استاندارد «ISO 22899 تعیین مقاومت مواد حفاظت در برابر آتش غیرفعال در برابر آتش‌های جت» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:
در اصل، روش ارائه شده در این استاندارد، نشانه‌ای از عملکرد مواد محافظت در برابر آتش غیرفعال در آتش‌سوزی‌های فورانی که ممکن است، به عنوان مثال، در کارخانه‌های پتروشیمی رخ دهد، ارائه می‌دهد. هدف آن شبیه‌سازی بارهای حرارتی و مکانیکی منتقل شده به مواد محافظت در برابر آتش غیرفعال توسط آتش‌سوزی‌های فورانی در مقیاس بزرگ ناشی از انتشار فشار بالای گاز قابل احتراق، گاز مایع یا سوخت‌های مایع فلش است. آتش‌سوزی‌های فورانی منجر به شارهای حرارتی همرفتی و تابشی بالا و نیروهای سایشی بالا می‌شوند. برای تولید مقادیر کافی از هر دو نوع شار حرارتی، انتشار گاز با سرعت صوت 0,3 کیلوگرم بر ثانیه به داخل یک محفظه کم‌عمق هدایت می‌شود و یک گوی آتش با دم بلند ایجاد می‌کند. این امر ضخامت شعله و در نتیجه گرمای دفع شده روی نمونه آزمایش را افزایش می‌دهد. پروپان به عنوان سوخت استفاده می‌شود زیرا در مقایسه با گاز طبیعی تمایل بیشتری به تشکیل دوده دارد و بنابراین می‌تواند شعله‌ای با روشنایی بیشتر تولید کند. نیروهای سایشی بالا با انتشار جت گاز با سرعت صوت در فاصله 1 متری از سطح نمونه ایجاد می‌شوند.
روش آزمایش تعریف شده در استاندارد ISO 22899-1 به گونه‌ای طراحی شده است که نشان دهد مواد محافظت در برابر آتش غیرفعال در برابر آتش‌سوزی جت چگونه عمل می‌کنند. استاندارد ISO 22899-1 ضخامت ماده محافظت در برابر آتش (که گاهی اوقات محافظت در برابر آتش غیرفعال نامیده می‌شود) مورد نیاز برای مقاومت در برابر آتش‌سوزی جت را شرح می‌دهد. استاندارد ISO 22899-2 اطلاعاتی در مورد ضریب سایش ارائه می‌دهد که ضخامت اضافی مورد نیاز برای عنصر/سازه آزمایش شده بالاتر و فراتر از آن چیزی است که برای برآورده کردن معیارهای مربوط به استاندارد ISO 834 (یا سایر استانداردهای منطقه‌ای طراحی شده برای ارزیابی مقاومت در برابر آتش در آتش‌سوزی کاملاً توسعه یافته) مورد نیاز است.
هدف اصلی آزمایش آتش جت، تعیین مقدار ماده محافظ آتش غیرفعال اضافی مورد نیاز برای اعمال بر روی یک عنصر سازه‌ای، شیر یا درزگیر نفوذی برای مقاومت در برابر قرار گرفتن در معرض جت سوخت مشتعل، علاوه بر مقدار مورد نیاز برای برآورده کردن معیارهای آزمایش مقاومت در برابر آتش هیدروکربن ISO/TR 834-3 است. این ضخامت اضافی ماده، که به عنوان ضریب سایش شناخته می‌شود، برای هر عنصر یا سازه مشابه یک بار تعیین می‌شود و می‌تواند به ضخامت ماده تعیین شده برای عناصر مشابه هنگام ارزیابی مقاومت در برابر آتش طبق روش‌های ذکر شده در ISO/TR 834-3 اضافه شود.
