استانداردهای ایمنی آتش نشانی IMO FTP CODE 2010

مواد مورد استفاده در دریا باید با استانداردهای ایمنی آتش نشانی منتشر شده توسط سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) در سال 2010 مطابقت داشته باشد. با توجه به شرایط کشتی، مانند فضای محدود و دشواری در خروج از کشتی، الزامات عموماً سختگیرانه تر از سایر مصالح ساختمانی و منسوجات است.

مواد مورد استفاده در کاربردهای دریایی باید از نظر ایمنی در برابر آتش برای جنبه های مختلفی مانند اشتعال پذیری، پراکندگی، دود و موارد دیگر آزمایش شوند. سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) مقررات ایمنی آتش سوزی از جمله روش های آزمایش آتش را تدوین کرده است. IMO FTP CODE 2010 شامل رویه های تست آتش است که بسیاری از آنها با استانداردهای ISO مشابه هماهنگ شده اند.

استاندارد روش‌های آزمایش آتش IMO (FTP) شامل یازده بخش است که هر کدام الزامات آزمایشی را برای مواد یا اجزای مختلف مورد استفاده در کشتی‌ها، قایق‌ها و سایر کشتی‌های دریایی تعریف می‌کنند. این استانداردها علاوه بر مصالح ساختمانی مانند کفپوش و اجزای سقف، منسوجات و پارچه های طراحی شده برای استفاده دریایی را نیز پوشش می دهند.

ایمنی در برابر آتش برای مواد دریایی (مبلمان و کفپوش) به معنای آزمایش و ارزیابی است که اطمینان حاصل شود که الزامات آتش سوزی کافی برآورده شده است.

IMO FTP CODE 2010 با توجه به تعداد محصولاتی که برای آنها اعمال می شود و الزامات و معیارهای مختلف آزمایش بسیار پیچیده است. درک الزامات هنگام توسعه محصولات برای تولیدکنندگان مهم است.

IMO FTP CODE 2010 قسمت 1 تست اشتعال پذیری

مواد مورد استفاده در دریانوردی باید طبق این استاندارد تست های ضد حریق را پشت سر بگذارند. هنگام انجام آزمایشات، ابتدا میزان رطوبت ماده به عنوان درصد وزن خشک محاسبه می شود. نمونه های آزمایشی در کوره تهویه شده با دمای 105 درجه به مدت 24 ساعت گرم می شوند و قبل از وزن گیری مجدد در خشک کن سرد می شوند.

سپس نمونه ها را به مدت 500 ساعت در کوره 2 درجه حرارت داده و پس از سرد شدن در دسیکاتور مجددا وزن می کنند. محتوای آلی به عنوان درصد وزن خشک محاسبه می شود.

برای ارزیابی ضد حریق، نمونه های آزمایشی باید استوانه ای شکل و دارای قطر 43-45 میلی متر و ارتفاع 50 میلی متر به اضافه/منهای 3 میلی متر باشند. نمونه در یک کوره لوله عمودی با دمای 750 درجه قرار می گیرد. دمای آون و نمونه در طول آزمایش به طور مداوم اندازه گیری می شود. نمونه های متعدد مورد آزمایش قرار می گیرند.

در صورتی که ضوابط زیر رعایت شود، طبق این استاندارد ماده نسوز در نظر گرفته می شود:

• اگر میانگین دمای ترموکوپل فر از 30 درجه بیشتر نشود
• اگر میانگین دمای سطح نمونه آزمایشی ترموکوپل از 30 درجه تجاوز نکند
• اگر میانگین مدت تشدید مداوم بیش از 10 ثانیه نباشد
• اگر میانگین تلفات جرمی بیش از 50 درصد نباشد

IMO FTP CODE 2010 قسمت 2 تست دود و سمیت

بر اساس این استاندارد، آزمایش دود و سمیت روی مواد سطحی برای ارزیابی مناسب بودن آنها برای استفاده دریایی انجام می شود.

هنگام آزمایش، نمونه در یک موقعیت افقی زیر رادیاتور مخروطی داخل محفظه تراکم دود قرار می گیرد. در طول آزمایش، نمونه شروع به انتشار دود می کند که در محفظه بسته جمع آوری می شود. تراکم دود به صورت نوری تشخیص داده می شود.

هنگام انجام اندازه‌گیری سمیت با FTIR (طیف‌سنجی فروسرخ تبدیل فوریه)، غلظت مونوکسید کربن، کلرید هیدروژن، هیدروژن برومید، هیدروژن فلوراید، هیدروژن سیانید، اکسیدهای نیتروژن و دی اکسید گوگرد اندازه‌گیری می‌شود.

