EN 50267 آزمایش گازهای منتشر شده در هنگام احتراق مواد از کابلها
استاندارد اروپایی « EN 50267 روشهای عمومی آزمایش برای کابلها در شرایط آتشسوزی - آزمایش گازهای آزاد شده از کابلها در هنگام احتراق مواد» شامل زیربخشهای زیر است که تحت همین عنوان منتشر شدهاند:

- استاندارد «EN 50267-1 بخش 1: دستگاه» دستگاههایی را توصیف میکند که برای استفاده با رویههای تعیین کمی گازها، به ویژه گازهای اسیدی و خورنده، که در اثر احتراق مواد غیرفلزی گرفته شده از کابلها تولید میشوند، مناسب هستند.
اجزای تجهیزات مورد استفاده در این آزمایشها باید به گونهای مونتاژ شوند که نشتی نداشته باشند. فواصل اتصال بین لوله و بطری شستشوی اول و بین بطریهای شستشوی اول و دوم باید تا حد امکان کوتاه باشد. برای این اتصالات باید از لولههای شیشهای یا لاستیکی سیلیکونی استفاده شود. میتوان یک درپوش سلولزی سیلیکا (معمولاً با وزن تقریبی ۳ گرم) را در سمت خروجی لوله، تا حد امکان نزدیک به انتها، قرار داد تا به جمعآوری میعانات کمک کند.
تجهیزات مورد استفاده در این آزمایش ها عبارتند از:
- کوره لولهای: طول مؤثر ناحیه گرمایش کوره باید ۵۰۰ میلیمتر تا ۶۰۰ میلیمتر و قطر داخلی آن ۴۰ میلیمتر تا ۶۰ میلیمتر باشد. باید به سیستم گرمایشی تنظیمشده با برق مجهز باشد.
- لوله: کوره حاوی یک لوله نسوز ساخته شده از سیلیس مقاوم در برابر اثرات گازهای خورنده است. لوله باید تقریباً با کوره لولهای هممرکز باشد. قطر داخلی لوله سیلیسی باید بین ۳۲ میلیمتر تا ۴۵ میلیمتر باشد. لوله در ورودی کوره از ۶۰ میلیمتر تا ۲۰۰ میلیمتر و در خروجی از ۶۰ میلیمتر تا ۱۰۰ میلیمتر بیرون زده است. فاصله اولیه باید امکان انبساط حرارتی را فراهم کند.
- ظروف احتراق: توصیه میشود این ظروف از جنس چینی، کوارتز گداخته یا سنگ صابون ساخته شوند و ابعاد زیر را داشته باشند: ۴۵ تا ۱۰۰ میلیمتر طول، ۱۲ تا ۳۰ میلیمتر عرض و ۵ تا ۱۰ میلیمتر عمق. روش ترجیحی برای قرار دادن ظروف احتراق در لوله در شکل نشان داده شده است. هر ظرف باید فقط سه بار قبل از پخت یا تعویض استفاده شود.
- حبابساز برای گازها: در خروجی لوله، گازها از دو بطری شستشو عبور میکنند. برای اطمینان از چرخش خوب و جذب بهتر گازهای احتراق، باید یک همزن مغناطیسی در بطری اول نصب شود. لولههایی که وارد بطریهای شستشو میشوند باید حداکثر قطر داخلی ۵ میلیمتر در انتهای خود داشته باشند (همچنین برای تسهیل جذب بهتر). ارتفاع مایع بالای انتهای لوله باید در هر بطری ۱۰۰ میلیمتر تا ۱۲۰ میلیمتر باشد.
- سیستم تأمین هوا: گاز مورد استفاده در احتراق مهم است. سرعت جریان لوله تأمین هوا باید مطابق با فشار واقعی سطح مقطع داخلی لوله تنظیم شود، بنابراین سرعت هوا باید مطابق با استاندارد از نمونه عبور کند. از آنجایی که سرعت هوا را نمیتوان مستقیماً اندازهگیری کرد، باید آن را مطابق با سرعت جریان هوا تنظیم کرد. مشتق سرعت جریان هوای مورد نیاز برای دستیابی به سرعت هوای مشخص شده در استاندارد ارائه شده است.
هوای تأمینشده که قرار است از یک منبع با خلوص بالا تأمین شود، باید توسط یک شیر سوزنی تنظیم و کنترل شود و میزان جریان باید توسط یک فلومتر با محدوده مناسب پایش شود.
- روش ۱: استفاده از هوای مصنوعی (هوای فشرده در یک بطری به محض تحویل). هوا به سمت ورودی لوله احتراق وارد میشود.
