 که توسط انجمن آمریکایی شیمیدانان و رنگشناسان نساجی (AATCC) تدوین شده است، یکی از رایجترین استانداردهای مرجع برای تعیین ثبات رنگ در برابر آب است. این استانداردها از نظر فنی معادل هستند، اما روشهای آزمایش آنها کمی متفاوت است. به عنوان مثال، استاندارد AATCC 107 نیاز به گرم کردن نمونه برای مدت طولانیتری نسبت به استاندارد ISO 105-E01 دارد.
این به همراه یک نمونه نوار از نمونه پارچه چند الیافی برای اندازه گیری لکه در طول آزمایش استفاده می شود. نمونه آزمایش و پارچه چند الیافی در شرایط دما و زمان معین در آب غوطه ور می شوند. پس از خیساندن، پارچه بین صفحات شیشه ای یا پلاستیکی قرار می گیرد و در شرایط زمان، فشار و دمای مشخص شده خشک می شود. سپس پارچه چند الیافی با مقیاس خاکستری برای رنگرزی و نمونه آزمایشی با مقیاس خاکستری برای تغییر رنگ مقایسه می شود. بسیاری از شرکت ها درجه سوم را برای رنگرزی و درجه چهارم را برای تغییر رنگ می پذیرند. درجه پنجم بهترین مدرک است.
برخی از تست های ثبات رنگ بسته به طراحی و استفاده مورد نظر منسوجات ممکن است مهمتر باشند. استانداردهای دیگری برای ثبات رنگ به آب دریا، آب کلردار، پرس داغ و سایر شرایط منحصر به فرد وجود دارد. مشکلات ثبات رنگ اغلب تا زمان عرضه پس از فروش متوجه نمی شوند، اما در طول استفاده آشکار می شوند. از این نظر، مهم است که ریسک نکنید و پارچه ها را قبل از حمل و نقل آزمایش کنید و از سطوح بهینه ثبات رنگ اطمینان حاصل کنید.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که سازمان ما برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میدهد، ما همچنین خدمات آزمایش ثبات رنگ برای محصولات نساجی، بهویژه با تمرکز بر تعیین ثبات رنگ در برابر آب، تحت استاندارد ISO 105-E01، با بهرهگیری از کادری آموزشدیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناوری ارائه میدهیم.
