روش‌های استاندارد آزمون ASTM E119 برای آزمایش آتش‌سوزی سازه‌ها و مصالح ساختمانی

روش‌های استاندارد آزمون ASTM E119 برای آزمایش آتش‌سوزی سازه‌ها و مصالح ساختمانی

استاندارد "ASTM E119 روش‌های آزمون استاندارد برای آزمایش آتش‌سوزی سازه‌ها و مصالح ساختمانی" که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مصالح (ASTM) تدوین شده است، روش‌های آزمون قابل اجرا برای مجموعه‌های مرکب واحدهای بنایی و مصالح سازه‌ای ساختمان‌ها، از جمله دیوارها و پارتیشن‌های باربر و سایر دیوارها، ستون‌ها، تیرها، تیرچه‌ها، کف‌ها و مجموعه‌های مرکب کف و تیر برای کف و سقف را شرح می‌دهد. این استاندارد همچنین برای سایر مجموعه‌ها و واحدهای سازه‌ای که اجزای جدایی‌ناپذیر دائمی یک ساختمان تکمیل‌شده را تشکیل می‌دهند، اعمال می‌شود.

روش‌های استاندارد آزمون ASTM E119 برای آزمایش آتش‌سوزی سازه‌ها و مصالح ساختمانی

طبقه‌بندی‌های تعریف‌شده در این استاندارد برای ثبت عملکرد مقایسه‌ای در برابر شرایط خاص آزمایش آتش‌سوزی در طول دوره مواجهه در نظر گرفته شده‌اند و به عنوان تعیین‌کننده مناسب بودن برای استفاده در شرایط دیگر یا پس از مواجهه با آتش در نظر گرفته نشده‌اند.

این استاندارد برای اندازه‌گیری و توصیف واکنش مواد، محصولات یا مجموعه‌ها به گرما و شعله در شرایط کنترل‌شده استفاده می‌شود، اما تمام عوامل مورد نیاز برای ارزیابی خطر آتش‌سوزی یا ریسک آتش‌سوزی مواد، محصولات یا مجموعه‌ها را در شرایط واقعی آتش‌سوزی پوشش نمی‌دهد.

این روش‌های آزمایش، میزان استانداردی از قرار گرفتن در معرض آتش را برای مقایسه نتایج آزمایش سازه‌های ساختمانی تعیین می‌کنند. نتایج این آزمایش‌ها عاملی در ارزیابی عملکرد پیش‌بینی‌شده سازه و سازه‌های ساختمانی در برابر آتش است. اعمال این نتایج آزمایش برای پیش‌بینی عملکرد سازه واقعی ساختمان، مستلزم ارزیابی شرایط آزمایش است.

این روش‌های آزمایش برای ارزیابی مدت زمانی که انواع مشخصی از عناصر سازه‌ای در معرض آتش قرار می‌گیرند، یکپارچگی سازه را حفظ می‌کنند یا هر دو ویژگی را در طول یک آزمایش از پیش تعیین‌شده نشان می‌دهند، در نظر گرفته شده‌اند.

این آزمایش، یک نمونه آزمایشی را در معرض آتش استاندارد کنترل‌شده برای رسیدن به دماهای خاص برای مدت زمان مشخص قرار می‌دهد. در صورت لزوم، پس از قرار گرفتن در معرض آتش، جریان شلنگ آتش‌نشانی استاندارد مشخص‌شده مطابق با ASTM E2226 اعمال می‌شود. این آزمایش، معیاری نسبی از پاسخ آزمایش آتش عناصر سازه‌ای قابل مقایسه را تحت این شرایط قرار گرفتن در معرض آتش ارائه می‌دهد. این قرار گرفتن در معرض آتش، نماینده تمام شرایط آتش‌سوزی نیست، زیرا شرایط با تغییر در مقدار، ماهیت و توزیع بار آتش، تهویه، اندازه و پیکربندی محفظه و خواص جذب گرما در محفظه، متفاوت است. تغییرات ناشی از شرایط آزمایش یا ساخت نمونه آزمایشی، مانند اندازه، مواد و روش مونتاژ، نیز بر پاسخ آزمایش آتش تأثیر می‌گذارند. به همین دلایل، ارزیابی این تغییرات برای کاربرد در سازه در محل ضروری است.

این استاندارد موارد زیر را ارائه می‌دهد:

  • برای نمونه‌های آزمایشی دیوارها، پارتیشن‌ها و کف‌ها یا سقف‌ها،
    • اندازه‌گیری رسانایی گرما
    • اندازه‌گیری عبور گاز داغ از نمونه آزمایشی.
    • برای المان‌های باربر، اندازه‌گیری توانایی حمل بار نمونه آزمایشی در طول قرارگیری در معرض آزمایش.
  • برای اعضای باربر منفرد مانند تیرها و ستون‌ها، اندازه‌گیری توانایی حمل بار تحت شرایط آزمایش با در نظر گرفتن شرایط تکیه‌گاه انتهایی (یعنی ثابت یا غیرثابت).

