IMO 2010 FTP Code Part 10 - تست مواد مهار کننده آتش برای کشتی های پرسرعت

استاندارد "IMO 2010 FTP Code Part 10 - تست مواد مهار آتش برای کشتی های سریع السیر" منتشر شده توسط سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) یک روش خاص برای کشتی های پرسرعت را توصیف می کند. این استاندارد به مواد محدود کننده حریق، به ویژه مواد سطحی در دیوارهای جداکننده، پوشش های دیوار و سقف، و مواد مورد استفاده در مبلمان و سایر اجزا مربوط می شود.

اگر مواد مورد استفاده در قایق های تندرو باید دارای خواص مقاومت در برابر آتش باشند، این مواد باید با این استاندارد مطابقت داشته باشند.

محفظه هایی که باید مطابق با مفاد «کد ایمنی بین المللی HSC 1994 برای قایق های تندرو (MSC.174(79))» یا «کد ایمنی بین المللی HSC کد 2000 برای قایق های سریع السیر (MSC) دارای مواد محدود کننده آتش باشند. 97(73))، مواد سطح روی پوشش های دیوار و سقف، سازه های نگهدارنده، مبلمان و سایر اجزای سازه ای یا داخلی مطابق با روش های آزمایش آتش نشانی مشخص شده در پیوست این استاندارد (پیوست 1) آزمایش و ارزیابی می شوند. مواد محدود کننده حریق همانطور که در استاندارد HSC Code 2000 تعریف شده است.

مواد سطح روی پارتیشن ها، پوشش های دیوار و سقف، از جمله ساختارهای نگهدارنده آنها، مطابق با استاندارد "آزمایش واکنش در برابر آتش ISO 9705 - تست گوشه اتاق برای محصولات پوشش دیوار و سقف" منتشر شده توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) آزمایش می شوند. همانطور که در پیوست این استاندارد توضیح داده شده است. تست شده در پیکربندی های مصرف نهایی، از جمله پارتیشن ها، پوشش های دیوار و سقف، و مواد روکش.

مصالح سطحی روی پارتیشن ها، پوشش های دیوار و سقف، از جمله سازه های نگهدارنده آنها، در صورتی که شش معیار زیر در طول دوره آزمایشی 20 دقیقه ای مطابق ضمیمه این استاندارد رعایت شوند، به عنوان مواد محدود کننده حریق واجد شرایط هستند:

• میانگین زمانی سرعت انتشار حرارت از منبع احتراق نباید از 100 کیلو وات تجاوز کند
• حداکثر سرعت انتشار گرما از منبع احتراق نباید از 30 کیلووات به طور میانگین در هر دوره 500 ثانیه ای در طول آزمایش تجاوز کند.
• میانگین زمانی نرخ تولید دود نباید از 1,4 متر مربع در ثانیه تجاوز کند
• حداکثر مقدار نرخ تولید دود نباید از 60 متر مربع در ثانیه به طور میانگین در هر دوره 8,3 ثانیه ای در طول آزمایش تجاوز کند.
• انتشار شعله نباید کمتر از 1,2 متر از کف از طریق دیواره های محفظه آزمایش برسد، به جز منطقه 0,5 متر از گوشه منبع احتراق.
• قطرات شعله ور یا زباله های نمونه آزمایشی نباید به کف محفظه آزمایش در خارج از ناحیه 1,2 متری گوشه ای که منبع اشتعال قرار دارد برسد.

موادی که به عنوان مواد محدود کننده آتش واجد شرایط هستند، می توانند برای مبلمان یا سایر اجزاء با استفاده از این روش آزمایش استفاده شوند، در صورتی که این ماده دقیقاً پیکربندی مورد آزمایش را در استفاده نهایی واقعی خود به عنوان پوشش اتاق (یعنی ضخامت و پوشش سطح مشابه) نشان دهد.

مواد مورد استفاده برای مبلمان و سایر اجزاء مطابق با ضمیمه این استاندارد (ضمیمه 2) آزمایش می شوند. این شامل منسوجات و فیلم‌های با پشتیبانی عمودی، اثاثه یا لوازم داخلی که مطابق با این استاندارد آزمایش شده‌اند، نمی‌شود.

مواد مورد استفاده برای مبلمان و سایر اجزاء به عنوان مواد محدود کننده آتش در صورتی که این چهار معیار برآورده شوند واجد شرایط هستند:

• زمان احتراق بیش از 20 ثانیه است
• حداکثر نرخ انتشار گرمای متوسط ​​نورد 30 ثانیه ای از 60 کیلووات بر متر مربع تجاوز نمی کند
• مجموع انتشار گرما از 20 مگاژول بر متر مربع تجاوز نمی کند
• متوسط ​​زمان تولید دود از 0,005 متر مربع در ثانیه تجاوز نمی کند

چندین استاندارد بین المللی در نظر گرفته شده در این استاندارد عبارتند از:

• تست های واکنش در برابر آتش ISO 9705 - تست گوشه اتاق برای محصولات پوشش دیوار و سقف
• تست واکنش در برابر آتش ISO 5660-1 - انتشار گرما، تولید دود و نرخ تلفات جرم - قسمت 1: نرخ انتشار گرما (روش کالریمتری مخروطی)
• ISO 14697 تست های واکنش به آتش - راهنمای انتخاب بستر برای محصولات ساختمانی و حمل و نقل

سازمان ما در میان مطالعات تست، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام می‌دهد، با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، خدمات تست تعریف شده در "IMO 2010 FTP Code Chapter 10 - Testing of Fire" را ارائه می‌کند. -محدود کننده مواد برای قایق های تندرو" استاندارد. همچنین می دهد.