
استاندارد "ISO 5660 واکنش به آزمایشهای آتش - انتشار گرما، تولید دود و میزان از دست دادن جرم" که توسط سازمان بینالمللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، شامل تعدادی زیربخش است که تحت همین عنوان منتشر شدهاند. یعنی،

روش آزمایش عموماً بر اساس این مشاهده است که گرمای خالص احتراق متناسب با مقدار اکسیژن مورد نیاز برای احتراق است. رابطه این است که تقریباً 13,1 x 10³ کیلوژول گرما برای هر کیلوگرم اکسیژن مصرف شده آزاد میشود. نمونههای مورد آزمایش در شرایط هوای محیط سوزانده میشوند و در معرض محدوده تابش خارجی از پیش تعیین شده از 0 کیلووات متر مربع تا 75 کیلووات متر مربع قرار میگیرند و غلظت اکسیژن و سرعت جریان گاز خروجی اندازهگیری میشود. این روش آزمایش برای ارزیابی سهمی که محصول آزمایش شده میتواند در سرعت آزادسازی گرما در هنگام قرار گرفتن در معرض آتش داشته باشد، استفاده میشود. این خواص بر روی نمونههای کوچک و معرف تعیین میشوند.
اصل اندازهگیری دود عموماً بر این مشاهده استوار است که شدت نور منتقل شده از طریق حجم محصولات احتراق، تابعی نمایی با کاهش فاصله است. این امر معمولاً به عنوان قانون بوگه شناخته میشود. نمونههای مورد آزمایش در شرایط هوای محیط سوزانده میشوند و در معرض محدوده تابش خارجی از پیش تعیین شده از 0 کیلووات بر متر مربع تا 75 کیلووات بر متر مربع قرار میگیرند و اندازهگیریهای تیرگی دود، سرعت جریان گاز خروجی و سرعت اتلاف جرم نمونه انجام میشود. تیرگی دود به عنوان کسری از شدت نور لیزر منتقل شده از طریق دود در مجرای اگزوز اندازهگیری میشود. این کسر برای محاسبه ضریب میرایی طبق قانون بوگه استفاده میشود.
نتایج آزمایش بر حسب تولید دود و نرخ تولید دود گزارش میشوند که هر دو نسبت به سطح نمونه در معرض دود، نرمالسازی شدهاند. نرخ تولید دود به صورت حاصلضرب ضریب خاموشی و نرخ جریان حجمی دود در مجرای اگزوز محاسبه میشود. تولید دود با انتگرالگیری عددی نرخ تولید دود در بازه زمانی مورد نظر محاسبه میشود. متغیرهای گزارش شده بر اساس مساحت نرمالسازی شدهاند زیرا تولید دود متناسب با مساحت است. از این روش آزمایش برای ارزیابی سهم محصول آزمایش شده در نرخ انتشار دود و میزان دود تولید شده در حین وقوع آتشسوزی با تهویه مناسب استفاده میشود. این خواص دوباره بر روی نمونههای کوچک و معرف تعیین میشوند.
این روش آزمایش بر اساس این مشاهده است که شدت نور عبوری از حجمی از محصولات احتراق، تابعی نمایی و کاهشی از فاصله است. این موضوع اغلب به عنوان قانون بوگه شناخته میشود. نمونههای مورد آزمایش در حالی که تحت شرایط هوای محیط سوزانده میشوند، در معرض یک محدوده تابش خارجی از پیش تعیینشده قرار میگیرند و میزان دودگرفتگی، سرعت جریان گاز خروجی و میزان اتلاف جرم نمونه اندازهگیری میشود. میزان دودگرفتگی به عنوان کسری از شدت نور لیزر عبوری از دود در مجرای اگزوز اندازهگیری میشود. این کسر برای محاسبه ضریب خاموشی طبق قانون بوگه استفاده میشود.
نتایج آزمایش بر حسب تولید دود و نرخ تولید دود گزارش میشوند که هر دو نسبت به سطح نمونه در معرض دود، نرمالسازی شدهاند. نرخ تولید دود به صورت حاصلضرب ضریب خاموشی و نرخ جریان حجمی دود در مجرای اگزوز محاسبه میشود. تولید دود با انتگرالگیری عددی نرخ تولید دود در بازه زمانی مورد نظر محاسبه میشود. متغیرهای گزارش شده بر اساس مساحت نرمالسازی شدهاند زیرا تولید دود متناسب با مساحت است. از این روش آزمایش برای ارزیابی سهم محصول آزمایش شده در نرخ انتشار دود و میزان دود تولید شده در حین مشارکت در آتشسوزی با تهویه مناسب استفاده میشود. این خواص بر روی نمونههای کوچک و معرف تعیین میشوند.
این استاندارد راهنماییهای خاصی در مورد جنبههای آمادهسازی نمونه و رفتار نمونههای در معرض گرمای تابشی، مانند ذوب شدن، تجزیه و تورم، ارائه میدهد. این استاندارد اهمیت ضخامت نمونه و استفاده از زیرلایه و روشهای تثبیت زیرلایه را مورد بحث قرار میدهد. همچنین در مورد رویکردهای آزمایش محصولات غیر استاندارد مختلف، توصیههایی ارائه میدهد. همچنین توصیههایی در مورد تکنیکهای کالیبراسیون ابزار، انتخاب سطوح شار حرارتی مناسب و پروتکلهای پخت ارائه میدهد. این استاندارد علاوه بر راهنمایی برای اپراتورها، شامل توصیههایی برای ارائه نتایج آزمایش نیز میشود.
اندازهگیری نرخ آزادسازی گرما و کل گرمای آزاد شده برای تعیین کمیت توانایی نمونه آزمایشی در ایجاد آتش و ایجاد گرما در آتش استفاده میشود. این روش عموماً بر اساس این مشاهده است که گرمای خالص احتراق یک ماده مستقیماً با مقدار اکسیژن مورد نیاز برای سوختن آن مرتبط است. این رابطه تقریباً 13,1 × 103 کیلوژول گرمای آزاد شده به ازای هر 1,0 کیلوگرم اکسیژن مصرفی است. به صورت اختیاری، میتوان اندازهگیریهای اضافی دی اکسید کربن و مونوکسید کربن را انجام داد و در محاسبه گرمای آزاد شده استفاده کرد.
اتمسفرهای اکسیژن کاهشیافته مختلف در محیط آزمایش با کنترل غلظت حجمی اکسیژن گاز ورودی به محفظه (تخریب) یا کل حجم اتمسفری که به محفظه (تهویه) تغذیه میشود، حاصل میشوند. محدوده غلظت حجمی اکسیژن زیر 20,95 درصد اکسیژن را میتوان بررسی کرد. این دستگاه برای کنترل شرایط اکسیژن غنیشده بالای 20,95 درصد غلظت اکسیژن اتمسفری طراحی نشده است. سیستم اندازهگیری تجویز شده در این استاندارد بر اساس دستگاه کالریمتر مخروطی شرح داده شده در استاندارد ISO 5660-1 است. بنابراین، این سند برای استفاده در رابطه با استاندارد ISO 5660-1 در نظر گرفته شده است.
سازمان ما که سالهاست از طریق طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد ISO 5660 "آزمایشهای واکنش به آتش - میزان انتشار گرما، تولید دود و میزان از دست دادن جرم" ارائه میدهیم.
