
در استاندارد EN ISO 11925-2 منتشر شده توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO)، یک روش آزمایشی برای تعیین اشتعال پذیری محصولات با برخورد مستقیم شعله کوچک با استفاده از نمونه های آزمایشی عمودی ارائه شده است.

اطلاعات مربوط به دقت این روش تست در پیوست استاندارد (پیوست A) آمده است. در عین حال، اطلاعات مربوط به آزمایش محصولات مصرف نهایی غیر مسطح (پیوست B) و اطلاعات مربوط به آزمایش محصولات مصرف نهایی سوراخ شده (ضمیمه C) نیز در پیوست استاندارد گنجانده شده است.
روش آزمایش ارائه شده در EN ISO 11925-2 برای ارزیابی قابلیت اشتعال طراحی شده است، اما این موضوع با اندازه گیری گسترش شعله در سطح عمودی نمونه در عرض 15 یا 30 ثانیه پس از اعمال شعله کوچک (اندازه همسان) حل می شود. به سطح یا لبه نمونه. تعیین تشکیل قطرات یا ذرات شعله ور بستگی به این دارد که آیا کاغذ صافی قرار داده شده در زیر نمونه مشتعل شده باشد یا خیر.
در حین انجام این آزمایش، نمونه در معرض ضربه مستقیم شعله کوچک قرار می گیرد. نمونه آزمایشی 250 میلیمتر × 90 میلیمتر به صورت عمودی در یک نگهدارنده نمونه U شکل نصب میشود. یک شعله گاز پروپان به ارتفاع 20 میلی متر با زاویه 45 درجه با نمونه تماس می گیرد. امتیاز درخواست به شرح زیر تعیین می شود:
دو زمان مختلف اعمال شعله و زمان آزمایش با توجه به کلاس محصول استفاده می شود:
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که سازمان ما با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفتهای برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، اشتعال پذیری محصولات در معرض تأثیر مستقیم شعله در محدوده استاندارد EN ISO 11925-2 است. استاندارد، خدمات تست منبع تک شعله.
