Oznaczanie całkowitej zawartości ciał stałych

Oznaczanie całkowitej zawartości części stałych to pomiar często stosowany w przemyśle uzdatniania wody, który obejmuje kombinację całkowitej zawartości rozpuszczonych ciał stałych i całkowitej zawartości zawieszonych cząstek stałych w cieczy. Całkowite ciała stałe składają się ze wszystkich zawieszonych, koloidalnych i rozpuszczonych ciał stałych w próbce. Ta mieszanina zawiera rozpuszczone sole, takie jak chlorek sodu i cząstki stałe, takie jak muł i plankton.

Wysoki całkowity poziom substancji stałych wskazuje na wysoki poziom substancji stałych w próbce ciekłej. Na podstawie kryteriów oceny próbkę wykazującą wysoki całkowity poziom substancji stałych uważa się za zanieczyszczoną.

Wysoki poziom całkowitej zawartości substancji stałych jest powszechnym problemem, zwłaszcza w rzekach i strumieniach. Na całkowitą ilość ciał stałych w wodzie wpływa wiele czynników, w tym erozja gleby. Wzrost natężenia przepływu wody lub spadek roślinności nadbrzeżnej może przyspieszyć proces erozji gleby, przyczyniając się w ten sposób do poziomu zawieszonych cząstek, takich jak glina i muł.

Naturalnie występujące w glebie minerały lub skały, takie jak chlorek sodu, sól kamienna, węglan wapnia lub wapień, jako minerał, który zazwyczaj występuje w postaci bezbarwnych sześciennych kryształów, czasami rozpuszczają się w wodzie i dodają do całkowitej zawartości ciał stałych.

Całkowita zawartość substancji stałych to połączenie dwóch różnych pomiarów. Całkowita zawartość substancji rozpuszczonych to miara ilości substancji stałych rozpuszczonych w próbce cieczy. Przykładami takich substancji stałych są potas, sód i magnez. Aby określić poziom całkowitej zawartości substancji rozpuszczonych, ciecz jest odparowywana. Natomiast całkowita zawartość zawiesiny to miara substancji stałych, które nie rozpuszczają się w cieczy. W zależności od wielkości substancji stałych, można je zbierać za pomocą urządzeń takich jak filtry. Przykładami takich substancji stałych są osady nieorganiczne i mikroorganizmy.

Opracowana w ramach Narodowego Indeksu Metod Środowiskowych (NEMI) metoda SM 2540B obejmuje metodę badawczą oznaczania całkowitej zawartości ciał stałych.

Obecność niektórych substancji stałych w próbce wody nie zaszkodzi jakości wody ani organizmom od niej zależnym. Doskonała jakość wody zwykle obejmuje dobrą równowagę między bardzo niskim poziomem a bardzo wysokim poziomem całkowitej zawartości części stałych. Aby zapewnić dobrą jakość wody, musi być również obecny odpowiedni rodzaj substancji stałych.

Nasza firma świadczy również usługi oznaczania całkowitej zawartości substancji stałych z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i badań ewaluacyjnych, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów.