طراحی هر محصول الکتریکی باید خطر آتش‌سوزی و خطرات احتمالی مرتبط با آن را در نظر بگیرد. هدف از طراحی قطعات، مدار و محصول، و همچنین انتخاب مواد، کاهش خطرات آتش‌سوزی، استفاده غیرطبیعی قابل پیش‌بینی، خرابی یا نقص در شرایط عملیاتی عادی به سطوح قابل قبول است.
استاندارد EN IEC 60695-1-10 به همراه استاندارد همراه آن EN IEC 60695-1-11 تدوین شده است تا راهنمایی در مورد چگونگی دستیابی به این هدف ارائه دهد. اهداف اصلی استانداردهای EN IEC 60695-1-10 و EN IEC 60695-1-11 عبارتند از:
اهداف ثانویه این استانداردها شامل به حداقل رساندن گسترش شعله به خارج از محفظه محصول و به حداقل رساندن اثرات مضر بقایای آتش مانند گرما، دود، سمیت یا خوردگی است. آتش‌سوزی در محصولات الکتریکی همچنین می‌تواند از منابع خارجی و غیر الکتریکی آغاز شود. چنین ملاحظاتی باید در ارزیابی کلی ریسک آتش‌سوزی در نظر گرفته شود. در تجهیزات الکتریکی، قطعات فلزی بیش از حد گرم شده می‌توانند به عنوان منابع احتراق عمل کنند. آزمایش‌های سیم شعله‌ور از یک سیم شعله‌ور برای شبیه‌سازی چنین منبع احتراقی استفاده می‌کنند. استاندارد EN IEC 60695-2-10 توصیه‌هایی برای دستگاه آزمایش سیم شعله‌ور ارائه می‌دهد و یک روش آزمایش مشترک برای آزمایش‌های قابل اجرا برای محصولات و مواد نهایی را شرح می‌دهد.
استاندارد "EN IEC 60695-2-10 تست خطر آتش‌سوزی - بخش 2-10: روش‌های تست مبتنی بر سیم داغ/تابش - دستگاه سیم داغ و روش تست رایج" که بر اساس یک استاندارد اروپایی است و متعاقباً توسط کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IEC) منتشر شده است، دستگاه سیم داغ و روش تست رایج را برای شبیه‌سازی کوتاه‌مدت اثرات تنش‌های حرارتی که می‌توانند توسط منابع گرما مانند عناصر درخشان یا مقاومت‌های بیش از حد تولید شوند، به منظور ارزیابی خطر آتش‌سوزی با یک تکنیک شبیه‌سازی، شرح می‌دهد.
روش آزمایش شرح داده شده در این استاندارد، یک روش آزمایش رایج است که برای آزمایش‌های در مقیاس کوچک با استفاده از یک سیم گرم شونده الکتریکی استاندارد به عنوان منبع احتراق طراحی شده است. این بخش رایجی از روش‌های آزمایش اعمال شده بر روی محصولات نهایی و مواد عایق الکتریکی جامد یا سایر مواد جامد قابل احتراق است. شرح مفصلی از هر روش آزمایش در استانداردهای IEC 60695-2-11، IEC 60695-2-12 و IEC 60695-2-13 آمده است.
سیم تابنده مورد استفاده در این آزمایش‌ها از سیم نیکل/کروم (حداقل ۷۷ درصد نیکل، ۲۰ درصد بعلاوه یا منهای ۱ درصد کروم) با قطر کلی ۴.۰۰ میلی‌متر بعلاوه یا منهای ۰.۰۷ میلی‌متر قبل از خم شدن ساخته شده است. ابعاد حلقه سیم تابنده مطابق استاندارد است. قبل از استفاده از یک سیم تابنده جدید برای آزمایش، باید آن را به مدت حداقل ۱۰ ساعت با قرار دادن آن در معرض جریان حداقل ۱۲۰ آمپر، آنیل کرد. زمان کل تابنده شدن را می‌توان به صورت تجمعی به دست آورد. برای جلوگیری از آسیب، نباید در طول تابنده شدن ترموکوپل نصب شود. در پایان تابنده شدن، عمق سوراخ پاکتی ترموکوپل باید تأیید شود. دمای یک سیم تابنده جدید و آنیل نشده در چند ساعت اول قرار گرفتن در معرض جریان به تدریج کاهش می‌یابد. پس از مدتی، دما به تعادل می‌رسد.
