
بخشنامه مشاوره ای "روش آزمایش پخش شعله عایق حرارتی / صوتی FAA AC 25.856-1" که توسط اداره هوانوردی فدرال (FAA) منتشر شده است، یک روش آزمایشی را توصیف می کند که برای تعیین خاصیت اشتعال پذیری و انتشار شعله مواد عایق حرارتی / صوتی استفاده می شود. این روش آزمایش برای هواپیماهایی که باید از قوانین فدرال (14 CFR) قسمت 25، ضمیمه F، قسمت VI پیروی کنند، قابل اجرا است.

راهنمایی ارائه شده در این مشاوره برای شرکتهای سازنده هواپیما، آژانسهای نظارتی، مقامات نظارتی خارجی، و مهندسین گواهینامه هواپیمای حملونقل اداره فدرال هوانوردی (FAA) و طراحان آنها در نظر گرفته شده است.
این بخشنامه مشورتی ماهیت اجباری یا نظارتی ندارد و به منزله آیین نامه نیست. این روشهای قابل قبول برای نشان دادن انطباق با مقررات قابل اجرا را توضیح میدهد، اما این تنها راه نیست. FAA سایر روشهای منتخب را برای نشان دادن انطباق در نظر خواهد گرفت. اگرچه این دستورالعمل ها اجباری نیستند، اما از تجربه گسترده FAA و صنعت در تعیین انطباق با مقررات مربوطه ناشی شده اند. با این حال، اگر شرایطی وجود داشته باشد که مشخص است پیروی از این توصیه منجر به انطباق با مقررات قابل اجرا نمی شود، رعایت شرایط این توصیه ضروری نیست و ممکن است شواهد اضافی یا تغییرات طراحی به عنوان مبنایی برای انطباق درخواست شود.
این بخشنامه مشورتی تغییر، تکمیل، مجوز تغییرات یا اجازه انحراف از الزامات نظارتی را نمی دهد.
تمایز مهمی بین گسترش شعله ارزیابی شده توسط این الزام و طول سوزاندن اندازه گیری شده در آزمایش های شرح داده شده در قسمت I ضمیمه F وجود دارد. آزمایش پانل تابشی با هدف اندازهگیری گسترش واقعی شعله از طریق نمونه آزمایشی انجام میشود و باید همانطور که در طول آزمایش رخ میدهد مشاهده شود. از سوی دیگر، طول سوختگی را اغلب می توان با بررسی نمونه آزمایشی پس از انجام آزمایش تعیین کرد. طول سوختن شامل ذغال شدن و مصرف مواد می شود، خواه احتراق مشهود باشد یا نباشد. گسترش شعله دقیقاً ارزیابی گسترش شعله از نقطه استفاده از منبع احتراق است. هدف این قانون محدود کردن عایق حرارتی/صوتی به موادی است که آتش را گسترش نمیدهند. از آنجایی که نیاز به گسترش صفر برای اجرا غیرعملی است، معیارهای معقول قبولی/شکست برای رسیدن به این هدف ایجاد شده است.
مانند هر روش تست جامد، ممکن است موادی وجود داشته باشند که کمی نفوذپذیرتر باشند و نیاز را برآورده نکنند. در برخی موارد، این ممکن است به دلیل ساخت نامناسب نمونه آزمایش یا تغییر در روش آزمایش باشد. برای اجازه دادن به چنین ناهنجاری، یک روش قابل قبول برای رسیدگی به شکست طول دهانه در صورت خرابی یکی از سه نمونه به شرح زیر است. حداقل 7 نمونه اضافی ممکن است برای رسیدن به معیار قبولی آزمایش شوند. هیچ یک از این مثال های اضافی هیچ کدام از معیارها را قبول نمی کنند. علاوه بر این، میانگین همه نمونهها، از جمله نمونهای که در ابتدا ناموفق بود، باید معیار قبولی/شکست را داشته باشد.
برای زمان پس از شعله به تنهایی، ممکن است مواد خاصی با خواص حفاظتی انتشار خوب ممکن است زمان پس از شعله کمی را فراتر از حد 3 ثانیه نشان دهند. برای تعیین اینکه آیا مواد قابل قبول هستند، می توان به دو روش رسیدگی کرد:
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که سازمان ما برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، خدمات تست تعریفشده در «عایق حرارتی/ صوتی FAA AC 25.856-1» را نیز ارائه میکنیم. روش آزمایش گسترش شعله» بخشنامه توصیه می کند.
