
EN 13381-8، یک استاندارد اروپایی، یک روش آزمایشی را برای تعیین سهم سیستمهای حفاظت در برابر آتش راکتیو اعمال شده در مقاومت در برابر آتش عناصر فولادی سازهای که به عنوان تیرها یا ستونها استفاده میشوند، توصیف میکند. این استاندارد را نمی توان مستقیماً بدون توجه بیشتر به اعضای تنش سازه اعمال کرد. همچنین، این استاندارد برای میله یا میله جامد اعمال نمی شود.

روش تست شرح داده شده در اینجا فقط سیستم های حفاظت در برابر آتش حاوی مواد واکنش دهنده را پوشش می دهد، نه مواد حفاظت آتش غیرفعال تعریف شده در استاندارد.
ارزیابی برای پوشش ضخامتهای مختلف، عوامل مقطع، دماهای طراحی مختلف و دورههای طبقهبندی حفاظت در برابر حریق مختلف از مواد حفاظتی در برابر حریق طراحی شده است.
استاندارد EN 13381-8 شامل آزمایش هایی برای تعیین توانایی سیستم حفاظت در برابر آتش برای انطباق و چسبیدن به سازه فولادی و ارائه داده هایی در مورد خواص حرارتی سیستم حفاظت در برابر آتش در هنگام قرار گرفتن در معرض منحنی دما / زمان مشخص شده در EN است. استاندارد 1363.
متدولوژی آزمایش حریق، مفاداتی را برای جمعآوری و ارائه دادههای مورد استفاده به عنوان ورودی مستقیم برای محاسبه مقاومت در برابر آتش اعضای سازه فولادی مطابق با رویههای موجود در استانداردهای EN 1993-1-2 و EN 1994-1-2 ارائه میکند.
این استاندارد همچنین شامل ارزیابی است که روش های تعیین نحوه تجزیه و تحلیل داده های آزمون را راهنمایی می کند. روش ارزیابی برای تعیین موارد زیر استفاده می شود:
حدود کاربرد نتایج ارزیابی حاصل از آزمایش آتشسوزی، همراه با کاربرد مستقیم نتایج مجاز، برای مقاطع و گریدهای مختلف فولادی و سیستم حفاظت در برابر آتش تعریف میشود.
سازمان ما در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، خدمات آزمایشی را نیز برای تعیین سهم عناصر ساختمانی در مقاومت در برابر آتش در محدوده استاندارد EN 13381-8 ارائه میکند. کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فن آوری.