- روش ۲: استفاده از هوای فشرده موجود در آزمایشگاه. هوا به قسمت ورودی لوله احتراق وارد شده و باید فیلتر شود.
- روش سوم: از هوای آزمایشگاهی محیطی پس از فیلتراسیون مناسب استفاده میشود. در این حالت، مخلوط هوا و گاز احتراق توسط پمپ مکش میشود.
استاندارد «EN 50267-2-1 بخش 2-1: رویهها - تعیین مقدار گاز اسید هالوژن» روشها و اصول تعیین مقدار گاز اسید هالوژن، غیر از اسید هیدروفلوئوریک، که در نتیجه احتراق ترکیبات پلیمری هالوژنه و ترکیبات حاوی افزودنیهای هالوژنه گرفته شده از سازههای کابلی آزاد میشود را شرح میدهد.
- استاندارد "EN 50267-2-2 بخش 2-2: رویهها - تعیین اسیدیته گازها برای مواد با اندازهگیری pH و رسانایی" روش آزمایش و رویه تعیین اسیدیته گازهای تولید شده در حین احتراق مواد گرفته شده از کابلهای الکتریکی یا نوری را با اندازهگیری pH و رسانایی شرح میدهد. استاندارد کابل مربوطه باید مشخص کند که چه زمانی مواد گرفته شده از کابل باید آزمایش شوند.
- استاندارد "EN 50267-2-3 بخش 2-3: رویهها - تعیین اسیدیته گازها برای کابلها با تعیین میانگین وزنی pH و رسانایی" یک روش و رویه آزمایش برای تعیین اسیدیته گازهای متصاعد شده در حین احتراق کابلهای الکتریکی یا نوری را با تعیین میانگین وزنی pH و رسانایی مواد تشکیلدهنده شرح میدهد. استاندارد کابل مربوطه باید مشخص کند که کدام مواد در کابل باید آزمایش شوند.
به طور خلاصه، سری استانداردهای EN 50267 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا روشهای آزمایشی را برای تعیین ماهیت خورنده و اسیدی گازهای آزاد شده هنگام سوختن مواد از کابلها ارائه میدهد. این آزمایشها به ویژه برای کاربردهای کابلهای کمدود، بدون هالوژن و مقاوم در برابر آتش اهمیت دارند. استاندارد EN 50267 به دلایل زیر مهم تلقی میشود:
- ایمنی در برابر آتش در فضاهای عمومی و صنعتی: این استاندارد به اطمینان از عدم انتشار گازهای اسیدی یا خورنده مضر از مواد کابل در هنگام احتراق کمک میکند. این امر در ساختمانهای عمومی، تونلها، سیستمهای حمل و نقل، مراکز داده و نیروگاهها بسیار مهم است.
- حفاظت از سلامت انسان: کابلهای حاوی هالوژن میتوانند گازهایی مانند کلرید هیدروژن آزاد کنند که در صورت سوختن و ترکیب با رطوبت، اسید هیدروکلریک تشکیل میدهند و میتوانند خطرات جدی تنفسی و سلامتی (مثلاً برای ریهها) ایجاد کنند. این استاندارد فرمولاسیونهای ایمنتری از مواد را ارائه میدهد که این خطرات را کاهش میدهد.
- محافظت از تجهیزات و زیرساختها: گازهای خورنده میتوانند به شدت به تجهیزات الکترونیکی، سیستمهای ارتباطی و سازهها و اتصالات فلزی آسیب برسانند. این استاندارد به انتخاب کابلهایی کمک میکند که در هنگام آتشسوزی آسیب را به حداقل میرسانند، پیوستگی بهتری را فراهم میکنند و هزینههای تعمیر را کاهش میدهند.
- انطباق و مقررات: این استاندارد به طور گسترده در مقررات اتحادیه اروپا برای محصولات ساختمانی و تاسیسات الکتریکی مورد اشاره قرار گرفته است. این استاندارد از مواردی مانند نشان CE، کدهای ایمنی ساختمان و الزامات بیمه پشتیبانی میکند.
- جنبههای زیستمحیطی: در نهایت، استانداردهای EN 50267 با ترویج استفاده از مواد بدون هالوژن، به کاهش آلودگی محیط زیست در هنگام آتشسوزی و دفع زباله کمک میکنند.
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایشی را مطابق با استاندارد "EN 50267 روشهای آزمایش عمومی برای کابلها در شرایط آتشسوزی - آزمایش گازهای آزاد شده در هنگام احتراق مواد در کابلها" ارائه میدهیم.