Badanie fototoksyczności in vitro 3T3 NRU (OECD 432)

Fototoksyczność definiuje się jako toksyczną reakcję na substancję zastosowaną do organizmu, występującą lub nasilającą się po kolejnej ekspozycji na światło lub wywołaną przez napromieniowanie skóry po ogólnoustrojowym podaniu substancji.

Badanie fototoksyczności 3T3 NRU in vitro stosuje się do wykrywania potencjału fototoksycznego badanej substancji indukowanego przez wzbudzoną substancję chemiczną po ekspozycji na światło. Test ocenia fototoksyczność ze względnym spadkiem żywotności komórek wystawionych na działanie substancji chemicznej w obecności i przy braku światła. Substancje zidentyfikowane w tym badaniu mogą być fototoksyczne in vivo po zastosowaniu ogólnoustrojowym i rozprowadzeniu na skórze lub po zastosowaniu miejscowym. Definicje tej metody badawczej są zawarte w dodatku do procedury OECD 432.

Wiele rodzajów chemikaliów powoduje efekty fototoksyczne. Ich wspólną cechą jest zdolność do pochłaniania energii świetlnej w zakresie światła słonecznego. Zgodnie z pierwszą zasadą fotochemii fotoreakcja wymaga wystarczającej absorpcji kwantu światła. Dlatego przed rozważeniem badań biologicznych należy określić widmo absorpcji badanej substancji chemicznej OECD.

Niniejsza metoda badawcza nie jest przeznaczona do przewidywania innych niekorzystnych skutków łącznego działania substancji chemicznej i światła. Ponadto badanie to nie ma na celu zbadania pośrednich mechanizmów fototoksyczności, skutków metabolitów substancji badanej lub skutków mieszanin.

Badanie fototoksyczności 3T3 NRU in vitro opiera się na porównaniu cytotoksyczności substancji chemicznej podczas badania w obecności i przy braku narażenia na niecytotoksyczną dawkę symulowanego światła słonecznego. Cytotoksyczność w tym badaniu wyraża się jako zależne od stężenia zmniejszenie wychwytu barwnika witalnego, czerwieni obojętnej, mierzone 24 godziny po poddaniu działaniu badanej substancji chemicznej i napromieniowaniu. NR jest słabym barwnikiem kationowym, który łatwo przenika przez błony komórkowe bez dyfuzji i gromadzi się w lizosomach wewnątrz komórki. Zmiany na powierzchni komórkowej kruchej błony lizosomalnej prowadzą do kruchości lizosomu i innych zmian, które stopniowo stają się nieodwracalne. Takie zmiany powodują zmniejszenie wychwytu i wiązania NR. Dzięki temu możliwe jest rozróżnienie żywych, uszkodzonych lub martwych komórek, co jest podstawą tego testu.

Nasza organizacja świadczy również usługi badań fototoksyczności 3T3 NRU in vitro (OECD 432) wraz ze swoim wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych testów, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów.