ISO 22196 Pomiar aktywności przeciwbakteryjnej na tworzywach sztucznych i innych powierzchniach nieporowatych

Materiały i produkty antybakteryjne zyskały powszechną i szybką akceptację konsumentów, ponieważ spełniają stosunkowo nową funkcję, odmienną od tradycyjnej ochrony materiałów. Produkty antybakteryjne wytwarzane poprzez dodanie środka antybakteryjnego (biocydu) mogą hamować rozwój bakterii na powierzchniach produktów, gdy istnieją sprzyjające warunki. Mogą one utrzymywać powierzchnie w czystości i higienie, a dodatkowo minimalizują wpływ na środowisko poprzez ograniczenie rozprzestrzeniania się środka.

Technologia ta ma kluczowe znaczenie dla jakości życia nie tylko w krajach rozwiniętych, ale także rozwijających się. Produkty antybakteryjne są szeroko stosowane w tworzywach sztucznych, powłokach, ceramice, skórze naturalnej i sztucznej, stali nierdzewnej oraz gumie.

Produkty obejmowały różnorodne kategorie, w tym urządzenia elektryczne, przedmioty osobiste, artykuły gospodarstwa domowego, produkty do pielęgnacji, akcesoria dla zwierząt domowych i wnętrza samolotów. Zakres pierwszej edycji tej normy ograniczał się do powierzchni z tworzyw sztucznych. Jednak kolejne aktualizacje rozszerzyły go o powierzchnie wykonane z innych materiałów nieporowatych.

Norma „ISO 22196 Pomiar aktywności przeciwbakteryjnej na tworzywach sztucznych i innych powierzchniach nieporowatych” opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę oceny aktywności przeciwbakteryjnej tworzyw sztucznych poddanych działaniu substancji przeciwbakteryjnych oraz innych powierzchni produktów nieporowatych (w tym produktów pośrednich).

Niniejsza norma nie jest przeznaczona do oceny wpływu i rozprzestrzeniania się bakterii na powierzchniach nieporowatych, które nie zostały poddane działaniu środków antybakteryjnych. Norma ISO 846 opisuje testy służące do oceny wpływu i rozprzestrzeniania się bakterii na powierzchniach nieporowatych, które różnią się od tych objętych niniejszą normą.

Ponadto wtórne efekty obróbki antybakteryjnej, takie jak zapobieganie biodegradacji i generowanie nieprzyjemnych zapachów, wykraczają poza zakres niniejszej normy i nie jest ona przeznaczona do stosowania jako metoda dokumentowania biodegradowalności np. tworzyw sztucznych.

W przypadku tworzyw sztucznych biodegradację omówiono w normach ISO 14851, ISO 14852 i ISO 14855 oraz podobnych.

Niniejsza norma nie obejmuje następujących produktów:

• Materiały budowlane, chyba że są wykorzystywane w taki sam sposób jak produkty przetworzone
• Produkty tekstylne z powłoką antybakteryjną, nawet jeśli ich powierzchnie są powlekane lub laminowane
• Materiały i produkty fotokatalityczne

Wyniki uzyskane przy użyciu tej normy wskazują na aktywność przeciwbakteryjną w podanych warunkach eksperymentalnych i nie odzwierciedlają aktywności w innych warunkach, w których należy brać pod uwagę różne czynniki, takie jak temperatura, wilgotność, różne gatunki bakterii i warunki odżywcze.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Antybakteryjny: To wyrażenie opisuje sytuację, w której wzrost bakterii na powierzchniach produktów jest hamowany lub działanie substancji, która hamuje wzrost bakterii na powierzchniach produktów.
• Środek antybakteryjny: Substancja stosowana jako środek do obróbki powierzchni lub składnik złożony, który zapobiega rozwojowi bakterii na powierzchniach produktów.
• Aktywność przeciwbakteryjna: Jest to różnica pomiędzy logarytmem liczby żywych komórek w produkcie poddanym działaniu środka przeciwbakteryjnego i produkcie niepoddanym działaniu środka przeciwbakteryjnego po zaszczepieniu bakteriami i inkubacji.
• Aktywność antybakteryjna: Oznacza zdolność środka antybakteryjnego do hamowania wzrostu bakterii na powierzchni materiałów poddanych działaniu środka antybakteryjnego. Jest ona określana na podstawie wartości aktywności antybakteryjnej.