دستگاه آزمایش باید به گونه‌ای طراحی شود که سیم تابش در یک صفحه افقی نگه داشته شود و در حین اعمال سیم تابش، نیرویی معادل 0,95 نیوتن به اضافه/منهای 0,10 نیوتن بر نمونه آزمایش وارد کند. این نیرو باید در این مقدار حفظ شود، زیرا سیم تابش و نمونه آزمایش به صورت افقی به سمت یکدیگر حرکت می‌کنند. فاصله‌ای که نوک سیم تابش در نمونه آزمایش نفوذ می‌کند و از آن عبور می‌کند باید به 7 میلی‌متر به اضافه/منهای 0,5 میلی‌متر محدود شود. دستگاه آزمایش باید به گونه‌ای طراحی شود که ذرات سوزان یا درخشان که از نمونه آزمایش می‌افتند، بتوانند بدون مانع روی زیرلایه بیفتند. دو نمونه معمول از دستگاه‌های آزمایش در شکل‌ها نشان داده شده است.
سیم تابنده توسط یک مدار الکتریکی ساده گرم می‌شود. نباید هیچ مکانیزم یا مدار بازخوردی برای حفظ دما وجود داشته باشد. منبع تغذیه برای تستر سیم تابنده باید یک منبع ولتاژ تثبیت‌شده (به‌علاوه یا منهای ۲ درصد مؤثر) باشد. مدار تست باید شامل یک جریان‌سنج باشد که مقدار مؤثر واقعی را با حداکثر دقت ۱.۰ درصد نمایش دهد. به دلیل جریان‌های بالا، مهم است که تمام اتصالات الکتریکی به سیم تابنده قادر به حمل جریان بدون تأثیر بر عملکرد مدار یا پایداری بلندمدت آن باشند. برای جریان ثابت و بدون تلفات مورد نیاز برای آزمایش، سطح تماس کافی (معمولاً حداقل ۶۰ میلی‌متر مربع در هر انتها) مورد نیاز است. اتصال سیم تابنده-گل‌میخ باید بین سیم تابنده و گل‌میخ‌ها به طور ایمن پیچ، لحیم یا لحیم شود.
دمای نوک سیم جوش باید با یک ترموکوپل سیم ریز با عایق معدنی کلاس 1، غلاف فلزی و یک محل اتصال عایق اندازه‌گیری شود. ترموکوپل باید قطر اسمی کلی 1,0 میلی‌متر داشته باشد. سیم‌های ترموکوپل باید برای کار مداوم در دماهای تا 960 درجه سانتیگراد مناسب باشند. نقطه جوش باید در داخل غلاف و تا حد امکان نزدیک به نوک قرار گیرد. غلاف باید از فلزی ساخته شود که بتواند در دمای حداقل 1050 درجه سانتیگراد به طور مداوم کار کند.
ترموکوپل در یک سوراخ پاکتی که پشت انتهای سیم گرمازا حفر شده است، قرار داده شده و محکم بسته می‌شود. سوراخ پاکتی باید کوچکترین قطری را داشته باشد که ترموکوپل وارد شده را در خود جای دهد تا آلودگی در طول آزمایش کاهش یابد. تماس حرارتی بین نوک ترموکوپل و نوک سوراخ حفر شده باید حفظ شود. باید دقت شود که ترموکوپل بتواند تغییرات اندازه ناشی از گرم شدن در انتهای سیم گرمازا را ردیابی کند. دستگاه مورد استفاده برای اندازه‌گیری ولتاژهای ترموکوپل می‌تواند شامل هر دماسنج دیجیتال تجاری با یک پورت مرجع داخلی باشد. سایر دستگاه‌های اندازه‌گیری دما نیز می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند، اما در موارد اختلاف، باید از روش ترموکوپل استفاده شود.
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایشی را مطابق با استاندارد "EN IEC 60695-2-10 آزمایش خطر آتش‌سوزی - بخش 2-10: روش‌های آزمایش مبتنی بر سیم تابنده/داغ - دستگاه سیم تابنده و رویه کلی آزمایش" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