برای هر شرایط آزمایش، میانگین سه بالاترین آزمایش (D _m ) باید در محدوده زیر باشد:

• Dm 200: برای مصالح مورد استفاده به عنوان پارتیشن، آستر یا سطوح سقف
• Dm 400: برای مواد مورد استفاده به عنوان پوشش اولیه عرشه
• Dm 500: برای مصالحی که به عنوان پوشش کف استفاده می شود
• Dm 400 برای لوله های پلاستیکی و کابل های برق

این استاندارد شامل محدودیت های خاصی برای غلظت گاز اندازه گیری شده (معیارهای طبقه بندی سمیت) تحت هر شرایط آزمایشی است.

IMO FTP CODE 2010 قسمت 3 تست برای قطعات کلاس A، B و F

در مواردی که محصولاتی مانند عرشه ها، پارتیشن ها، درها، سقف ها، روکش ها، پنجره ها، دمپرهای ضد حریق، نفوذ لوله ها و نفوذ کابل ها باید به بخش های کلاس A، B یا F تعلق داشته باشند، انتظار می رود که با این استاندارد مطابقت داشته باشند.

این تست ها

• در مواردی که تابش حرارتی از طریق پنجره ها باید محدود باشد، مجموعه پنجره باید مطابق ضمیمه 1 این استاندارد آزمایش و ارزیابی شود.
• در مواردی که سقف ها یا روکش ها باید سقف ها یا روکش های کلاس B پیوسته باشند، این قسمت باید مطابق ضمیمه 2 استاندارد آزمایش و ارزیابی شود.

محصولات باید مطابق با روش آزمایش آتش نشانی آزمایش و ارزیابی شوند. این همچنین شامل روش‌های آزمایش برای پنجره‌ها، دمپرهای آتش و نفوذ لوله و مجرا می‌شود. سطوح قابل قبول و معیارهای آزمایش بر اساس نوع محصول و تقسیم بندی درجه متفاوت است. این یک تست مقاومت در برابر آتش با الزامات یکپارچگی و عایق است.

این استاندارد شامل رویه‌ای برای اندازه‌گیری شار گرما از طریق پنجره‌ها برای مشخص کردن توانایی آن‌ها در محدود کردن تابش گرما برای جلوگیری از گسترش آتش و اطمینان از عبور مسیرهای فرار از نزدیک پنجره‌ها است. این روش یک الزام اختیاری است و ممکن است توسط برخی اداره ها برای پنجره ها در مناطق خاصی از کشتی مورد نیاز باشد.

اصطلاح پنجره شامل پنجره ها، پارتیشن های جانبی و سایر دهانه های لعابدار است که برای انتقال نور یا دید در یک پارتیشن دارای درجه آتش سوزی ارائه می شود. اصطلاح پارتیشن آتش نشانی شامل پارتیشن ها و درب ها می شود.

IMO FTP CODE 2010 قسمت 4 تست های سیستم های کنترل درب ضد حریق

این استاندارد روشی را برای آزمایش سیستم‌های کنترل درب ضد حریق که برای استفاده در مواقع آتش‌سوزی، مستقل از منبع انرژی پنوماتیک، هیدرولیک یا الکتریکی در نظر گرفته شده است، توصیف می‌کند. این آزمایش‌ها باید در آزمایشگاه‌های پیشرفته، در کوره‌ای با سایز با سیستم کنترل کامل انجام شود. نمونه‌های آزمایشی باید تا آنجا که ممکن است معرف نمونه‌هایی باشند که در کشتی‌ها استفاده می‌شوند، از جمله مواد و روش مونتاژ.

طبق این روش، عملکردهای سیستم کنترل، از جمله مکانیسم بسته شدن درهای ضد حریق، یعنی عملکردهای عادی درب و همچنین عملکردهای اضطراری و انتقال آزمایش می شوند.

آزمون اشتعال‌پذیری سطح IMO FTP CODE 2010 بخش 5 (آزمون مواد سطحی و پوشش اولیه عرشه)

این روش توانایی یک ماده را برای مقاومت در برابر آتشی که در سطح آن پخش می شود ارزیابی می کند. این روش همچنین گرمای آزاد شده از مواد در هنگام احتراق را ارزیابی می کند. این روش برای طبقه بندی و تایید مواد مورد استفاده در کاربردهای دریایی و دریایی استفاده می شود.

نتایج حاصل از آزمایش آتش را می توان به عنوان مبنایی برای تایید نوع استفاده کرد. تأییدیه نوع مطابق با دستورالعمل 2014/90/EU پارلمان اروپا صادر می شود.