با این حال، این استاندارد موارد زیر را ارائه نمی‌دهد:

  • اطلاعات مربوط به عملکرد نمونه‌های آزمایشی تولید شده با اجزا یا طول‌های متفاوت از نمونه‌های آزمایش شده.
  • ارزیابی میزان مشارکت نمونه آزمایشی در خطر آتش‌سوزی با تولید دود، گازهای سمی یا سایر محصولات احتراق.
  • اندازه‌گیری میزان کنترل یا محدودیت عبور دود یا محصولات احتراق از طریق نمونه آزمایشی.
  • شبیه‌سازی رفتار آتش‌سوزی اتصالات بین عناصر ساختمانی مانند کف-دیوار یا دیوار-دیوار.
  • اندازه‌گیری میزان پخش شعله روی سطح نمونه‌های آزمایشی.
  • تأثیر منافذ مرسوم در نمونه آزمایشی، مانند پریزهای برق، لوله‌های لوله‌کشی، بر مقاومت در برابر آتش، مگر اینکه به طور خاص در سازه مورد آزمایش مشخص شده باشد. استاندارد ASTM E814 همچنین در مورد آزمایش آتش‌بندها اعمال می‌شود.

به طور خلاصه، آزمایش آتش ASTM E119 یک روش آزمایش استاندارد است که برای ارزیابی مقاومت اجزا و مجموعه‌های ساختمانی در برابر آتش استفاده می‌شود. این آزمایش که یکی از استانداردهای متعدد آزمایش آتش است، توانایی یک مصالح ساختمانی مانند دیوار، پارتیشن، سقف یا کف را در مقاومت در برابر آتش برای مدت زمان مشخصی اندازه‌گیری می‌کند. نتایج آزمایش آتش، اطلاعات ارزشمندی را برای مسئولان آیین‌نامه ساختمان، معماران، مهندسان و متخصصان ساخت و ساز فراهم می‌کند.

آزمایش به اطمینان از مطابقت اجزا و مجموعه‌های ساختمان با استانداردهای ایمنی در برابر آتش‌سوزی و فراهم کردن سطحی از حفاظت برای ساکنین و اموال در صورت آتش‌سوزی کمک می‌کند. این امر به طراحی و ساخت ساختمان‌های مقاوم در برابر آتش‌سوزی کمک می‌کند و امکان توسعه استراتژی‌های مؤثر پیشگیری، مهار و تخلیه آتش‌سوزی را فراهم می‌آورد.

برای انجام این آزمایش، چندین عنصر ساختمانی به طور یکنواخت در معرض آتش سوزی در دماها و شرایط آتش سوزی که سناریوی آتش سوزی واقعی را شبیه سازی می کند، قرار می گیرند. این آزمایش دو معیار عملکرد کلیدی را ارزیابی می کند، از جمله:

  • مقاومت در برابر آتش: حفظ آتش و گرما
  • یکپارچگی سازه: توانایی حمل بار در طول آزمایش

مدت زمان قرار گرفتن در معرض آتش معمولاً از ۴۵ دقیقه تا چند ساعت متغیر است، که به درجه‌بندی آتش‌سوزی آزمایش‌شده بستگی دارد. مواد تحت آزمایش از نظر عواملی مانند نفوذ شعله، افزایش دما در سمت در معرض آتش، پایداری سازه و یکپارچگی مانع آتش بررسی می‌شوند. مدت زمان مقاومت قبل از اولین نقطه شکست بحرانی نیز ارزیابی می‌شود.

در آزمایش آتش ASTM E119، مقاومت یک جزء ساختمانی در برابر آتش با استفاده از معیارهای قبولی/رد ارزیابی می‌شود. این معیارها نقش حیاتی در ارزیابی عملکرد مصالح آزمایش شده و اطمینان از مطابقت آن با استانداردهای ایمنی در برابر آتش دارند.

رویدادهای حساس زمانی زیر در طول آزمایش ASTM E119 ثبت می‌شوند. قبولی/رد (زمان دوام مجموعه) زمانی است که اولین این رویدادها رخ می‌دهد:

  • دما به ۱۲۱ درجه بالاتر از میانگین دمای محیط در تمام مکان‌های ترموکوپل سطحیِ بدون پوشش، افزایش می‌یابد.
  • دما در هر محل ترموکوپل سطحی که در معرض دید نباشد، به ۱۵۳ درجه بالاتر از دمای محیط افزایش می‌یابد.
  • در مجموعه‌هایی که از اعضای فولادی سازه‌ای استفاده می‌شود، حداکثر دما روی عضو فولادی سازه‌ای از ۵۹۳ درجه فراتر می‌رود.
  • هرگونه شعله‌وری روی سطح بدون پوشش نمونه آزمایشی مشاهده می‌شود.
  • دود و گاز خروجی به اندازه‌ای داغ هستند که می‌توانند ضایعات پنبه‌ای که روی سطح بدون پوشش نمونه قرار گرفته‌اند را مشتعل کنند.
  • عدم تحمل بار اعمال شده در طول قرارگیری در معرض مجموعه‌های باربر. در بیشتر موارد، آزمایش ASTM E119 نیاز به ارزیابی اضافی دارد که در آن مجموعه تحت آزمایش جریان شلنگ قرار می‌گیرد تا میزان مقاومت آن در برابر آتش تعیین شود.

اجزایی که با موفقیت معیارها را برآورده می‌کنند، توانایی خود را در مقاومت در برابر آتش برای مدت زمان مشخص شده بدون به خطر انداختن یکپارچگی خود یا کمک به گسترش آتش نشان می‌دهند. با این حال، معیارهای خاص قبولی/رد ممکن است بسته به رتبه‌بندی آتش‌سوزی آزمایش شده و کدهای ساختمانی مربوطه متفاوت باشد.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایشی را مطابق با روش‌های استاندارد آزمایش ASTM E119 برای آزمایش آتش‌سوزی مصالح و سازه‌های ساختمانی ارائه می‌دهیم.

واتساپ