این روش، نشانه‌ای از عملکرد مواد محافظت در برابر آتش غیرفعال در آتش‌سوزی‌های فورانی، به عنوان مثال، در کارخانه‌های پتروشیمی که گازهای قابل احتراق تحت فشار ذخیره می‌شوند، ارائه می‌دهد. هدف آن شبیه‌سازی بارهای حرارتی و مکانیکی اعمال شده بر مواد محافظت در برابر آتش غیرفعال توسط آتش‌سوزی‌های فورانی در مقیاس بزرگ ناشی از انتشار گازهای قابل احتراق، گازهای مایع یا سوخت‌های مایع تحت فشار بالا است. آتش‌سوزی‌های فورانی منجر به نیروهای خورنده بالا همراه با شارهای حرارتی همرفتی و تابشی بالا می‌شوند. برای تولید مقادیر کافی از هر دو نوع شار حرارتی، یک گوی آتش با دم کشیده با هدف قرار دادن انتشار گاز با سرعت صوت 0,3 کیلوگرم بر ثانیه به داخل یک محفظه کم‌عمق ایجاد می‌شود. این امر ضخامت شعله و در نتیجه گرمای پراکنده شده روی نمونه آزمایش را افزایش می‌دهد.
پروپان به عنوان سوخت استفاده می‌شود زیرا در مقایسه با گاز طبیعی تمایل بیشتری به تولید دوده دارد و بنابراین می‌تواند شعله‌ای روشن‌تر ایجاد کند. نیروهای سایشی بالا با آزاد کردن یک جت گاز با سرعت صوتی در فاصله ۱ متری از سطح نمونه ایجاد می‌شوند. سرعت جت تقریباً ۱۰۰ میلی‌ثانیه در ۰.۲۵ متری پشت محفظه گردش مجدد شعله و تقریباً ۶۰ میلی‌ثانیه در عقب محفظه است. میانگین شار حرارتی تقریباً ۲۴۰ کیلووات بر متر مربع و حداکثر شار حرارتی ۳۰۰ کیلووات بر متر مربع است . شار حرارتی در بالای محفظه بیشترین و در گوشه‌ها و در ناحیه برخورد جت کمترین مقدار را دارد. ترکیب سوخت، سرعت آزاد شدن و تنظیمات آزمایشگاهی با هدف اعمال بار حرارتی مشابه به نمونه‌ها انجام می‌شود، همانطور که با یک جت آتش ۳ کیلوگرم بر ثانیه گاز طبیعی (۶۰ بار، روزنه ۲۰ میلی‌متر) که در فاصله ۹ متری از هدف آزاد می‌شود، به دست می‌آید.
در اصل، این روش نشانه‌ای از نحوه عملکرد مواد یا سیستم‌های حفاظت در برابر آتش غیرفعال یا تجهیزات کنترل فرآیند حیاتی در یک آتش‌سوزی شدید جت که ممکن است، به عنوان مثال، در کارخانه‌های پتروشیمی رخ دهد، ارائه می‌دهد. با استفاده از یک آزمایش در مقیاس متوسط، هدف آن شبیه‌سازی بارهای حرارتی و مکانیکی منتقل شده به مواد حفاظت در برابر آتش غیرفعال توسط آتش‌سوزی‌های جت در مقیاس بزرگ ناشی از انتشار گاز قابل احتراق، گاز مایع تحت فشار یا سوخت‌های مایع فلش در فشار بالا است. آتش‌سوزی‌های جت باعث شار حرارتی همرفتی و تابشی بالا و نیروهای خورنده بالا می‌شوند. برای تولید مقادیر کافی از هر دو نوع شار حرارتی، انتشار گاز با سرعت صوت 0,3 کیلوگرم بر ثانیه به داخل یک محفظه نیمه محصور هدایت می‌شود و یک گوی آتش بزرگ ایجاد می‌کند. به دلیل افزایش ضخامت شعله و تابش از محفظه شعله، شار حرارتی روی نمونه از استاندارد ISO 22899-1 فراتر می‌رود. پروپان به عنوان سوخت استفاده می‌شود زیرا در مقایسه با گاز طبیعی تمایل بیشتری به تشکیل دوده دارد و بنابراین می‌تواند شعله روشن‌تری تولید کند. نیروهای سایشی بالای تولید شده توسط آزاد کردن جت گاز با سرعت صوت در فاصله ۱ متری از سطح نمونه، معادل نیروهای تولید شده طبق استاندارد ISO 22899-1 هستند.
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد ISO 22899 برای "تعیین مقاومت مواد محافظت در برابر آتش غیرفعال در برابر آتش‌های جت" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