W testach należy używać obydwu poniższych szczepów bakterii:

• Staphylococcus aureus
• Escherichia coli

Szczepy bakteryjne, które należy użyć, wymieniono w tabeli zawartej w normie. W przypadku użycia szczepów bakteryjnych pochodzących z kolekcji kultur innych niż wymienione w tabeli, muszą one pochodzić od odpowiednich organizacji międzynarodowych i muszą być tymi samymi szczepami, co te wymienione w tabeli. Kultury macierzyste tych gatunków należy przygotować zgodnie z instrukcjami dostawcy. W razie potrzeby można użyć innych szczepów; w takim przypadku szczep i przyczyna użycia muszą zostać uwzględnione w raporcie z badań.

Norma ISO 22196 opiera się na normie JIS Z 2801 „Testowanie aktywności przeciwdrobnoustrojowej tworzyw sztucznych” opublikowanej przez Japońską Organizację Norm Przemysłowych (JIS). Te dwie normy są zasadniczo identyczne. Norma JIS Z 2801 obejmuje również metodę badania aktywności i skuteczności przeciwdrobnoustrojowej powierzchni.

W środowiskach, w których higiena ma kluczowe znaczenie, takich jak szpitale, zakłady przetwórstwa żywności i produkcja dóbr konsumpcyjnych, zrozumienie, w jaki sposób powierzchnie zapobiegają rozwojowi bakterii, ma kluczowe znaczenie. Powszechnie uznawana norma ISO 22196 odgrywa w tym kluczową rolę. Zapewniając znormalizowaną metodę pomiaru aktywności antybakteryjnej tworzyw sztucznych i innych powierzchni nieporowatych, pomaga ona branżom zapewnić bezpieczeństwo i wydajność produktów. Norma ta ocenia zdolność powierzchni poddanych obróbce do hamowania rozwoju bakterii. Jest to szczególnie ważne w przypadku materiałów stosowanych w takich obszarach jak opieka zdrowotna, opakowania żywności i elektronika użytkowa, gdzie zanieczyszczenie mikrobiologiczne może stanowić poważne zagrożenie.

Niniejsza norma ma zastosowanie do:

• Tworzywa sztuczne i inne powierzchnie nieporowate poddane działaniu środków antybakteryjnych
• Produkty, których powierzchnie mają częsty kontakt z rękami ludzkimi lub żywnością
• Środowiska wymagające dokładnego czyszczenia

Norma ta nie ma jednak zastosowania do wyrobów tekstylnych objętych normą ISO 20743, materiałów porowatych ani wyrobów zaprojektowanych w taki sposób, aby uwalniały do ​​środowiska substancje antybakteryjne.

Opisana metoda badawcza obejmuje:

• Przygotowanie próbki: Próbka materiału zostaje oczyszczona i wysterylizowana.
• Szczepienie bakteryjne: Na powierzchnię nakładana jest znana ilość bakterii (zazwyczaj Staphylococcus aureus i Escherichia coli).
• Inkubacja: Próbkę przykrywa się folią i inkubuje przez 24 godziny w temperaturze 35 stopni i przy wysokiej wilgotności.
• Pomiar redukcji bakterii: Liczbę żywych bakterii liczy się i porównuje z liczbą bakterii na nieleczonej powierzchni kontrolnej.
• Wynik wyrażony jest jako wartość redukcji logarytmicznej: redukcja logarytmiczna równa 2 oznacza, że ​​zginęło 99 procent bakterii, natomiast redukcja logarytmiczna równa 3 oznacza, że ​​zginęło 99,9 procent bakterii.

Normę ISO 22196 uważa się za ważną z następujących powodów:

• Gwarancja bezpieczeństwa produktu: mierząc aktywność antybakteryjną, producenci mogą sprawdzić, czy ich produkty spełniają wymagania higieniczne, zwłaszcza w sektorach regulowanych.
• Wspomaga marketing i zgodność z przepisami: Produkty posiadające certyfikat działania antybakteryjnego zgodny z tą normą mogą zwiększyć zaufanie konsumentów, jeśli w reklamie lub na etykietach znajdą się odpowiednie oświadczenia.
• Wspieranie innowacji: Przedsiębiorstwa mogą przyczynić się do opracowywania bezpieczniejszych i czystszych technologii poprzez testowanie i opracowywanie powłok lub dodatków mających na celu hamowanie rozwoju drobnoustrojów.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą ISO 22196 dotyczącą „Pomiaru aktywności antybakteryjnej na tworzywach sztucznych i innych powierzchniach nieporowatych”.