هنگام آزمایش، نمونه به همراه یک زیرلایه در نگهدارنده نمونه قرار می گیرد. در طول آزمایش، به صورت عمودی قرار می گیرد و در معرض تابش گرما از یک پانل تابش قرار می گیرد. آزمایش با شعله پیلوت انجام می شود. به زمان مشتعل شدن نمونه و رسیدن شعله به هر یک از 50 میلی متر در امتداد خط مرکزی نمونه توجه کنید. سایر پارامترهای ذکر شده عبارتند از زمان ظهور شعله از جلوی شعله در خط مرکزی، طول احتراق و وقوع قطرات سوزان. این آزمایش عموماً برای پوشش های عرشه انجام می شود.

IMO FTP CODE 2010 Part 6 Fire Testing for Primary Deck Platings

این استاندارد یک روش آزمایش آتش را برای تعیین اشتعال پذیری سطح مواد پوشش عرشه در کشتی ها توصیف می کند. در مواردی که پوشش های اولیه عرشه نباید به راحتی مشتعل شوند، پوشش های عرشه باید با این استاندارد مطابقت داشته باشند. این استاندارد برای تعیین اینکه کدام لایه از عرشه به عنوان پوشش کف و کدام لایه به عنوان پوشش اولیه عرشه آزمایش می شود، رعایت می شود.

اساساً، پوشش های اولیه عرشه باید از مواد تایید شده ای استفاده کنند که به راحتی قابل اشتعال نیستند و نباید در دماهای بالا خطرات سمی یا انفجاری در صورت آتش سوزی ایجاد کنند. این الزام در مورد پوشش های عرشه نصب شده بر روی دال عرشه فولادی و در زیر مواد سطحی کف اعمال می شود. با این حال، لایه های نازک مانند رنگ ها از این ملاحظات مستثنی هستند. اگر پوشش عرشه دارای ساختار چند لایه باشد، ممکن است نیاز به آزمایش برای هر لایه یا ترکیبی از برخی از لایه‌های پوشش عرشه باشد.

IMO FTP CODE 2010 قسمت 7 تست آتش سوزی برای پارچه ها و فیلم های پشتیبانی شده عمودی

این استاندارد برای ارزیابی اشتعال پذیری منسوجات و فیلم های با پشتیبانی عمودی در هنگام قرار گرفتن در معرض شعله گاز مشابه کبریت روشن استفاده می شود. این روش تست فقط اشتعال پذیری منسوجات و فیلم های عمودی را ارزیابی می کند. برای ارزیابی رفتار احتراق، جسم باید در مقیاس کامل با منابع احتراق بزرگتر آزمایش شود.

این تست ها در کابین بدون پیشرانه انجام می شود. پارچه یا فیلم بر روی یک قاب فولادی نصب شده و در محفظه آزمایش قرار می گیرد. یک سری آزمایشات اولیه برای تعیین اینکه کدام سناریوی احتراق بدترین حالت در جهت تار و پود است انجام می شود. این کار با قرار دادن منبع احتراق روی سطح و لبه نمونه ها به مدت 5-15 ثانیه انجام می شود. پس از مشخص شدن بدترین حالت، 5 آزمایش اضافی در هر دو جهت تار و پود انجام می شود.

معیارهای عملکرد مربوط به سوختن قطرات، گسترش شعله، طول آسیب دیده و زمان پس از سوختن است.

IMO FTP CODE 2010 فصل 8 تست آتش سوزی مبلمان وبهلسترد روی کشتی ها

این استاندارد شامل رویه‌ای است که برای ارزیابی اشتعال‌پذیری ترکیبی از مواد، مانند روکش‌ها و روکش‌های مورد استفاده در صندلی‌های روکش‌دار، هنگام قرار گرفتن در معرض منبع احتراق معادل شعله سیگار یا کبریت در حال سوختن استفاده می‌شود. این آزمایش ها در یک محفظه آزمایش با جریان هوای کالیبره شده انجام می شود. پارچه روکش و بالشتک در یک دکل آزمایشی قرار می گیرند تا یک مبل کوچک با زاویه 90 درجه بین صندلی و پشتی ایجاد کنند. منابع جرقه زنی در محل اتصال بین صندلی و پشتی قرار دارند.

در حین تست سیگار، دستگاه تست تا یک ساعت از شروع آزمایش مجاز به دود شدن نیست. دستگاه آزمایش به مدت 20 ثانیه در معرض شعله گازی معادل شعله کبریت قرار می گیرد. پس از برداشتن لوله مشعل، جرقه زدن بیش از 120 ثانیه مجاز نیست.

آزمایش با استفاده از نمونه های محصول نهایی انجام می شود. در جایی که فقط رنگ‌ها تغییر کرده‌اند، آزمایش جدیدی لازم نیست، اما در جایی که محصول اساسی یا روش پردازش تغییر کرده است، آزمایش جدیدی لازم است.

