
در استاندارد اروپایی «EN 15540 کشتیها و فناوری دریایی - مقاومت در برابر آتش مجموعههای شیلنگ غیرفلزی و اتصالات انبساط غیرفلزی - روشهای آزمایش»، آزمایشی برای تعیین مقاومت در برابر آتش مجموعههای شیلنگ غیرفلزی و غیرفلزی ارائه شده است. درزهای انبساط با قطر اسمی تا 150 میلی متر توضیح داده شده است. این روش همچنین می تواند برای اندازه های بزرگتر در صورت به دست آوردن شرایط مناسب میز تست استفاده شود.

روش شرح داده شده برای اثبات این است که آیا مجموعههای شیلنگ و جبرانکنندههای غیرفلزی حتی پس از قرار گرفتن در معرض فشار آزمایش، پس از زمان قرار گرفتن در معرض آتش که در استاندارد «EN 15541 کشتیها و فناوری دریایی - مقاومت در برابر آتش مجموعههای شیلنگ غیرفلزی و جبرانکنندههای غیرفلزی - الزامات میز آزمایش» مشخص شده است، ضد نشت باقی میمانند یا خیر.
فقط آب به عنوان محیط آزمایش مجاز است. به منظور اطمینان از حداکثر ایمنی برای پرسنل عملیاتی و میز تست در صورت آسیب به شلنگ یا جبران کننده غیرفلزی در طول آزمایش، استفاده از محیط های آزمایش قابل اشتعال مستثنی است.
در این آزمایش ها از مجموعه های شیلنگ غیرفلزی با طول شلنگ حداقل 500 میلی متر به عنوان نمونه آزمایش استفاده می شود. هر سری از جبران کننده های غیر فلزی با همان شکل و ساختار یکسان در پیکربندی استاندارد خود آزمایش می شوند. خریدار و اپراتور میز تست باید در مورد انواع اتصالات برای آزمایش به توافق برسند.
بسته به توافق، نمونه آزمایشی را می توان با یا بدون آستین آتش نشانی آزمایش کرد. از حرف شناسایی "B" برای آزمایش بدون آستین آتش نشانی و حرف شناسایی "F" برای آزمایش با آستین آتش نشانی استفاده می شود. اگر از آستین های آتش نشانی استفاده می شود، تمام نمونه های واجد شرایط مجموعه ای از شیلنگ های غیر فلزی یا جبران کننده های غیر فلزی با آستین های آتش نشانی آزمایش می شوند. قبل از انجام آزمایش، نمونه آزمایشی به مدت 24 ساعت در دمای محیط نگهداری می شود.
آزمایشهای نوع حداقل بر روی سه مجموعه شلنگ غیرفلزی یا جبرانکنندههای غیرفلزی با قطرهای اسمی متفاوت تا 150 میلیمتر اما با ساختار شیلنگ یا جبرانکننده مشابه انجام میشود. کوچکترین، متوسط و بزرگترین قطر اسمی هر سری آزمایش می شود. برای تأیید اتصالات انبساط غیرفلزی با محدوده اندازه بیش از 150 میلی متر، یک فناوری آزمایش اضافی - با نیمی از بزرگترین ابعاد انجام می شود.
آزمایش بر روی یک میز تست مطابق با استاندارد ISO 15541 انجام می شود.
نمونه آزمایش باید روی میز آزمایش نصب شود که انتهای مشعل حداقل 20 میلی متر فراتر از اتصالات انتهای شیلنگ باشد تا اتصالات و شیلنگ کاملاً توسط شعله های آتش محصور شوند.
در مورد جبران کننده های غیر فلزی، نمونه باید به گونه ای چیده شود که دم (یا شکل دیگری از طراحی جبران کننده) و هر دو اتصالات انتهایی یا فلنج موازی با سطح مشعل باشند و کاملاً توسط شعله های آتش محصور شوند.
نمونه آزمایشی باید در وسط سطح مشعل قرار گیرد تا ظاهر شعله ای را مطابق شکل های پیوست استاندارد ISO 15541 (ضمیمه A) ایجاد کند. برای اطمینان از اینکه شعله ها به طور قابل اعتمادی نمونه آزمایش را احاطه کرده اند، حداقل عرض مشعل نشان داده شده در جدول باید رعایت شود. پس از مونتاژ، نمونه آزمایش باید حداقل 1 دقیقه با آب محیط آزمایش شسته شود تا تا حد امکان هوا خارج شود.
مقادیر اندازه گیری شده زیر در نقاط اندازه گیری نشان داده شده در شکل تعیین می شود:
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام شده است، سازمان ما با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، «EN 15540 کشتیها و فناوریهای دریایی - مقاومت در برابر آتش شیلنگهای غیرفلزی» را ایجاد کرده است. مجموعهها و جبرانکنندههای غیرفلزی - روشهای آزمایش، همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد را ارائه میدهد.
