
استاندارد "IMO MSC Circular.1006 Guidelines for Test Test Fire for the پذیرش مواد ضد حریق مورد استفاده در ساخت قایق های نجات" منتشر شده توسط سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) دستورالعمل هایی را در مورد روش های آزمایش آتش برای پذیرش ضد حریق ارائه می دهد. مواد

این روش آزمایش باید برای پذیرش مواد مقاوم در برابر آتش و مقاوم در برابر شعله مورد استفاده در ساخت قایق های نجات استفاده شود، که باید مطابق با آیین نامه بین المللی کشتی های بازمانده و کنوانسیون بین المللی ایمنی کشتی های ماهیگیری در برابر آتش مقاوم باشند.
قابلیت اشتعال برای سیستمهای لمینیت مقاوم در برابر آتش برای ساخت قایقهای نجات، مطابق روش آزمایش آتش نشانی «آزمایشهای واکنش در برابر آتش ISO 5660-1 - انتشار گرما، تولید دود و نرخ تلفات جرم - قسمت 1: نرخ انتشار گرما» توسعهیافته توسط بینالمللی سازمان استانداردسازی (ISO) (روش کالریمتری مخروطی) و میزان تولید دود (اندازه گیری دینامیک)». این روش تست باید برای هر رزین مورد استفاده اعمال شود. علاوه بر این، یک رزین مقاوم در برابر آتش که این آزمایش را پشت سر می گذارد باید تحت آزمایش اضافی شرح داده شده در استاندارد قرار گیرد.
با توجه به روش آزمایش بازدارنده آتش، سه لایه نمونه آزمایشی تقویت شده با الیاف شیشه به هر شکلی به ضخامت 5 میلی متر و با محتوای رزین حداقل 40 درصد وزنی باید تهیه شود. متناوبا، سه نمونه از سیستم لمینیت خاص باید همانطور که ساخته شده است آزمایش شوند. هنگامی که از لمینت های مشابه با ضخامت های مختلف استفاده می شود، حداقل ضخامت باید آزمایش شود. برای لمینتهای با ضخامت معمولی بیش از 50 میلیمتر، از جمله ساخت ساندویچی، نمونههای مورد نیاز باید با برش سطحی که در معرض دید قرار نگرفتهاند، به دست آید تا ضخامت آن به 50 میلیمتر کاهش یابد. تمام نمونه ها باید مربع با اضلاع 100 میلی متر باشند.
قبل از آزمایش، نمونه ها باید در معرض نور خورشید کمتر از 385 نانومتر تابش UV طبیعی برای پوشیدن در فضای باز یا قرار گرفتن در معرض سایش مصنوعی تسریع شده مشابه قرار گیرند. قرار گرفتن در معرض طبیعی و مصنوعی باید شامل دمای بالا حداقل 30 درجه و 20 درصد زمان مرطوب برای دوره های قابل توجهی از قرار گرفتن در معرض باشد.
آزمایش باید در یک موقعیت افقی با استفاده از قاب لبه نمونه انجام شود و تابش به نمونه باید در طول آزمایش ثابت نگه داشته شود. نمونه های آزمایشی باید با شدت تابش 50 کیلووات بر متر مربع آزمایش شوند. هنگامی که احتراق در نمونه آزمایشی رخ داد یا ظرف مدت 2 دقیقه، آزمایش باید خاتمه یابد. میانگین زمان احتراق به عنوان میانگین حسابی زمان احتراق سه نمونه محاسبه می شود. میانگین زمان احتراق باید بیشتر از 10 ثانیه باشد.
طبق روش تست مقاومت در برابر شعله، ورقههای لایهای که طرحبندی قایق نمونه اولیه را نشان میدهند باید حداقل ضخامت بدنه یا سایبان مورد استفاده برای آن قایق را تحمل کنند و باید برای تعیین مقاومت و استحکام آنها در برابر اثرات ضربه شعله آزمایش شوند. نمونه آزمایش باید از پانل یک متر مربعی با حداقل ضخامت بالا بریده شود، اجازه داده شود تا حداقل 21 روز عمل کند و سپس به مدت 30 روز در دمای محیطی که در زیر مشخص شده است نگهداری شود.
پس از مدت یک دقیقه، مشعل باید برداشته شود و ناحیه برخورد شعله نباید بیش از 30 ثانیه پس از خارج کردن از مشعل از احتراق پشتیبانی کند. پس از اتمام آزمایش، نمونه باید بلافاصله توسط منبع حرارتی در نقطه برخورد مجدداً در معرض دید قرار گیرد تا زمان کل سوختن لایه مربوطه مشخص شود. کل زمان سوختن به عنوان ظاهر شعله در سطح بدون قرار گرفته در نظر گرفته می شود.
سازمان ما با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود، در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخش های مختلف انجام می دهد، "IMO MSC Circular.1006 Guidelines for Test Test Fire for the Fire) برای پذیرش آتش مواد بازدارنده مورد استفاده در ساخت قایق های نجات" همچنین خدمات تست تعریف شده در "استاندارد" را ارائه می دهد.