IMO FTP CODE 2010 فصل 9 تست آتش نشانی تشک در کشتی

این استاندارد روشی را برای ارزیابی اشتعال پذیری تشک ها، پایه تخت های روکش دار، لحاف، پتو، بالش و مواد مشابه هنگام قرار گرفتن در معرض سیگارهای روشن و شعله ای مانند کبریت روشن توصیف می کند.

این روش تست فقط اشتعال پذیری مواد ذکر شده را ارزیابی می کند. برای ارزیابی رفتار احتراق، مواد باید در مقیاس کامل با منابع احتراق بزرگتر آزمایش شوند.

این آزمایش ها در یک محفظه آزمایش با جریان هوای مدرج انجام می شود. تشک ها مستقیماً روی یک سکوی فولادی آزمایش قرار می گیرند، در حالی که لحاف، پتو، بالش و تشک های سبک وزن نازک روی یک دال پشم معدنی قرار داده شده بر روی سکوی آزمایش قرار می گیرند. بسته به پوشش تشک، منابع اشتعال بر روی سطوح صاف، لبه های نوار، قسمت های لحاف، منگوله ها و مکان های مشابه قرار می گیرند. دو منبع اشتعال استفاده می شود: یک سیگار در حال دود پوشیده شده با پشم پنبه و یک شعله گاز کوچک.

سیگار اجازه دارد در تمام طول خود دود کند. در طول آزمایش، نمونه اجازه ندارد تا یک ساعت از شروع آزمایش دود کند. زغال‌کردن نمونه در کل ضخامت محصول (به استثنای مواد نازک‌تر از 25 میلی‌متر) یا بیش از 25 میلی‌متر در هر جهت افقی از نزدیک‌ترین قسمت لبه پد پشم پنبه به موقعیت اولیه مجاز نیست. احتراق با شعله باز نیز مجاز نیست. نمونه آزمایشی به مدت 20 ثانیه در معرض شعله گازی معادل شعله کبریت قرار می گیرد. پس از برداشتن لوله مشعل، احتراق بیش از 150 ثانیه مجاز نیست.

IMO FTP CODE 2010 قسمت 10 تست مواد مهار کننده آتش برای شناورهای پرسرعت

این استاندارد روش های آزمایش آتش را برای تعیین میزان انتشار گرما، تولید دود و از دست دادن جرم برای مواد مورد استفاده در مبلمان و سایر اجزای قایق های تندرو توصیف می کند.

هنگام انجام آزمایشات، نمونه ای با ابعاد 100 میلی متر در 100 میلی متر در معرض سطح تابش 50 کیلو وات بر متر مربع قرار می گیرد. سطح نمونه گرم شده و شروع به انتشار گازهای پیرولیز می کند که توسط جرقه زنی الکتریکی مشتعل می شوند. گازهای منتشر شده در یک هود جمع آوری شده و از طریق یک سیستم تهویه منتقل می شوند. انتشار گرما با استفاده از داده های اندازه گیری غلظت اکسیژن در دود ساطع شده اندازه گیری می شود.

در این آزمایشات، پارامترهای زیر تعیین می شوند: زمان اشتعال، سرعت انتشار گرما، انتشار حرارت کل و تولید دود.

این استاندارد به مواد محدود کننده حریق، به ویژه مواد سطحی در پارتیشن ها، پوشش های دیوار و سقف، و مواد مورد استفاده در مبلمان و سایر اجزا مربوط می شود.

IMO FTP CODE 2010 قسمت 11 تست برای بخش های مقاوم در برابر آتش شناورهای سریع

این استاندارد مربوط به پارتیشن های مقاوم در برابر آتش است و شامل معیارهایی برای ویژگی های مقاوم در برابر آتش است. همچنین شامل معیارهایی برای عایق بودن و یکپارچگی است. اگر قرار است موادی که برای استفاده در قایق‌های تندرو استفاده می‌شوند دارای ویژگی‌های مقاوم در برابر آتش باشند، این استاندارد باید رعایت شود. چنین سازه هایی شامل پارتیشن های مقاوم در برابر آتش، عرشه ها، سقف ها، آسترها و درها هستند. محفظه های مقاوم در برابر آتش شناورهای سریع السیر مطابق با رویه های آزمایش آتش مشخص شده در پیوست این استاندارد آزمایش و ارزیابی می شوند.

این استاندارد به طور خاص برای پارتیشن های دارای درجه آتش سوزی است و شامل معیارهایی برای عایق بودن و یکپارچگی می باشد. هنگامی که مجاز به ارائه پوشش های قابل احتراق همراه با بسترهای غیر قابل احتراق در پارتیشن های مقاوم در برابر آتش است، در صورت لزوم، ویژگی های انتشار شعله کم این پوشش ها مطابق با این استاندارد تأیید می شود.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استانداردهای ایمنی آتش نشانی IMO FTP CODE 2010 را با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته ارائه می‌دهد.